Η γνώμη του Π.Σ για τον στρατό -Π.Σ-
ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΒΑΝ ΣΤΟ ΜΑΡΙ. Δεν γνωρίζω προς το παρών καμία πληροφορία για το σχετικό θέμα την οποία μπορώ να σχολιάσω παρά μόνο ότι έγινε εκκωφαντική έκρηξη . Ελπίζω να μην υπάρχουν αθώα παιδιά και άνθρωποι θύματα.
ΘΑ ΑΝΑΡΤΗΘΕΙ ΤΩΡΑ 7:30 στις 11/7/2011
Σκέφτηκα πολύ πριν αρχίσω αυτό το άρθρο, όπως όμως πάμπολλες φορές έχω αναφέρει εδώ θα γράφω την δική μου γνώμη και άποψη, όσοι δεν είναι ανοιχτοί σε άλλες απόψεις και γνώμες ας μην συνεχίσουν παρακάτω.
Θέμα που θα αναφερθώ είναι ο στρατός. Θα καταγράψω την δική μου προσωπική άποψη πάνω στο θέμα αυτό χωρίς φραγμούς και περιθώρια.
Αρχίζοντας θέλω να ξέρετε όλοι σας πως εγώ σαν Π.Σ θεωρώ πως δεν έχω καμία πατρίδα, καμία σημαία της δεν με αντιπροσωπεύει, κανένας πολιτικός της. Αδυνατώ να έχω πίστη σε μια πατρίδα που με υποτιμά και με περιφρονεί από τη μέρα γέννησης μου. Σε ότι κι αν την χρειάστηκα όχι απλά δεν με στήριξε αλλά με πρόδωσε καθώς πολλές ήταν οι φορές που με έσπρωξε στο περιθώριο. Μιλώντας πάντα σαν Π.Σ αλλά και σαν ΑΕΛίστας. Ζούμε τάχατες σε μία χώρα που λένε κάποιοι ότι έχουμε δημοκρατία, δημοκρατία ίσον ισότητα, ισονομία, που είναι η ισότητα αφού ο πολίτης δεν είναι ίσως με κανένα πολιτικό και καρεκλοκένταυρο.
Εγώ αρνούμαι να κατανοήσω τον βιασμό της προσωπικότητας του κάθε ατόμου που συμμετέχει με το ζόρι και καλά σε μία 2χρονη θητεία στην οποία θα περάσει χίλια μύρια κύματα, θα υποτιμηθεί και θα σκύψει έστω κι’ αν έχει δίκαιο μπροστά σε αστεράτα παλιόπαιδα. Θα πρέπει να περάσει τόσα και τόσα για να δει λίγο τους δικούς του, να αποφασίζουν άλλοι ποτέ θα δει τους ανθρώπους του. Λες και δεν έχει ζωή, ή δεν είχε πριν έξω. Τόσα χρόνια είσαι ο άνθρωπος ο οποίος προσπαθεί να αναπτύξει την κριτική του σκέψη και άποψη, και συμπεριφορές που να σε χαρακτηρίζουν ως άνθρωπο και μέσα σε 2 χρόνια γίνεσαι ένα απρόσωπο τίποτα χωρίς γνώμη, χωρίς αξία λες και δεν υπήρξες ποτέ.
Σίγουρα όπως παντού υπάρχουν εξαιρέσεις μιλώντας για τους στρατιωτικούς, ίσως να υπάρχουν και καλά παιδιά, στα οποία βγάζω και το καπέλο.
Ακούω διαφόρους να λένε πως ο στρατός διδάσκει, μα δυστυχώς ζω έξω κύριοι και ρωτώντας μαθαίνεις, ότι το μόνο που έμαθαν είναι να τρίφουν σκατά απ’ τις τουαλέτες, να σφουγγαρίζουν, να τρώνε κολοφαγητά οι πλείστοι καθώς και φυλακή αβέρτα.
Γράφω αυτό το άρθρο με αφορμή τις νέες κατατάξεις αδερφών , γνωστών και φίλων μας, τους οποίους στην καλύτερη ηλικία φυλακίζουν με το ζόρι και τους υποχρεώνουν να χάσουν δύο χρόνια απ’ τη ζωή τους για να κάνουν κάτι μη ουσιαστικό και καθόλου εποικοδομητικό. Ενώ η ζωή κυλά έξω τους ντύνουν στα χακί και τους διδάσκουν πώς να σκοτώνουν, εθίζοντας τους στην βία και στο ρατσισμό με συνθήματα κλπ γελοιότητες λες και όλα αυτά θα τους κάνουν περισσότερο ανθρώπους ή όλα αυτά θα τους μάθουν να επιβιώνουν έξω στη ζωή.
Στις μέρες μας η επιβίωση στην κοινωνία είναι 100 φορές πιο δύσκολη από την ψευτοεπιβίωση και τα στημένα παιχνίδια του στρατού. Χρειάζεται μυαλό και πίστη στις δυνατότητες του ατόμου, πάθος και θέληση μα πάνω απ’ όλα ανθρωπιά κι αντί αυτού ο στρατός καλλιεργεί το γλείψιμο και το ρουφιανιλίκι, το ψέμα και την υποκρισία, υποτιμά το άτομο και βιάζει την ψυχολογία και τον εσωτερικό του κόσμο. Ζει μαζί με ένα σορό γαμημένα πιόνια τα οποία προσπαθούν να τον πείσουν να γίνει σαν κι’ αυτούς.
Το κάθε άτομο είναι ξεχωριστός χαραχτήρας, άλλος γουστάρει τον στρατό γιατί του αρέσει να γλείφει, άλλος γουστάρει να ακούει να τον υποτιμούν και άλλος πάει από υποχρέωση για τα δύο χρόνια. Εκείνη η πουτάνα η υποχρέωση σπρώχνει πολλούς μέσα στην πύλη, αφού αν δεν υπηρετήσουν, θα βρουν πολλές πόρτες κλειστές και θα τους δακτυλοδείχνουν λες και έχουν βιάσει κάποιο ανήλικο. Σαν κοινωνία βλέπουμε με παρωπίδες, δεν ξέρω πότε θα ξυπνήσουμε, αλλά τουλάχιστον ας προχωρήσουμε λίγο και ας δούμε ότι τα πράγματα δεν είναι όπως πριν 40 χρόνια. Από τη μια καταδικάζουμε τον ρατσισμό και την βία και από την άλλη την καλλιεργούμε και την αναπτύσσουμε. Η θρησκεία μας μιλάει για ειρήνη σωστά; Τότε γιατί μας αναγκάζουν να φωνάζουμε συνθήματα γεμάτα βίαιες ιδέες, μίσος και θάνατο;
Προσωπική εμπειρία δικού μου ατόμου, στην πύλη, τους είχαν αναρτημένο ένα χαρτόνι που έγραφε ‘’ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΕΙΡΗΝΗ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΖΕΣΑΙ ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΟ ‘’ . Αυτά προάγουμε στον στρατό, ότι μαθαίνουν τα παιδιά μας στα σχολεία τόσα χρόνια, 2 χρόνια προάγονται τα αντίθετα μέσω της πλύσης εγκεφάλου που τους γίνεται.
Κλείνοντας για να μη νομίζεται ότι γράφει κάποιος που τα βρήκε εύκολα στη ζωή του θέλω να τονίσω ότι θεωρώ πως Οι πραγματικές δυσκολίες και οι φουρτούνες της ζωής είναι έξω, στην κοινωνία, ανάμεσα μας και όχι πίσω από αγιωμένα τέλια. Δεν βρήκα τίποτα έτοιμο στη ζωή μου και ακόμα είμαι στα μισά, δεν πέρασα κανένα εύκολο μονοπάτι απλά ξανατονίζω δεν γουστάρω τον βιασμό της προσωπικότητας κανενός ατόμου, κανενός ανθρώπινου οργανισμού από κανένα βολεμένο ανθρωπάκι φορτωμένο εξουσία και αστεράκια που πληρώνεται με τα λεφτά του κοσμάκη. Ο στρατός κάποτε εξυπηρετούσε ένα εθνικό σκοπό, ανοίξτε τα μάτια, κανένας εθνικός σκοπός δεν υπάρχει πλέον στις μέρες μας. Η ουσία του στρατού για μένα είναι ΜΗΔΕΝ.
Η ζωή είναι μια θητεία με σοβαρά και πραγματικά γεγονότα, καταστάσεις επιβιώσεις που απ’ αυτές πρέπει να γλιτώσεις και να επιβίωσης πραγματικά, να προχωρήσεις και να ζήσεις αξιοπρεπώς στη ζωή σου. Το αν ξέρεις να σφουγγαρίζεις, να βρίζεις πατρίδες και ανθρώπους δεν θα σε κάνει περισσότερο άνθρωπο ή πιο δυνατό αντοχέα στον αγώνα δρόμου της ζωής.
Εγώ πάντως τόσα χρόνια μετά κάνω την θητεία μου έξω, για μια κίτρινη πατρίδα, για μια σημαία που στο ανέμισμα της μου προκαλεί ανατριχίλα, για μια σημαία που μου δίνει δύναμη και νόημα να αντέξω. Αυτό με γεμίζει κι’ αυτό γουστάρω να πράττω χωρίς χρονικά περιθώρια και χωρίς καμία υποχρέωση από κανένα. ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΕΛ. Γι’ αυτή πολεμήσαμε, σκοτωθήκαμε και αναστηθήκαμε, γι’ αυτήν θα υπηρετούμε μέχρι να πάμε μεταγραφή στο ΣΥ.Φ.ΑΕΛ ουρανού.
Υ.Γ Αδέρφια μου εγώ απ’ αυτή τη ‘’σκοπιά’’ βλέπω τα πράγματα, ήταν η γνώμη του Π.Σ.
Υ.Γ 2 Κρίνετε τον άνθρωπο απ’ τις πράξεις του, και όχι από συμπλέγματα που στήθηκαν για να μας καλουπώσουν, κρίνετε τον άνθρωπο μακριά από τις προκαταλήψεις τόσων χρόνων. Η ανθρωπιά είναι στη ψυχή και στις πράξεις μας.
Υ.Γ3 Σε άλλες χώρες που δεν υπάρχει υποχρεωτική θητεία δεν γίνονται άνθρωποι; Ή πάλι είμαστε οι καλύτεροι σε όλα και εμάς βαρούν παραπάνω;
Σας ευχαριστώ. Π.Σ
Φίλε Ελπίδιε ευχαριστώ για το χρόνο που διέθεσες να μου ξαναγράψεις. Την πατρίδα δυστυχώς την αντιπροσωπεύουν αυτές οι γραβάτες που κάποιοι από τον λαό τους αναδεικνύουν τους δίνουν αξία και τους ”διαλέγουν” – ”επιλέγουν”- ”ψηφίζουν” να είναι εκεί. Εν ολίγοις όλοι αυτοί που μας καταστρέφουν έχουν επιλεχθεί από την μάζα του λαού.
Σίγουρα το χώμα της πατρίδας δεν μπορεί να με κάνει να την αγαπήσω ή να την μισήσω αλλά οι πράξεις που την χαρακτηρίζουν και οι οποίες γίνονται απ’ όλους αυτούς που ευθύνονται για να μην υπάρχει σεβασμός προς την ίδια την πατρίδα.
Έχω μισήσει την ίδια μου την πατρίδα με όλα αυτά που βλέπω και παρατηρώ γύρω μου εδώ και χρόνια, το άρθρο γράφτηκε πριν απ’ τα σημερινά και πραγματικά νοιώθω δικαιωμένος για την απόφαση που έχω πάρει εδώ και αρκετά χρόνια, δηλαδή να μην έχω πατρίδα μου καμία Κύπρο και καμία σημαία της αφού πραγματικά με ντροπιάζει και με περιφρονεί. Θα μπορούσα να ήμουν εγώ ο νεκρός ή ένας γνωστός σου σήμερα, ή αύριο, Ή στο μέλλον τα σπλάχνα μας. Βαδίζουμε πραγματικά προς την λάθος κατεύθυνση.
