Ψυχραιμία… [Ο Λεμεσιανός]

Έγιναν πολλά, λέχθηκαν πολλά περισσότερα, οι πλείστοι θυμώσαμε, άλλοι ένιωσαν αηδία, άλλοι είπαν κουβέντες περισσότερες, ενώ αρκετοί λένε ως εδώ.

Είμαι από αυτούς που λατρεύουν την ομάδα και η εκάστοτε πορεία της επηρεάζει την καθημερινότητα μου. Αν πάει καλά η ΑΕΛάρα όλα κυλούν ομαλά, αν η ΑΕΛάρα έχει προβλήματα τα πάντα είναι αρνητικά, οι φωνές και τα νεύρα συχνό φαινόμενο. Θεωρώ πως δεν είμαι ο μόνος, γενικά την πλειονότητα των λεόντων την επηρεάζει η πορεία της ΑΕΛάρας.

Χθες έγιναν πολλά και σίγουρα κανείς από μας δεν είναι σε θέση να εκφέρει ξεκάθαρη θέση για όλα. Η όλη εκδρομή ξεκίνησε εξαιρετικά με τους χιλιάδες λέοντες να στήνουν πάρτι στον αυτοκινητόδρομο, ο ΣΥ.Φ.ΑΕΛ πήρε τον κόσμο της ΑΕΛ στη Λάρνακα με ασφάλεια αφού οι δεκάδες μοτοσικλέτες ρύθμιζαν την τροχαία αντί της απούσας αστυνομίας. Έξω από το ΓΣΖ ο κόσμος κατευθύνθηκε με ενθουσιασμό αλλά χωρίς έκτροπα προς το γήπεδο και πήρε κανονικά τις θέσεις του.

Το παιχνίδι ξεκίνησε και ομολογούμενο το σκηνικό με τα χιλιάδες κασκόλ αλλά και τα χαρτόνια στην είσοδο ήταν φανταστικό. Η ομάδα πετούσε, σκόραρε και ο κίτρινος λαός μέσα σε ένα ντελίριο ενθουσιασμού έκανε το δικό του πάρτι στην κερκίδα. Δυστυχώς το γελοίο γκολ που δέχθηκε ο αδικαιολόγητος κακός Φεκρούζ άρχισε τα προβλήματα, δεν έφτανε μόνο αυτό λίγα λεπτά αργότερα ο Σακέτι σε συνδυασμό με τον Φεκρούζ έδωσαν τους αντιπάλους άλλο ένα γκολ δώρο. Κάπου εκεί ήταν που το κλίμα πήγε να χαλάσει.

Δε ξέρω πως και γιατί, αλλά σίγουρα δε ήταν σωστό. Οι όποιες φραστικές αντιπαραθέσεις με τον πρόεδρο μπορώ να πω πως είναι συχνές στην κερκίδα μας, ο Σοφοκλέους επιλέγει να κάθεται εκεί που είναι όλος ο κόσμος γεγονός που μια την άλλη δημιουργεί εντάσεις. Δυστυχώς χθες κάποιοι μη αντέχοντας να βλέπουν την τραγική εικόνα κάποιων ποδοσφαιριστών αντέδρασαν ΚΑΚΩΣ κατά του πρόεδρου της ομάδας, ενώ μαρτυρίες μιλούν και για εξύβριση. Ο πρόεδρος γνωστός για τον αυθορμητισμό του απάντησε και λίγο έλειψε να πέσει και ξύλο, δυστυχώς πρόκειται για ντροπής πράγματα που σε καμία περίπτωση δεν έπρεπε να γίνουν.

Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε, η κερκίδα και πάλι εντυπωσιακή με δεκάδες πυρσούς να ανάβουν, που σίγουρα άρεσαν σε όλους, ακόμα και σε αυτούς που θέλουν να το παίζουν καθωσπρεπιστές. Η ομάδα δέχεται τρίτο γκολ, βασικά ο Φεκρούζ το δέχεται, και η απογοήτευση κυριεύει όλους μας. Λίγο αργότερα να σου και το τέταρτο και ξεκινούν τα “ωραία”. Τα αντικείμενα πέφτουν βροχή ενώ 5-10 αλήτες βυθίζουν την ΑΕΛ σε νέες περιπέτειες. Δίνουμε κακώς το δικαίωμα στον Ιωνά και στα παιδιά του να μας κατηγορούν.

