Που να νοιώσει κρύο η λιονταρίσια μας καρδιά;;;

Ημέρα καθημερινή, παγωνιά στις 16:00 το απόγευμα μα τίποτα δεν ήταν ικανό να σταματήσει τον κόσμο της ΑΕΛ μας να βρεθεί στο γήπεδο και να στηρίξει με όλη του τη ψυχή την ομάδα μας.

Δεν άφησαν τον αντίπαλο να ακουστεί δευτερόλεπτο μέσα στην έδρα μας και έκαναν απ’ την ανατολική ότι καλύτερο μπορούσαν.

Μπράβο σε κάθε λιοντάρι που αψήφησε τα πάντα για να σταθεί πλάι της όπως πάντα.

Από τότε που ιδρύθηκε και μέχρι το τέλος θα βρισκόμαστε εκεί πλάι της κάθε φορά με περισσότερη πίστη.

Παρά την ήττα στο τέλος του αγώνα ακούστηκε και ο ύμνος της ομάδας μας με της γροθιές υψωμένες δείχνοντας ότι καμία ήττα ή απογοήτευση δε μας σταματά.

Που να νοιώσει κρύο η λιονταρίσια μας καρδιά;;;