Μπορεί πολύ καλύτερα…

Η ΑΕΛ μας πήρε απέναντι στη Νέα Σαλαμίνα μια νίκη που μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο σημαντική από τους τρεις βαθμούς. Όχι γιατί ήταν μια εμφάνιση που θα θυμάται κανείς αύριο, αλλά γιατί ήρθε μετά από ένα πολύ δύσκολο ξεκίνημα στο πρωτάθλημα. Το γκολ στις καθυστερήσεις ήταν λυτρωτικό αφού αν και η ομάδα δεν “έβγαζε μάτια”, προσπάθησε μέχρι το τέλος και κατάφερε να φτάσει στο τρίποντο.

Η φετινή ΑΕΛ έδειξε ότι έχει δυνατότητες. Υπάρχουν ποδοσφαιριστές με ποιότητα, υπάρχει εμπειρία και υπάρχει υλικό που μπορεί να παρουσιάσει πολύ καλύτερο ποδόσφαιρο στον αγωνιστικό χώρο. Αυτό πιστεύουμε.

Χθες, απέναντι στη Νέα Σαλαμίνα, μπορεί να μην ήταν η ΑΕΛ που όλοι θέλουμε να βλέπουμε, ήταν όμως μια ΑΕΛ που πάλεψε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο.

Αυτή η νίκη δεν πρέπει να βάλει κάτω από το χαλί την προβληματική εικόνα που βγαζει η ομάδα στον αγωνιστικό χώρο.

Η ΑΕΛ χρειάζεται να βρει ισορροπία, σταθερότητα, να αποκτήσει χαρακτήρα και αγωνιστική ταυτότητα. Να ξέρει ο κάθε ποδοσφαιριστής τι πρέπει να κάνει μέσα στο γήπεδο. Να ξέρει η ομάδα πώς αντιδρά όταν βρεθεί πίσω στο σκορ. Πώς θα διαχειριστεί την πίεση. Πώς θα κρατήσει ένα αποτέλεσμα. Πώς θα επιβάλει το παιχνίδι της.

Ο κόσμος της ΑΕΛ μπορεί να απογοητεύεται, μπορεί να απαιτεί, μπορεί να κρίνει συνεχώς και δικαιολογημένα. Αλλά αυτός ο κόσμος θέλει πάνω απ’ όλα να βλέπει μια ομάδα που τιμά τη φανέλα.

Ας ελπίσουμε ότι ο χρόνος θα δέσει την ομάδα, να αποκτήσει χημεία και να περάσει στον αγωνιστικό χώρο τη φιλοσοφία που θέλει να χτίσει ο προπονητής.

Η βαριά ήττα και οι τραυματισμοί ανήκουν στο παρελθόν, προχωρούμε κι όπου μας βγάλει.

Όσα μαζί σου και αν χάσω, δεν γουστάρω να ησυχάσω.