Τα είδη των ποδοσφαιριστών – ΚΙΤΡΙΝΟΣ ΚΑΦΡΟΣ [ΜΕΡΟΣ Β]
Όπως σε κάθε μεταγραφική περίοδο έτσι και φέτος πολλοί ποδοσφαιριστές πάνε και έρχονται για αυτό ο Κίτρινος Κάφρος θα προσπαθήσει να αναλύσει τα είδη των ποδοσφαιριστών που συναντάμε κάθε χρόνο. Συνεχίζουμε με το Β’ Μέρος:
1. Το “Ταλέντο…not” ή το “αιώνιο ταλέντο”
Το πριν:
Το απόλυτο wheeling and dealing που λεν και στο χωριό μου, δηλαδή μεταγραφή ενός φτηνού νεαρού ποδοσφαιριστή ο οποίος θα σου παίξει μπάλα μερικά χρόνια και στη συνέχεια θα πωληθεί αφήνοντας έτσι μεγάλο οικονομικό και αγωνιστικό κέρδος για την ομάδα.
Το μετά:
To ταλεντάκι που συνήθως μετρά και 2-3 συμμετοχές με τις μικρές εθνικές ομάδες της χώρας του (αυτό είναι που ξεγελά) καταλήγει να αγωνίζεται με τα δεύτερα και άντε σε 1-2 αδιάφορα παιχνίδια της πρώτης ομάδας. Σε καμία περίπτωση δεν είναι το super-ταλέντο που κάποιοι είχαν προβλέψει και κανείς δεν τον ξανά είδε μετά την φυγή του.
Παραδείγματα:
- Maximiliano Laso – 2010 μεγάλο ταλέντο που καταφέραμε μεν να το φέρουμε υπό μορφή δανεισμού αλλά με option αγοράς! Τελικά άντεξε μέχρι τον Ιανουάριο αφού δεν έδειξε τίποτα από όλα αυτά που ακούσαμε και περιμέναμε. Σε ηλικία 27 ετών πλέον συνεχίζει να ξεδιπλώνει το ταλέντο του σε μικρομεσαίες ομάδες της Λατινικής Αμερικής.
- Matthew Cassidy – 2010 Οι “σκαουτερ” μας (οι ποιοί;)τον παρακολούθούσαν για 2 χρόνια που αγωνιζόταν στην ΕΝΠ και αποφάσισαν ότι πρόκειται για μεγάλο ταλέντο. Εν τέλει έκατσε (κυριολεκτικά) ένα χρόνο στην ομάδα μας έχωντας 1 ολόκληρη συμμετοχή και στη συνέχεια αφού αγωνίστηκε 1 χρόνο στον Οθέλλο πήγε πίσω στη χώρα του όπου αγωνίζεται σε ομάδα της 7ης κατηγορίας!
- Maksym Ilchysh – 2013 O 20χρονος τότε Ουκρανός ήρθε επίσης σαν ταλέντο με συμμετοχές στη μικρή εθνική της χώρας του. Άνηκε στην ομάδα όμως κανείς δεν τον είδε ποτέ. Ούτε 1 χρόνο δεν άντεξε και επέστρεψε στην χώρα του.
2. Ο “Λάθος ώρα και στιγμή”
Το πριν:
Στη προ-Σοφοκλέους εποχή αν θυμάστε, κάθε καλοκαίρι για 2-3 μήνες ψάχναμε χρήμα και διοίκηση. Λόγω της αβεβαιότητας αυτής το ρόστερ άλλαζε σχεδόν εξ ολοκλήρου δηλαδή γίνονταν καμιά 15αριά μεταγραφές κάθε χρόνο. Στις πολλές πατάτες που φέρναμε πετυγχαίναμε κάθε τόσο και 1 παιχταρά, αλλά….
Το μετά:
Ο παιχταράς αυτός από τα πρώτα παιχνίδια ξεχώριζε σαν την μύγα στο γάλα με την απόδοση του και γινόταν το αγαπημένο παιδί της κερκίδας. Όταν όμως τα οικονομικά σου ήταν σαν της Ελλάδας (όσα και να μαζεύαμε πάντα χρειαζόμασταν περισσότερα) και άλλαζες σαν τα πουκάμισα τις διοικήσεις, ήταν αδύνατο να κρατήσεις τέτοιους ποδοσφαιριστές.
*Η κύρια διαφορά με την κατηγορία “έφυγες νωρίς” (πιο κάτω) είναι ότι σε αυτή τη κατηγορία μιλάμε για ποδοσφαιριστές πρωτοκλασάτους*
Παραδείγματα:
- Jairo Castillo – 2007 Σπουδαίος επιθετικός ο Καστίλο aka “Tigre” από την Κολομβία. Aγωνίστηκε σε 5 παιχνίδια σκοράροντας 4 γκολ όμως τελικά ούτε μισή χρονιά δεν έμεινε στην ΑΕΛ. Ίσως για το συγκεκριμένο να μην φταίνε μόνο τα τότε προβλήματα της ομάδας αφού από το 2000 μέχρι το 2013 άλλαξε 16 ομάδες!!!
