Για τον μικρό μας αρχηγό …. -Π.Σ-

Τόσο ταπεινά και ιερά βρεθήκαμε(20/4/11) όλοι να παραδώσουμε το τρόπαιο προς τιμή του αείμνηστου Μάριου Παλάλα.  Τόσο ταπεινά που σκεπτόμουν αν έπρεπε να γράψω αυτό το άρθρο.  Όμως όπως κάνω πάντα θα ήθελα να γράψω σε μια κόλα χαρτί τα συναισθήματα μου.   Μάριε το ρίγος και η συγκίνηση που ένοιωσα ακούγοντας τα λόγια του πατέρα σου δεν περιγράφεται τέτοιες στιγμές καταλαβαίνουμε όλοι τι πραγματικά σημαίνει η ΑΕΛ.  Τι πραγματικά είναι η ΑΕΛ.

Η ΑΕΛ αδερφέ μου είναι μια οικογένεια που όσο κι αν την χτυπάνε δυναμώνει κι αν κάποιοι δεν άφησαν τους δικούς σου και εμάς να σου παραδώσουμε το μεγάλο κύπελλο, το «πρωτείο» εμείς κάναμε αυτό που νοιώθαμε με σθένος και κουράγιο αλλά και με περηφάνια σου φέραμε αυτό που μας έδωσαν.  Όπως είπε και ο αδερφός σου «υπερβάλαμε εαυτούς» κι’ αυτό είναι μια πραγματικότητα.  Συμβολικά και μόνο προς τιμή σου η κίνηση αυτή τιμά και είναι άξια συγχαρητηρίων αυτούς που την σκέφτηκαν και την έπραξαν, γι’ αυτό αξίζουν ξανά πολλά συγχαρητήρια.

Επίσης θέλω να σου πω πως θα ανταμώσουμε εκεί ψηλά μαζί όπως υποσχέθηκα και στο φίλο Μιχάλη.  Θα συναντηθούμε όλοι και θα πούμε πολλά.  Θα σε καταλάβω από το χαμόγελο και το νούμερο 8 που φοράς πάντα στην πλάτη. Δεν είμαι τόσο σπουδαίος όσο εσύ, σε θαυμάζω και είμαι περήφανος που ανήκεις στην οικογένεια της ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ, γιατί αυτή η οικογένεια είναι η οικογένειά μας και έτσι δανείζομαι λόγια που είπε σήμερα ο πατέρας σου, -τον άκουσες το ξέρω αλλά νοιώθω την ανάγκη να τα μεταφέρω και στους υπόλοιπους που δεν έτυχε να βρίσκονται εκεί – «Η ΑΕΛ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΟΛΟΥΣ, ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ ΚΙ ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΑΝΩΤΕΡΟΙ Η ΑΕΛ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΟΛΑ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ»

Είσαι ο καθοδηγητής μας, ο φάρος μας και η δύναμη μας.  Θα δίνεις πάντα παλμό στην κίτρινη καρδιά μας όσα χρόνια κι’ αν περάσουν.  Θα μείνεις για πάντα χαραγμένος στις μνήμες ολονών μας και το κλουβί θα ηχεί το ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ. Γιατί στ’ αλήθεια δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ μικρέ αρχηγέ μας.

Και παρεπίπτοντος αγαπητέ Μάριε, τα πρωτεία, τα ασήμια και τα υλικός φτιαγμένα αντικείμενα είναι πολύ λίγα για να σταθούν περήφανα στο χώμα που κείτεσαι, είναι πολύ μικρά για να σταθούν κοντά εκεί που εσύ αναπαύεσαι, δεν είναι τίποτα παρά μόνο μια ψεύτικη απάτη που ζούμε εμείς. Τίποτα δεν αξίζουν μπροστά στην αλήθεια στο πάθος και στη ζωή σου, ΝΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΖΕΙΣ ΑΙΩΝΙΑ.

Καλά να περνάς εκεί πάνω αδερφέ μας.

Π.Σ