Αυτή είναι η ζωή μας….αυτή γουστάρουμε -Π.Σ-

Άυπνος μέσα στο σκοτάδι προσπαθώ να σας γράψω αδέρφια μου το παρακάτω άρθρο, βλέπετε συμπάσχουμε, πάλι δεν μας κοίμισε η αγαπημένη, πάλι μας πότισε φαρμάκι πικρό, και αν θελήσω να αυτοκτονήσω μια μέρα δεν θα το κάνω με φαρμάκι γιατί με τόσο που μας ποτίζει εδώ και χρόνια έπαθα ανοσία, θα επιλέξω άλλο τρόπο σίγουρα, μα προς το παρόν εδώ θα είμαι, και θα είμαι όσο υπάρχει η ΑΕΛ και αυτός ο φανταστικός κόσμος . Πραγματικά δεν υπάρχουν λέξεις να περιγράψεις το μεγαλείο αυτού του μοναδικού κόσμου, κάθε φορά σε εκπλήσσει και σε αναστατώνει ευχάριστα.

Ααα ρε ΑΕΛίστα μεγάλε, κιτρίνισες και την ανατολική του Τάσος Μάρκου μα η ομάδα πάλι σε πρόδωσε, ακόμη μια φορά σε πρόδωσε αυτή που τόσο αγαπάς. Αυτή που της δίνεις τα πάντα τόσα χρόνια κι ας σε ποτίζει πίκρα και πόνο. Μα εσύ πάλι πλάι της ατάραχος και δυνατός, ποτέ δεν έφυγες ούτε απείχες, κρατούσες μονάχα και ανέμιζες την κίτρινη σημαία ψηλά, πολύ ψηλά εκεί που οι άλλοι δεν μπορούν καν να κοιτάξουν, εκεί που οι άλλοι κάνουν αποχές εσύ δηλώνεις ΠΑΡΩΝ, βροντερό ΠΑΡΩΝ κι ας ξέρεις ότι θα προδοθείς.

Γιατί πλέον το καταλάβαμε πιστεύω ότι έτσι είναι η ζωή μας, γι’ αυτή θεωρώ ότι φτιαχτήκαμε, έτσι γαλουχηθήκαμε από παιδιά να αντέχουμε και να γουστάρουμε τα δύσκολα, αυτή τη ζωή αγαπήσαμε, γι’ αυτή την ιδέα ζούμε όπως κι αν είναι, γι’ αυτή την ιδέα αναπνεέμε , γι’ αυτή την ιδέα καταθέτουμε ότι έχουμε, όλα γι’ αυτή την ιδέα κι ας ζούμε άβολα, πέστε μας ρομαντικούς μα είμαστε πραγματικοί, αληθινοί, παιδιά με καρδιά και όχι παιδιά με ψευτιά γεμάτα απάτη και δόλο, παιδιά με πάθος και όνειρα, όνειρα κοινά, όνειρα κίτρινα που δεν έχουν καμία σχέση με στημένα παιχνίδια δειλών ούτε με παράγκες και τραπεζώματα.

Να ξέρετε πως τα όνειρα αυτά μια μέρα θα σμιχτούν και θα γίνουν ένα, και όλα μαζί θα σκορπίσουν και θα κατατροπώσουν ότι βρεθεί μπροστά τους και το ένα μεγάλο όνειρο όλων μας θα γίνει πραγματικότητα, και τότε θα είστε πολύ μικροί για να μπορέσετε να αντιδράσετε γιατί το όνειρο αυτό θα αποτελείτε από χιλιάδες τρελούς, χιλιάδες προστάτες, χιλιάδες άρρωστούς, χιλιάδες άυπνους ρομαντικούς σαν κι εμένα.

Ααα ρε ΑΕΛίστα περήφανε…
Ααα ρε ΑΕΛίστα τρανέ….
Ααα ρε ΑΕΛίστα ΤΕΡΑΣΤΙΕ….

Μέχρι να τα ξαναπούμε….η ΑΕΛ μαζι σας αδέρφια μου.

Π.Σ