Δυσκολεύεται παντού!

Για ακόμη ένα αγώνα η ομάδα μας έμεινε χωρίς τέρμα κάτι το οποίο προδίδει για άλλη μια φορά το επιθετικό πρόβλημα που υπάρχει στην ομάδα.  Εκτός από τον επιθετικό τομέα χθες έδειξε κόντρα σε μια καλοστημένη ομάδα με καλή κυκλοφορία της μπάλας πως δυσκολεύεται ακόμη και στο να φτιάξει προυποθέσεις ή ρήγματα στην αντίπαλη άμυνα, κατα μέτωπον ή από πλάγια.

Γενικά υπάρχει ένα πρόβλημα σε όλες τις γραμμές, η άμυνα πολλές φορές χάνει μαρκαρίσματα με αποτέλεσμα πολλοί ποδοσφαιριστές να μένουν αμαρκάριστοι.  Στο κέντρο επίσης χάνονται αμέτρητες μάχες με το πάθος και την αποφασιστικότητα να λείπουν.

Πολλές λανθασμένες μεταβιβάσεις ενώ πολλές φορές απλές πάσες μοιάζουν τόσο δύσκολο να βρουν ποδοσφαιριστή μας κάνοντας την ανάπτυξη του παιχνιδιού ακόμη πιο δύσκολη.

Όσο αφορά τα άκρα, τους εξτρέμ δηλαδή της ομάδας από τους οποίους αναμένουμε επιθετικές ενέργειες, να μπούν στην περιοχή, να κάνουν μπαλιές, σούτ ή έστω να κερδίσουν κάτι αρκετές φορές μοιάζουν αδύναμοι και επιπόλαιοι.

Δυστυχώς, η επίθεση δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα της φετινής ΑΕΛ, το πρόβλημα υπάρχει σε όλες τις γραμμές και η ομάδα χρειάζεται δουλειά στην ομαδικότητα και στη συνεργασία αν θέλει να αποφύγει οποιεσδήποτε περιπέτειες η παρατράγουδα.  Η ΑΕΛ που είδαμε χθες ήταν αδύναμη, ανούσια και άγευστη και μόνο προβληματισμό προκαλούν οι αισιόδοξες δηλώσεις του προπονητή.

Όσο αφορά τους συνεχείς τραυματισμούς είναι κάτι που πρέπει να δουν άμεσα ο γυμναστής και ο προπονητής της ομάδας, είναι αδικαιολόγητο σε κάθε παιχνίδι να έχουμε μυικό τραυματισμό.  Η ομάδα έχει ανάγκη κάθε μονάδα της αλλά ας σκεφτούμε και τους ποδοσφαιριστές που ουσιαστικά αυτοί είναι που υποφέρουν.