- Luciano De Bruno – 2007 Όσο αγωνίστηκε μάγεψε τους πάντες με τις ικανότητες του, ήταν κλασσικό 10αρι σε καλή ηλικία (28 ετών τότε) που θα μπορούσε να ριζώσει στην ΑΕΛ. Τα πολλά πρόβληματα στην ομάδα όμως είχαν σαν αποτέλεσμα να φύγει και αυτός μεσούσης της χρονιάς.
- Amir Karic – 2005 Πολύ καλός ποδοσφαιριστής ο Σλοβένος που αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού μπακ. Έμεινε στην ομάδα για περίπου μισή σεζόν όπου και επέστρεψε πίσω στην χώρα του.
3. Ο “έφυγες νωρίς” ή ο “τζαι αν εμείνισκε;”
Το πριν:
Αν και άγνωστος όταν πρωτοήρθε εντουτοις από τα πρώτα κιόλας παιχνίδια έδειξε ότι πρόκειται για καλό ποδοσφαιριστή που μπορεί να προσφέρει στην ομάδα. Δεν έβγαζε μάτια όμως έδειχνε ότι είναι τίμιος…
Το μετά:
Όσο αγωνίστηκε στην ομάδα έδειξε κάποια καλά στοιχεία όμως για διάφορους λόγους δεν τον είδαμε αρκετά για να έχουμε ολοκληρωμένη άποψη. Αν και υπήρχε η δυνατότητα να μείνει τελικά αποχωρεί αφήνοντας μας με αυτή την ανολοκλήρωτη εικόνα και απορία.
Παραδείγματα:
- Nicolas Corvetto – 2011 Αποκτήθηκε τον Ιανουάριο του 2011, αγωνιζόταν σαν αριστερό μπακ και έδειξε αρκετά καλά στοιχεία. Όταν τελείωσε η χρονιά υπήρξε θέμα παραμονής του όμως τελικά κούνησε μαντήλι.
- Sebastiaο Gilberto – 2012 Ήρθε την χρονια της κατάκτησης του πρωταθλήματος και παρέμεινε για ενάμιση σεζόν. Πολύ καλός και τεχνίτης ποδοσφαιριστής που όμως στάθηκε άτυχος λόγω τραυματισμών και δεν τον είδαμε αρκετά. Ήταν φως φανάρι ότι ήξερε πολλά καντάρια μπάλα και αν έμενε ίσως να το έδειχνε σε μεγαλύτερο βαθμό.
4. Το “ποφάιν” ή ο “όλα τα παλιά αγοράζω”
Το πριν:
Ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής αφού αποδεσμεύεται από άλλη μεγάλη Κυπριακή ομάδα εν τέλει υπογράφει στην ΑΕΛ με τον γραφικό ΑΕΛίστα οπαδό να λέει το στανταράκι “Ότι σκαρτάρουν οι άλλοι πάμεν τζαι πιάνουμε τα εμείς”
Το μετά:
Κόντρα στις προβλέψεις ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής τιμά το ψωμί που παίρνει από την ΑΕΛ με τις καλές του εμφανίσεις και παίρνει και το respect του κόσμου που προηγουμένως τον είχε αμφισβητήσει.
Παραδείγματα:
- Clayton – 2009 Η ομάδα μας απέκτησε τον Βραζιλιάνο μετά που αποδεσμεύτηκε από την Ομόνοια. Έμεινε στο λιμάνι για περισσότερο από 1 χρόνο έχωντας αρκετά καλή παρουσία.
- Pedro Torrao – 2008 Mετά την φυγή του από την ομόνοια ο Πορτογάλος είχε ένα σύντομο πέρασμα στην Σαλαμίνα και τελικά κατέληξε στην ομάδα μας. Έμεινε για περίπου 2 χρόνια έχωντας πολύ καλή απόδοση ενώ αγαπήθηκε και από τον κόσμο της ΑΕΛ ιδιαίτερα για το πάθος του. (τζαι επειδή τις έμπηξε του Σανγκόι)
- Λοίζος Κακογιάννης – 2008 Το ότι ήταν Κυπριακό “ποφάιν” είχε σαν αποτέλεσμα ακόμα πιο έντονη αμφισβήτηση από το κόσμο. Τελικά ο Κακογιάννης έμεινε 3 χρόνια στην ομάδα όπου σε αυτή τη περίοδο έκανε σημαντική βελτίωση ενώ γενικά η παρουσία του ήταν ικανοποιητική
Σύντομα το Γ’ Μέρος…