Λεόντων γνώμες 27/12/2013 – Αυτή η ομάδα έχει αλλάξει

Ένα μεγάλο κείμενο μας απόστειλε αδερφός μας ο οποίος περιέγραψε τα τελευταία χρόνια της ομάδας μας αναπολώντας καλές και κακές στιγμές.  

Ξεκινώντας από το 2008 από τον καιρό που ανέλαβε ο Αντρέας Σοφοκλέους μέχρι σήμερα. 

Ένα άρθρο ότι πρέπει να θυμηθούμε τώρα που είμαστε λίγο πριν το τέλος του 2013.

Ευχαριστούμε για την υπέροχη δουλειά, απολαύστε το. 

Το κείμενο όπως στάλθηκε στην ιστοσελίδα μας:

Ήταν Ιούνης του 2008 όταν ο Ανδρέας Σοφοκλέους αναλάμβανε και επίσημα την ΑΕΛ. Μια ΑΕΛ με χίλια δυο προβλήματα και ένα βήμα πριν το λουκέτο ήρθε σα μάνα εξ’ ουρανού να λύσει όλα σχεδόν τα προβλήματα στο οικοδόμημα της ΑΕΛ. Ανάλαβε ως πρόεδρος του σωματείου άλλα και ως πρόεδρος της ποδοσφαιρικής εταιρείας ανάλαβε εξ’ ολοκλήρου το οικοδόμημα της ΑΕΛ με όλα τα τμήματα στα δικά του χέρια.

Γεννημένος  στο Πελένδρι της 22 Μαΐου του 1967, απόφοιτος  από το πανεπιστήμιο Patrice Lumuba People’s Friendship University of Moscow. Είναι ιδρυτής και διευθύνων εταίρος της δικηγορικής εταιρείας Andreas Sofocleous & Co, επίσης είναι ιδρυτής και αντιπρόεδρος του ιδρύματος “ΚΕΠΑΚΥ” (Κέντρο Παροχής κοινωνικών υπηρεσιών).

Ο big Σοφο ερχόμενος στην ΑΕΛ το 2008 αναφέρθηκε σε πενταετές πλάνο με πρώτιστο στόχο την οικονομική εξυγίανση του σωματείου και στην συνέχεια να επαναφέρει την ΑΕΛ στην κορυφή με μοναδικό στόχο κάθε χρονιά το ευρωπαϊκό εισιτήριο άλλα ταυτόχρονα και την επαναδιεκδίκηση και των τριών εγχώριων τίτλων(πρωτάθλημα-κύπελλο-super cup).

Έχοντας δίπλα του το 2008 ένα οκταμελές συμβούλιο που απαρτιζόταν από τους Παλλαρή,  Χαραλάμπους, Μουζουρίδη, Γιάπα, Μενελάου, Ππελή, Ιωάννου, Παπαδόπουλο προσπάθησαν να φτιάξουν μια ανταγωνιστική ομάδα που θα είχε ως πρωταρχικό στόχο την είσοδο της στην τετράδα των δυνατών.

Όπως και έγινε η ΑΕΛ καταφέρνει να μπει στην τετράδα την συγκεκριμένη χρονιά μετά από ένα περιπετειώδες παιχνίδι με την Αλκή στο στάδιο Αμμόχωστος με τον Μιχάλτσια να χρίζεται σκόρερ στα τελευταία στάδια του παιχνιδιού και να δίνει στην ομάδα μας το εισιτήριο για την τετράδα των δυνατών της συγκεκριμένης χρονιάς αφήνοντας εκτός τον απολλωνα που ισοβαθμούσε μαζί μας άλλα λόγο τον μεταξύ μας παιχνιδιών η ΑΕΛ υπερτερούσε έναντι αυτού. Η συγκεκριμένη χρονιά μοιάζει με όνειρο καθώς μετά την είσοδο της ομάδας στην πρώτη τετράδα έρχεται και ο τελικός κυπέλλου με την ομάδα του Αποπ κινύρα πεγειας.

Οι πρώτοι μήνες στην προεδρική καρέκλα για τον big Σοφο μοιάζουν μαγικοί αφού βλέπει κάποιους από τους στόχους που είχαν τεθεί όταν αναλάμβανε να παίρνουν μερικώς σάρκα και οστά. Ένας τελικός κυπέλλου με μια ομάδα που την συγκεκριμένη περίοδο εντυπωσίαζε, όμως δεν φάνταζε ικανή να σταματήσει την δίψα τόσων χρόνων για κατάκτηση ενός τροπαίου.

