ΑΕΛ ΖΩΗ ΜΟΥ ΑΝΑΠΝΟΗ ΜΟΥ

Τόσα χρόνια δίπλα της αμετακίνητοι προστατεύαμε τα ιδανικά που μας μεγάλωσαν και που μας έκαναν τον μοναδικό αληθινό οπαδό στο νησί αυτό. Ποτέ δεν την αφήσαμε μόνη, ποτέ δεν ξενερώσαμε,  ποτέ δεν λυγίσαμε,  ποτέ δεν κάναμε πίσω και ας περάσαμε τόσα, ποτέ δεν την εγκαταλείψαμε, ποτέ δεν ‘’παραδοθήκαμε’, ποτέ δεν τα παρατήσαμε, πάντα στο πλευρό της για αυτή την ΙΔΕΑ.

Χάσαμε τρόπαια και τρόπαια, το κάθε ένα από αυτά ποιο σημαντικό από το προηγούμενο, μα τίποτα δεν μας λύγισε από το να την υπηρετούμε και να την προστατεύουμε σε κάθε της βήμα. Δίπλα της ήμασταν από την αρχή της ζωής μας και δίπλα της θα είμαστε ως το τέλος.

Εμείς της δίναμε αναπνοές όταν αργοπέθαινε, εμείς την κάναμε μεγάλη, εμείς την κρατούσαμε από το χέρι όταν αυτή δυσκολευόταν να σταθεί στα πόδια της, εμείς φάγαμε δακρυγόνα για πάρτι της, εμείς σταθήκαμε ασπίδα όταν πολλοί προσπαθούσαν να ασελγήσουν στο όνομα της. Όλα για πάρτι της όλα για τα 3 ιερά γράμματα στην καρδιά.

Ποτέ δεν ζούσαμε για τα τρόπαια, ποτέ δεν περιμέναμε τρόπαια για να σταθούμε στο πλευρό της. Μεγαλώσαμε αλλιώτικα από αυτούς και αυτός είναι ο λόγος που ΠΟΤΕ τους δεν πρόκειται να καταλάβουν το μεγαλείο του ΑΕΛΙΣΤΑ.

Δεν θέλαμε ποτέ μας τρόπαια για να την υπηρετούμε, το μόνο που θέλαμε ήταν να την βλέπουμε κάθε Κυριακή απλά για να παίρνουμε την δόση μας. Ξυπνάμε με αυτήν κοιμόμαστε με αυτήν ονειρευόμαστε με αυτήν. Όλα για αυτήν και μόνο.

Χθες παρακολούθησα το παιχνίδι μαζί με την παρέα που κάνει όσα ανάφερα ποιο πάνω, μετά το τέλος του παιχνιδιού η πρώτη μας αντίδραση ήταν να σταθούμε να σηκώσουμε ψηλά την γροθιά μας και ανάβοντας ένα καπνογόνο τραγουδήσαμε τον ύμνο της. Η ανατριχίλα και η συγκίνηση που νιώσαμε όλοι όσοι ήμασταν εκεί ήταν μοναδική.

RESPECT αδέρφια, κάθε μέρα είμαι και ποιο περήφανος που σας έχω στην ζωή μου.

ΧΑΡΕΣ ΚΑΙ ΛΥΠΕΣ ΕΖΗΣΑ ΟΜΩΣ ΠΟΤΕ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΜΑ ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΜΟΝΗ ΔΕΝ Σ’ΑΦΗΣΑ