Η απογοήτευση που νιώθαμε όλοι μας, η οργή ορισμένων και οι στεναχώρια μας αφήνουν ανοργάνωτους. Οι μπάτσοι μπαίνουν στην κερκίδα και χτυπούν όποιον βρουν μπροστά τους. Το σχέδιο εκκένωσης μιας κερκίδα 3000 ατόμων σίγουρα είναι εξωφρενικό, μπορεί να υπήρχαν εκεί άτομα που έκαναν τα αίσχιστα αλλά σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογείτε η αστυνομία να μπαίνει στην κερκίδα και να βάλλει κατά πάντων. Χτυπήθηκαν πολλοί και τα είδαμε με τα μάτια μας και είμαι σίγουρος που και αυτοί που συλλήφθηκαν δεν έκαναν κάτι. Γνωστοί η τακτική του συλλαμβάνω στα τυφλά για να δικαιολογούμε.

Οφείλουμε όλοι μας οι ΑΕΛίστες ένα μεγάλο συγνώμη σε αυτούς που αφήσαμε μόνος και δέχθηκαν τα “πυρά” των κομπλεξικών μπάτσων, οφείλουμε ένα μεγαλύτερο συγνώμη, εκ μέρους των ηλίθιων, που έριχναν αντικείμενα στους λέοντες με τα καροτσάκια. Οφείλουμε εξηγήσεις από τον πρόεδρο και το ΣΥ.Φ.ΑΕΛ για ότι είδαμε, ο καθένας για το δικό του μερίδιο. Οι παίχτες αν είναι δυνατόν ας φύγουν, όλοι ξέρουμε ποιοι αξίζουν να φορούν την φανέλα της ΑΕΛ. Λεβέντες σαν τον Σιέλη, τον Ελευθερίου, τον Καλό, τον Μπεμπέ άντε και το πολύ ακόμη 2-3 που σέβονται το ιερό σύμβολο με τα 3 εκείνα γράμματα.

Οι υπόλοιποι πρέπει να μείνουμε κοντά στην ΑΕΛ και να την στηρίξουμε στις φουρτούνες που έρχονται. Ο κόσμος της ΑΕΛ, οργανωμένος και μη δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χωριστεί και να μπει σε χαρακώματα. Δε πρέπει να κερδίσει η διχόνοια έναντι του πάθους και της αγάπης για την ΑΕΛ. Ο ΣΥ.Φ.ΑΕΛ αγαπά την ΑΕΛ όσο κανείς άλλος, ο απλός κόσμος στηρίζει την ομάδα με σθένος και είναι πάντα κόντα, ο πρόεδρος βάζει εδώ και 7 χρόνια λεφτά απ’ την τσέπη.

Η επόμενη μέρα πρέπει να μας βρει ενωμένους και έτοιμους τον καθένα ξεχωριστά να παραδεχτεί τα λάθη του. Ο πρόεδρος να κάνει την ομάδα πιο επαγγελματική και να μην ξαναπάμε σε κρίσιμα παιχνίδια με παίχτες που δεν έχουν συμβόλαια. Ο ΣΥ.Φ.ΑΕΛ με τη βοήθα όλων να επιβληθεί ισχυρότερα και με περισσότερη πυγμή έναντι όσων λειτουργούν απερίσκεπτα. Ο Χριστάκης να διαλέξει παίχτες λιοντάρια που να σέβονται τη φανέλα που φορούν. Τότε η ΑΕΛάρα μας θα καταφέρει πολλά, αλλά μας χρειάζεται όλους κοντά, ψυχραιμία λοιπόν και όχι στη διχόνοια.

Υ.Γ1: Να θυμάστε, είναι περηφάνια να είσαι ΑΕΛ

Υ.Γ2: Τι ένα, τι δύο, τι τρία…τι δεκατρία χαμένα, εμείς πάλι ΑΕΛ

Υ.Γ3: ΨΗΛΑ ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *