Yπάρχει και χειρότερα;

Και ενώ κάθε φορά αναλωνόμαστε στα ίδια και τα ίδια, πως δηλαδή η ομάδα θα δείξει το καλό της προσωπείο και θα παίξει μια φορά με αξιοπρέπεια, κάθε φορά γινόμαστε μάρτυρες ενός καινούργιου εξευτελισμού και διασυρμού.

Πόσες φορές μας είπαν θα ”ευνοηθούμε από τη διακοπή;”, ”θα δουλέψουμε στις αδυναμίες;”.  Φαίνεται ο τελευταίος προπονητής που αποχαιρέτησε τον πάγκο άφησε πίσω του μια ομάδα διαλυμένη, χωρίς αρχή και τέλος κάτι το οποίο καλείται να διορθώσει ο Μάκης Χάβος που παρέλαβε ένα χάος και η δουλειά του σίγουρα δεν είναι εύκολη.

Η ομάδα προκαλεί ζαλάδα, πονάς τα μάτια σου να την βλέπεις.  Στοιχειώδεις ποδοσφαιρικές κινήσεις απουσιάζουν από το παιχνίδι, ορισμένοι είναι απαθείς και κάτω του μετρίου, άλλοι προσπαθούν να κάνουν κάτι που αν δεν δουλέψει το σύνολο ενωμένο, δε μπορεί να καρποφορήσει καμιά προσπάθεια.

Η ΑΕΛ μας έχει την χειρότερη επιθετική συγκομιδή του πρωταθλήματος, σκοράροντας μόλις 6 φορές στις 11 αγωνιστικές του πρωταθλήματος.  Ακόμα και όταν επέστρεψε από την Β’ κατηγορία την περίοδο 1997-1998 είχε σκοράρει 16 τέρματα μέχρι την 11η αγωνιστική.  Τα 6 γκολ μπροστά και τα 18 που δέχθηκε κάνουν τα πράγματα να μοιάζουν θολά και δύσκολα όσο παραμένει για 7η αγωνιστική χωρίς νίκη.

Που θα σταματήσει αυτός ο κατήφορος ποιος ξέρει;  Πρέπει πάση θυσία να παλέψουμε για την αξιοπρέπεια και την τιμή αυτής της ιδέας που κάθε Σαββατοκυρίακο εξετελίζεται ακόμη περισσότερο με την αδιαφορία και την ανικανότητα.