ΑΕΛ H ΧΩΡΑ ΜΟΥ -Π.Σ-

Με ρωτούν συχνά πως γίνεται να μιλώ με τόσο κακά λόγια για τη χώρα μου, για τη Κύπρο «μας». Για τη Κύπρο ναι μιλώ με κακά, αισχρά και άσχημα λόγια αλλά όχι για τη χώρα μου.  Αν πρέπει να θεωρηθεί αυτός ο τόπος χώρα μου εγώ δεν έχω χώρα, έτσι κι’ αλλιώς δεν έχω κάτι να με συνδέει με αυτό το χώμα.

Δεν είμαι αχάριστός και έμαθα να σέβομαι.  Αλλά δεν αγαπώ καμία χώρα που μέχρι τώρα δεν μου πρόσφερε το παραμικρό, αντιθέτως με έσπρωξε στο περιθώριο και μου έκλεισε πόρτες ζωής γιατί δεν είχα θείο και γνωστό βουλευτή, ή δεν έγλειψα τον κωλο κανενός με αξιώματα.  Έμαθα να πιστεύω στις δικές μου ικανότητες και δυνάμεις, έμαθα να αντέχω στα χτυπήματα που απλόχερα μου πρόσφερε και δεν δείλιασα ποτέ να κάνω το επόμενο βήμα.  Θα βρω μια δουλειά κι ας είναι ότι να ναι θα ξέρω όμως ότι είναι με την αξία και το φιλότιμο μου, με τις δικές μου δυνάμεις και προσπάθειες.  Ότι εγώ μόνος το πέτυχα αυτό.

Κι αν νομίζετε ότι δεν έχω χώρα, έχω φίλοι μου, έχω την ΑΕΛ.  Με αυτή μεγάλωσα, αυτή ακολούθησα πιστά, και αυτή και οι αξίες της με γαλούχησαν.  Η ΑΕΛ δεν είναι απλά μια ομάδα είναι ολόκληρος τρόπος ζωής, είναι ένας διαφορετικός κόσμος, ένας διαφορετικός κόσμος και όλα τα άλλα γύρω αδιάφορα, μόνο ο δικός μας κίτρινος κόσμος.

Αυτή είναι η χώρα μου, και εκείνα τα αδέρφια μου, που χτυπιούνται αναίτια σαν εγκληματίες, που δακτυλοδείχνονται από την κοινωνία, που τα κανάλια παίζουν τις φάτσες στους στην TV χωρίς αιτία, που συλλαμβάνονται ανα δεκάδες απλά επειδή φοράνε την κίτρινη φανέλα.  Έχω γνώση της πραγματικότητας, μεγαλώσαμε πια, δεν τίθεται θέμα φανατισμού και παρωπίδων, είναι θέμα αγάπης, είναι θέμα καρδιάς. Είναι θέμα παθολογικής αγάπης, ξεφύγαμε από τα όρια του οπαδισμού μιας και αυτόν τον διδάσκουμε χρόνια τώρα πριν οι άλλοι γνωρίσουν τι σήμαινε. Κάθε παιχνίδι και μία ιερή τελετή, κάθε παιχνίδι άγχος, ένταση, πώρωση, παλμός, δύναμη, πάθος, ανάμεικτα συναισθήματα, και όλα για μια αγάπη, χαρές και λύπες για πάρτι της.  ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΧΩΡΑ ΜΟΥ.

Για αυτή θα πάλευα και θα έδινα τη ζωή μου για να είναι απλά καλά κάτω απ’ όλες τις αντιξοότητες, να επιβιώνει και να αντέχει στους πολέμους από εξωτερικούς παράγοντες, για να είναι καλά και μαζί της όλα τα αδέρφια μου, που πιστοί και αθεράπευτα ρομαντικοί σε λύπες, χαρές απογοητεύσεις και επιτυχίες είναι εδώ και επιβιώνουν για χάρη της.  Αυτό σημαίνει για μένα πίστη, αφοσίωση και ανιδιοτελής αγάπη, αυτή για μένα δεν είναι η ομάδα μου, είναι η ΧΩΡΑ ΜΟΥ.

Και  για όσους εσάς που δεν συμμερίζεστε την άποψη μου, συνεχίστε να είστε πιόνια του κάθε αλήτη πολιτικού, του κάθε δολοφόνου με γραβάτα, του κάθε ενός που ζει και βασιλεύει με το μεροκάματο και τους κόπους σας.  Που άλλο από θα…θα…θα… δεν σας είπε και φυσικά έμεινε στο θα!  Διερωτηθείτε απλά, τι σας πρόσφερε αυτή η γαμημένη χώρα εκτός από ψέματα, άγχη, αδικία, και την βρώμα στο μεγαλείο της.  Δεν είναι χώρα μου αυτή, κι αν δεν είχα την ΑΕΛ και τόση αδυναμία σε αγαπημένα πρόσωπα θα έφευγα, όσο πιο μακριά, και όσο πιο αληθινά.  Εκεί ίσως τότε ένοιωθα για λίγο άνθρωπος ίσως και όμοιος με αυτούς που φοράνε γραβάτες.  Γιατί εδώ με κρίνουν, είμαι φτωχαδάκι, έχω γένια και ακούρευτα μαλλιά, φτηνό αυτοκίνητο, παλιό σπίτι, ε και; Ποιος είναι ο καθ’ ένας απ’ αυτούς για να με κρίνει, που είναι η ισότητα και η δικαιοσύνη, μεγάλη μου απορία, ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΞΟΥΣΙΑ???

Αν σας εκφράζει, όπου εγώ βάλτε εμείς, δεν το έβαλα μόνος μου γιατί δεν θέλω ούτε γουστάρω να παρασέρνω κανένα με την δύναμη του λόγου μου, απλά θέλω και προσπαθώ να αφυπνίσω κάποιες συνειδήσεις λέγοντας τη γνώμη μου η οποία μου αρκεί να εκφράζει έστω και έναν από εσάς, αν ναι, σίγουρα δεν κάνει λάθος η δικιά μου η ψυχή.

Y.Γ Σ’ έναν τόπο που ρημάχτηκε από γραβάτες,  σ’ ένα τόπο που δεν σου επιτρέπεται να έχεις στόχους, σ’ ένα τόπο που λίγοι ενδιαφέρονται για τον συνάνθρωπο τους, σ’ ένα τόπο που δολοφονεί τα παιδιά του,  σ’ ένα τόπο που ακόμα και η Εκκλησία ζει μέσα στην ασυδοσία, σ’ ένα τόπο που η παιδεία καθοδηγείται, σ’ ένα τόπο που η τίμια προσπάθεια δεν αμείβεται, σ’ έναν τόπο που το ψέμα κάνει παρέλαση, και οτιδήποτε αληθινό μοιάζει με κακιά εξαίρεση, σ’ έναν τόπο … Σ’ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ.

Eυχαριστώ για το χρόνο σας, ήταν η άποψη του Π.Σ