Θυμάμαι πως χάθηκαν τα πρώτα 9000 εισιτήρια σε μερικές ώρες. Ήρθε η μεγάλη ώρα 15000 οπαδοί στην μεγαλύτερη μετακίνηση οπαδών που έγινε ΠΟΤΕ στην Κύπρο να κατακλύζουν κάθε γωνιά του ΓΣΠ. Έμελλε όμως αυτός ο τελικός να είναι ίσως η μεγαλύτερη παράσταση κυπριακής διαιτησίας που παρουσιάστηκε σε κυπριακά γήπεδα. 3 κόκκινες κάρτες και 2 πέναλτι που δεν δόθηκαν ποτέ για λόγους που μόνο ο “κύριος” τραττος γνωρίζει αλλά και τα τραπέζια σε παραλιακά εστιατόρια της πεγειας.

Η επόμενη χρονιά βρίσκει την ομάδα μας σε μια φάση ανασύνταξης προσπαθώντας να μαζέψει όσα κομμάτια της απέμειναν από τον πλέον καταραμένο τελικό με την πεγεια. Ξεκινά μια νέα προσπάθεια με την διοίκηση του big Σοφο να ετοιμάζεται να κάνει ότι είναι δυνατό για να επαναφέρει την ηρεμία αλλά και την συγκέντρωση στο στρατόπεδο της ομάδας μας. Μια χρονιά που στο τέλος αποδείχθηκε αποτυχημένη βρίσκοντας την ΑΕΛ εκτός τετράδας του πρωταθλήματος και εκτός κυπέλλου στα δυο παιχνίδια των ημιτελικών με των απόλλωνα.

Ο big Σοφο συστήνει υπομονή και στήριξη βλέποντας τον κόσμο να βράζει αναγγέλλει μεταγραφικές “βόμβες” που άκουγαν στα ονόματα Μike Ζonneveld, Nicky Hofs, Pavol Masaryk, Grzegorz Rasiak, Mάριος Νικολάου.  Ο κόσμος όπως αναμενόταν στάθηκε στο πλευρό της ομάδας γιατί έτσι μάθαμε γιατί έτσι μας μεγάλωσαν οι πατεράδες μας.

Ξεκινά λοιπόν η χρονιά με φιλοδοξίες και όνειρα για την αγωνιστική ανάκαμψη της ομάδας αφού οικονομικά φαινόταν πιο σουλουπωμένη σε μεγάλο βαθμό την συγκεκριμένη περίοδο σε σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.

Την 8η αγωνιστική φεύγει βράδυ ο προπονητής της ομάδας Ντουσαν Ουχριν Τζουνιορ μη μπορώντας να αντεπεξέλθει στις προσδοκίες της διοίκησης και του κόσμου και έτσι ως ο πιο ευάλωτος όπως είθισται κούνησε μαντήλι. Ο Μιχαι Στοικιτσα αναλαμβάνει για να βοηθήσει την ομάδα να ανακάμψει.  Κάθε άλλο όμως παρά ανάκαμψη πρόσδωσε στην ομάδα, ο αποκλεισμός από τον Αρη στην δεύτερη φάση του κυπέλλου ξεσηκώνει τον κόσμο της ομάδας προκαλώντας σοβαρά επεισόδια εντός και εκτός γηπέδου με τον προπονητή να φεύγει σαν κυνηγημένος από το γρασίδι του Τσιρείου, οι παίκτες παρακαλούσαν να τους αφήσει ο κόσμος να φύγουν δακρυσμένοι και οι αστυνομικοί χωρίς να μπορέσουν να αντισταθούν στο μένος του κόσμου σηκώνουν άσπρα μαντήλια. Εντέλει η ομάδα μας τερματίζει όγδοη στη βαθμολογία και κανείς δεν ήξερε τι θα ξημέρωνε. Απογοητευμένος ο κόσμος βλέποντας την ομάδα για άλλη μια χρονιά να μένει στα λόγια και στις υποσχέσεις χωρίς να αφουγκράζεται τον παλμό και τα θέλω του κόσμου.

