Άνω κάτω…
Από την ημέρα του χαμένου τελικού και έπειτα όλα έγιναν άνω κάτω. Δεν φτάνει που υπάρχει το διοικητικό αδιέξοδο, υπάρχει και μια γενική απογοήτευση από τον κόσμο για τα όσα συμβαίνουν.
Ένας λαός που πλήρωσε με το αίμα του κάθε στραβοπάτημα και απογοήτευση καλείται τώρα να αναλάβει στις πλάτες του τα προβλήματα και να στηρίξει με κάθε τρόπο την ομάδα στη δύσκολη καμπή που βρίσκεται.
Πρώτιστος στόχος να επανέλθει η ηρεμία στα διοικητικά κάτι το οποίο δε μπορεί να πετύχει κανένας απλός ΑΕΛίστας ας μη κοροιδευόμαστε, αλλά άτομα που έχουν την οικονομική δυνατότητα.
Όσο αφορά εκείνα που ακούγονται για Χριστάκη δεν ισχύουν σε καμία περίπτωση, αντιθέτως με το τι μέλει γενέσθαι ο προπονητής αυτό το διάστημα δεν έχει καμία πρόθεση να αποχωρήσει και είναι διατεθειμένος να μείνει στην ομάδα αρκεί να αρχίσει να υπάρχει μια σταθερότητα. Ας μη ξεχνάμε που μεγάλωσε άλλωστε.
Οι μέρες φυσικά ίσως αλλάξουν την υπάρχουσα κατάσταση μέχρι την εκλογική συνέλευση η οποία θα πραγματοποιηθεί σε 15 περίπου ημέρες και ευελπιστούμε να αρχίσει να επέρχεται ένας αέρας σταθερότητας και να έρθουν κοντά άτομα που έχουν όλη τη καλή διάθεση να βοηθήσουν την ομάδα, γιατί η κατάσταση κατάντησε τραγική.
Μέχρι τότε ο προγραμματισμός παγοποιείται, οι ποδοσφαιριστές βρίσκονται σε διακοπές μέχρι νεοτέρας ενημέρωσης και γενικά υπάρχει ένα κλίμα αβεβαιότητας σε όλους τους τομείς.


Αυτός ξέχασε που μεγάλωσε. όταν πήγε ΑΠΟΕΛ όταν όλοι έπαιζαν για την φανέλα, όταν ανέλαβε προπονητής στους άλλους, όταν μας κατασκόπευε.
ΜΟΝΟΝ ΑΕΛ. Ούτε γήπεδο, ούτε κύπελλο, ούτε πρόεδρο. Βοηθητικό και δεύτερα, να θωρώ κίτρινα και να παλαβώνω