ΛΕΟΝΤΟΚΟΥΒΕΝΤΕΣ

Μόλις πάτησα το γρασίδι του βοηθητικού άρχισα να παίρνω τη σκέψη μου προς τα πίσω, να διερωτώμαι και να αμφιβάλλω

Κάθε χρόνο οι ίδιοι κάθε χρόνο πιο δυνατοί και πιο αισιόδοξοι.  Κάθε χρόνο πιο ενωμένοι και πιο ισχυροί.  Τίποτα δεν

  Αν μου έλεγε κάποιος ότι η ΑΕΛ, και ο κάθε ΑΕΛίστας θα αποκτούσε ποτέ του café θα έσκαγα στα

Ξύπνησα πρωί πρωί για μία προσωπική υποχρέωση, έλαβα το μήνυμα σου και ήταν μια δυνατή μπουνιά στο πρόσωπο μου για

  Αδέρφια θέλω δεν θέλω θα αναφερθώ και στο συγκεκριμένο θέμα μιας και μας τα ‘χουν πρήξει εδώ και καιρό

  Aπ’ εκείνη την μέρα, κάνω χρήση χαπιών σε καθημερινή βάση και μεγάλες ποσότητες, δεν ξέρω αν μου κάνουν καλό

Όταν άρχισα να αρθρογραφώ είχα πει πως δεν θα μιλώ μόνο για θέματα της ΑΕΛ, αλλά και ότι άλλο συμβαίνει

Για ότι ιερό έχει απομείνει σ’ αυτή την γη αφού θρησκείες και ιδανικά εξαλείφονται Για ότι αυθεντικό ζει μέσα μας αφού στη

Τόσο ταπεινά και ιερά βρεθήκαμε(20/4/11) όλοι να παραδώσουμε το τρόπαιο προς τιμή του αείμνηστου Μάριου Παλάλα.  Τόσο ταπεινά που σκεπτόμουν

  Κι ενώ είχα στο μυαλό το ίδιο θέμα, έλαβα το παρακάτω εμαιλ, το διάβασα. Μίσος , οργή, αηδία, στεναχώρια. 

  Δεν σε γνώριζα φίλε, δεν σε ήξερα κι’ αν και αδέρφια ίσως να μην συναντιόνταν οι δρόμοι μας ποτέ.

Αυτή την φορά έκαναν ένα ρεμιξ από 2 δικά μου άρθρα, και δημιούργησαν έναν άλλο δικό ‘’τους’’. Το ‘’δικό τους’’

Τόσο αργά μα με πήραν πάλι οι σκέψεις τη συμβαίνει ρε γαμώτο, και κοντά ούτε ένας φίλος να μιλήσω ούτε

Άυπνος μέσα στο σκοτάδι προσπαθώ να σας γράψω αδέρφια μου το παρακάτω άρθρο, βλέπετε συμπάσχουμε, πάλι δεν μας κοίμισε η