2011-2012
Πεισμωμένος όσο ποτέ και παραδεχόμενος τα λάθη του αλλά και την απειρία του ο big Σοφο δίνει όρκο εδραίωσης της ΑΕΛ στα ψηλά στρώματα της βαθμολογίας. Ο κόσμος απορημένος κοιτούσε μέχρι που θα μπορούσε να αντέξει ο πρόεδρος στο τιμόνι της ΑΕΛ βλέποντας τους κόπους του άλλα και τα λεφτά να πηγαίνουν χαμένα χωρίς να επιτυγχάνεται κάτι.  29 Μαρτίου 2011 η παρουσίαση κάποιου Πάμπου Χριστοδούλου τουλάχιστον στα δικά μου αυτιά έμοιαζε αδιάφορη.  Στις δηλώσεις του την ημέρα της παρουσίασης του είπε “Είμαι περήφανος που ήρθα στην ΑΕΛ, ήταν ο πόθος μου να έρθω εδώ. Είμαι λάτρης της σκληρής δουλειάς και μέσα από αυτήν θα έρθουν αυτά που ποθεί ο κόσμος”.

Ξεκινά ο προγραμματισμός 14 νέοι παίκτες περνούν ένας ένας το κατώφλι της ΑΕΛ. Απόρησα πως μπορεί αυτός ο Παμπος να φτιάξει μιαν ΑΕΛ από το μηδέν με 14 νέους παίκτες και να φέρει εις πέρας τα λεγόμενα του για πραγματοποίηση της επιθυμίας του κόσμου. Πρώτες 5 αγωνιστικές η ΑΕΛ αήττητη με μηδέν παθητικό περνώντας για πρώτη φορά μετά από 10 ολόκληρα χρόνια μέσα από το καταραμένο ΓΣΠ νικώντας το αποέλ με 0-1 στο 53′ με τον  Μοnteiro. Η πορεία του Πάμπου αλάνθαστη και όντως η ΑΕΛ έμοιαζε έτοιμη να επιστρέψει στα ψηλά μετά και τη νίκη εναντίων του αποέλ, ενός αντιπάλου που 10 χρόνια στο ΓΣΠ αγνοούσε τη λέξη ήττα στα παιχνίδια πρωταθλήματος μεταξύ μας. Ακολουθούν 2 απανωτές ισοπαλίες με ανόρθωση και έρμη αλλά και η ήττα από το δεύτερο ημίχρονο του διακοπέντα αγώνα με την ομόνοια λόγω Τσαγγαρη αλλά και λόγω της ανύπαρκτης αστυνόμευσης. Οι αγωνιστικές περνούν καθαρίζοντας εύκολα των απολλωνα 3-0 και 0-3 αντίστοιχα στα παιχνίδια μεταξύ μας, και τότε έρχεται η μέρα που είπα στον εαυτό μου έκανες λάθος. Η ΑΕΛ είχε επιστρέψει στα αλήθεια στα ψηλά με τον Πάμπο. Το ρολόι έδειχνε 83′ παιχνιδιού, η μπάλα στήνεται στη γωνιά του κόρνερ  και ο monteiro αναλαμβάνει την εκτέλεση του, πιο ψηλά απ ‘όλους ο πεζοναύτης και 0-1.

05/05/2012 ΑΕΛ-ανορθωση με νίκη της ΑΕΛ και ήττα του αποελ στο ΓΣΠ από την ομόνοια, η ΑΕΛ ανεβαίνει στο ψηλότερο σκαλοπάτι του βάθρου μετά από 44 ολόκληρα χρόνια.

KΛAMA ΓEΛIO ΣYΓKINHΣH ANAKOΠEΣ EMΦPAΓMATA TΣIMΠHMATA KΛΩTΣIEΣ MΠOYNIEΣ XAΣTOYKIA HΛIΘIO YΦOΣ AΠOPIA ONEIPO EΞΙΛEΩΣH ΔIKAIΩΣH AΓKAΛIEΣ ΦIΛIA KAI ΞANA XAΣTOYKIA MΠOYNIEΣ KΛΩTΣIEΣ ANAKOΠEΣ EMΦPAΓMATA AΠOPIA KΛAMA ΓEΛIO ΛYΠOΘIMIA… Αύτο ειναι ΑΕΛ.

Μάλιστα ο όρκος του big Σοφο γίνεται πράξη και η ΑΕΛ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ 2011-2012 με τον ΠAMΠO στο πάγκο με τον MONTEIRO, BEBE, OUON, DOSSA, CARLITOS, AIROSA, CAFU, NICOLAOU, EDMAR, SILAS, DEDE, DIXON, DEGRA, GILBERTO, VOUHO, HUGO SOOUZA αν ξέχασα κάποιον που σίγουρα θα ξέχασα απολογούμαι. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά η ΑΕΛ είναι και φιναλίστ κυπέλλου με την ομόνοια όπου η ομάδα μας χάνει στον παράξενο αυτό τελικό με 1-0.. Μάλιστα φίλε η ΑΕΛ δίνει το πρώτο της ευρωπαϊκό μετά απο 10 χρόνια.  Στο δρόμο μας η Linfield fc απο την Ιρλανδία, 3-0 στο τσίρειο και 0-0 στην Ιρλανδία… Η ΑΕΛ παίρνει την πρόκριση για την επόμενη φάση και βρίσκει στο δρόμο της την μεγάλη Partizan Βελιγραδίου, μια Partizan η οποία την συγκεκριμένη χρονιά είχε κάνει περίπατο το πρωτάθλημα στην Σερβία και έμοιαζε ως το απόλυτο φαβορί για την πρόκριση στο μεταξύ μας παιχνίδι.  Έλα όμως που για ακόμη μια φορά η ομαδα του Πάμπου και του Σόφο είχαν άλλη άποψη.  Δύο νίκες στα παιχνίδια μεταξύ μας με 1-0 και 0-1 αντίστοιχα, έφεραν την ΑΕΛ να περνάει στην επόμενη φάση και να καλείται  να αποκλείσει την Anderlecht Βελγίου.  Πεζοναύτης,  1-0 και το ΓΣΠ παίρνει φωτιά απο τις χιλιάδες των πιστών που ταξίδεψαν στην λευκωσία.  Σε μια ανύποπτη φάση ο Mbokani γράφει το 1-1 αλλά και πάλι λογάριαζαν χωρίς τους παίκτες μας.  EDMAR αριστερά γυρίζει την κατάλληλη στιγμή στον Rui Miquel και ο φωτεινός πίνακας του ΓΣΠ έγραφε ΑΕΛ 2 – Anderlecht 1. Tαξίδι στο Βέλγιο λοιπόν για τον επαναληπτικό. Τεράστια ευκαιρία για τον Rui Μiquel sto 35′ να ανοίξει το σκορ και να βάλει την ΑΕΛ οδηγό στο καμίνι του Βαν ντε Στοκ. 10 λεπτά πριν την λήξη του αγώνα η αντίπαλη ομάδα σκοράρει δις και παίρνει αυτή την πρόκριση για τους χρυσοφόρους ομίλους του Champions League.  Καμιά πίκρα, καμία στεναχώρια για την αγάπη μας.  Αντίθετα,  μόνο συναισθήματα υψίστης περηφάνιας και συγκίνηση για τις αμέτρητες χάρες που μας πρόσφερε την συγκεκριμένη χρονιά.  Η πορεία στους ομίλους γνωστή και η υπερηφάνεια άλλη τόση για την λατρεία μας.
Ξεκίνημα λοιπόν της επόμενης χρονιάς ακόμα μεθυσμένοι απο το νέκταρ του πρωταθλήματος και της αξέχαστης πορείας στους ομίλους.  Ο Big Σόφο ανακοινώνει ανανεωμένο πενταετές πλάνο για την ΑΕΛ που σήμαινε αυτόματα άλλα πέντε χρόνια προεδρίας στο οικοδόμημα της ΑΕΛ.  Με τα οικονομικά προβλήματα να μην αποτελούν τροχοπέδη για την ομάδα ξεκινά η νέα χρονιά με οδηγό τον Πάμπο και με λίγες προσθήκες στο ρόστερ της ομάδας. Η ΑΕΛ αγωνιζόταν σε διπλό ταμπλό σε Κύπρο και Ευρώπη όταν στο παιχνίδι με την Marseille στην Γαλλία ακούστηκε πως Πάμπος και Σοφοκλέους ήρθαν σε ρήξη.  Αναστάτωση στην Λεμεσό και περιμένοντας την ομάδα και τους παράγοντες να επιστρέψουν απο το ταξίδι για να δούμε από κοντά αν αυτά που ακούστηκαν ήταν αλήθεια.

ΑΕΛ-Νεα Σαλαμινα,  η ομάδα μας κερδίζει τον αγώνα και μετά το τέλος του παιχνιδιού, δημοσιογράφοι ισχυρίζονται πως μετά το τέλος του παιχνιδιού ο πρόεδρος της ομάδας μας βγαίνει απο το γραφείο του προπονητή αναστατωμένος μη μπορώντας να συγκρατηθεί.  Ξημερώνει και ο Πάμπος αποτελεί παρελθόν απο την ΑΕΛ,  μια είδηση που ήρθε σαν κεραυνός  εν αιθρία.  Κανείς δεν περίμενε τέτοια εξέλιξη και στην Λεμεσό υπήρχε αναστάτωση για το τι έφταιξε και τα έκαναν γυαλιά καρφιά οι δυό τους.  Ο καθένας λέει τα δικά του αφού κανείς απο τους δυο δεν βγήκε να πει τους λόγους που έφτασαν στο σημείο αυτο.

Ξεκινά η μετα-πάμπου εποχή με τον Jorge Costa να αναλαμβάνει το τιμόνι της τεχνικής ηγεσίας.  Καλό ποδόσφαιρο η ΑΕΛ επιθετικό ποδόσφαιρο αλλά δεχόταν γκολ στα τελευταία στάδια των παιχνιδιών και έτσι ότι έκτιζε για 90′ το κατάστρεφε σε μερικα δευτερόλεπτα.  Η ΑΕΛ τερματίζει στην 5η θέση και διεκδικεί με αξιώσεις την συμμετοχή της στον τελικό κυπέλλου.  Βγάζει εκτός Αποέλ, Ομόνοια και αντιμετωπίζει στον τελικό τον Απόλλωνα.  Ένας τελικός που από μόνος του σε εκστασιάζει.  Τέτοιος τελικός δεν είναι συχνό φαινόμενο αφού ήταν μόλις ο δεύτερος στην ιστορία της διοργάνωσης μεταξύ των δυο ομάδων.  Η ΑΕΛοκρατούμενη Λεμεσός ζούσε σε ρυθμούς τελικού.  Ένα δώρο του VOUHO στο 85’ χάρισε στον Απόλλωνα το κύπελλο.. Το ίδιο βράδυ ο προπονητής της ομάδας φεύγει για πορτογαλία χωρίς να ενημερώσει κανένα και έτσι ανακοινώνεται η λύση της συνεργασίας του με την ΑΕΛ.. Ο big Σοφο πάλι παίρνει θέση πυροσβέστη προσπαθώντας να κατευνάσει τα πνεύματα και να προλάβει τυχόν επεισόδια.

Tην επόμενη χρονιά η διοίκηση Σόφο δίνει εν λευκό στον Rui Junior την ευθύνη για  εξεύρεση νέου προπονητή και την ευθύνη του προγραμματισμού της νέας σεζόν.  Μετά την φυγή τον Dossa Junior και Matias Degra η αναζήτηση για κάλυψη αυτών των κενών γίνεται εξαιρετικά δύσκολη γιατί δύσκολα αντικαθιστάς δυο πρωτοκλασάτους ποδοσφαιριστές.  Η έλευση Lito Vidigal δεν εμπνέει εμπιστοσύνη στον κόσμο παρά την στενή του σχέση με τους Αγκολέζους της ομάδας.  Στην 6η αγωνιστική ο προπονητής αποτελεί παρελθόν μετά και την ήττα απο την Νέα Σαλαμίνα στο Αμμόχωστος.  Πλέον η ΑΕΛ πάει να επαναφέρει και πάλι την ηλεκτρική καρέκλα στον πάγκο αφού δύσκολα στεριώνει κάποιος προπονητής.

Η διοίκηση Σοφοκλέους καλείτε να βρει μια αξιόπιστη λύση στο τιμόνι της ομάδας και αυτό το βρίσκει στο πρόσωπο του Ivailo Petev, ενός νεαρού Βούλγαρου προπονητή που έχει καταφέρει μέχρι τώρα στην προπονητική του καριέρα να κατακτήσει 2 πρωταθλήματα και 1 κύπελλο με την άσημη μέχρι τότε Ludogorets. Πλέον διεκδικεί τον τίτλο του καλύτερου προπονητή στην Βουλγαρία και ας μετρά μόνο 4 χρόνια προπονητικής καριέρας.  Δίπλα απο αυτόν βρίσκεται και ένας παλιός γνώριμος,  ο Μάριος Νεοφύτου, ο οποίος ανέλαβε χρέη βοηθού προπονητή.  Η μέχρι τώρα παρουσία του Βούλγαρου στον πάγκο μόνο ως θετική κρίνεται μετρώντας 6 νίκες και μια ισοπαλία.  ΙΔΩΜΕΝ!!

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΕΛ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΕ Ο Κ.ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ.
ΚΑΘΑΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΙΣΧΥΡΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ.

Ευχαριστώ για την υπομονή σας μακάρι να έχουμε ανάλογη συνέχεια.

Ισόβια πιστός δεν γίνεται αλλιώς -3-