Σε ευχαριστώ αν και ξεφύγαμε λίγο από το νόημα του άρθρου.
Να είσαι πάντα καλά σε ευχαριστώ για την υγιεί αυτή συζήτηση.
Π.Σ
φίλε δεν είπα δεν σέβομαι την άποψη σου. Απλώς εσύ τζιαμέ που λέεις πατρίδα εγώ λέω το πολιτικοί. Και θα σου εξηγήσω πως το σκέφτομαι και ίσως συμφωνήσεις μαζί μου, ίσως όχι (αλλά απόψεις είναι αυτές).
Το 1974 εκαταγαμήσαν την πατρίδα αφού μερικοί πουλημένοι , επουλήσαν μας κανονικά.
Ερώτημα: Εν η πατρίδα που εσκότωσε τους αθώους εκείνο τον καιρό ή οι πραξικοπηματίες;
Πολλοί λένε ότι επούλησεν μας η Ελλάδα κτλοιπα.
Στην Ελλάδα εκείνον τον καιρό είχαν χούντα που τους εκολωγαμούσαν κανονικά τζαι με τον νόμο και με συμφωνία με τα ”παλικάρκα” μας εκολογαμήσαν μας και εμάς και τους καλαμαράες.
Τώρα έρχομαι στα ποιο πρόσφατα.
Η Ελλάδα φταίει για τα χρέη; Η οι άχριστοι που την κυβερνούν; Πράγμα που κάμνει πολλούς ανθρώπους να μην την λογαριάζουν, όπως κάμνεις εσύ (δικαιολογημένα αν και δεν συμφωνώ).
Στο ότι έγινε τούτο που έγηνε εν η πατρίδα που εφταιε (Κύπρος;) όξα τζίνοι που την διοικούν;
Βασικά το ίδιο πράμα λέουμε αλλά με διαφορετικό νόημα.
Εσύ λέεις ότι φταίει η πατρίδα και στην συνέχεια οι πολιτικοί, ενώ εγώ λέω ότι η πατρίδα εκατάντησε έτσι λόγω των πολιτικών και έκαμεν μας και εμάς να μεν την σεβούμαστε.
Όσο για το ερώτημα σου, ούτε εγώ τα ήβρα εύκολα και για τούτο εν άλλοι που φτέουν πχ κράτος κτλοιπα. Απλώς εγώ εν τα έχω με την πατρίδα μου για τον λόγο ότι η πατρίδα δεν είναι οι πολιτικοί αλλά ο λαός. Η κουλτούρα, ο τρόπος ζωής.
Σκέφτου να είσουν εγγλέζος η κάτι άλλο. Εννα το μπορούσες;
Για μένα η πατρίδα διδάσκει σου τον τρόπο ζωής και την κουλτούρα (μέσα από τους ανθρώπους τους απλούς).
Τωρά αν κάποιοι πολιτικοί εκάμαν κάποιους να την μισούν, εν άλλο θέμα τούτο.
Νομίζω τωρά βρίσκεις ικανοποιητικά τα επιχειρήματα μου
Φίλε Ελπίδιε η δικαιολογία σου δεν είναι αρκετή για να με πείσει να αγαπήσω μια χώρα που όλοι είδαμε πως δολοφονεί δικά της παιδιά. Αν σε βοήθησε εσένα προσωπικά, το αποδέχομαι. Ήταν η προσωπική μου άποψη όμως και σου επαναλαμβάνω ότι όχι απλά δεν με βοήθησε αλλά με έσπρωξε και στο περιθώριο.
Να είσαι πάντοτε καλά. Ευχαριστώ για το χρόνο σου.
Π.Σ
συμφωνώ σε όλα εκτός εκεί που λεεις για την πατρίδα. Το ότι εν άχριστοι οι πολιτικοί κτλ, εν σημαίνει φτέει η πατρίδα μου και εν εβοήθησε τζιαμέ που την ήθελα. Γιατί και η πατρίδα τον καιρό που ήθελε βοήθεια επουλήσαν την μερικοί.