Oι δικές μου ”γιορτινές ευχές” -Π.Σ-

Μαζευτείτε με τους συγγενείς να σας εξιστορήσουν τη σπουδαία τους χρονιά, με τα αγαθά τους τ’ ακριβά, με ψεύτικα χαμόγελα και μάσκα γιορτινή.

Πόσο γελοίο είναι να θυμάστε την καλοσύνη, την ευγένεια και την ανθρωπιά σας κάθε Χριστούγεννα ενώ τόσες μέρες του χρόνου πατάς επί πτωμάτων, δε σ’ αγγίζει τίποτα, υποθηκεύεις με διάφορους τρόπους το μέλλον των παιδιών σου, καταστρέφεις το χώμα που πατάς.  Υπερκαταναλώνεις με μανία, δε νοιάζεσαι ούτε για τον κόσμο ούτε για την κοινωνία, λεφτά, λεφτά, λεφτά, όλα για μια εικόνα κι’ όταν έρθουν τα Χριστούγεννα θυμάσαι ότι υπάρχουν κι’ άλλοι εκτός από σένα, κάποιοι που πεινούν, κάποιοι που περνάνε δύσκολα τη κάθε τους ώρα.  Δεν έχουν γιορτινά τραπέζια σαν τα δικά σου, θέλουν μια μπουκιά φαΐ, λίγες ευχές και τα χαμόγελα σου.

Κι’ όταν τα λαμπάκια των Χριστουγέννων κλείσουν, θα επιστρέψεις πάλι, θα γίνεις ο σύγχρονος ανθρωποφάγος, ο άπληστος, ο εγωιστής, ο συμφεροντολόγος που για τους άλλους ούτε λόγος, ούτε μια ματιά, ούτε ένα χαμόγελο … αφού ποιο νοιάζει μιας και φύγανε οι γιορτές που ‘’πρέπει’’ να γίνονται οι πράξεις καλές.

Το ”κοινωνικό” πρόσωπο των Χριστουγέννων και για χάρη των γιορτών το θεωρώ απλά γελοίο από όλους(!!!) πόσο δύσκολο είναι κύριοι πολιτικοί και μη να νοιάζεστε για τον δίπλα σας 24/7, 365 μέρες το χρόνο και προπάντων όταν είναι απενεργοποιημένες οι κάμερες και χωρίς το πιπίλιμα της καραμέλας ” εμείς δείχνουμε το κοινωνικό μας πρόσωπο”;

Πόσο δύσκολο είναι να σεβόμαστε τον δίπλα 365 μέρες το χρόνο, να νοιαζόμαστε γι’ αυτόν που πεινά, γι’ αυτόν που δεν έχει στέγη, για ένα φίλο ή ξένο, μια χειραψία ή μια ζεστή κουβέρτα.  Πόσο δύσκολο είναι να νοιαζόμαστε γι’ αυτούς που βρίσκονται στα γηροκομεία κάθε μέρα, και κάθε ξημέρωμα που έχεις να σκέφτεσαι λιγάκι κι’ αυτούς που δεν έχουν όσα εσύ, να προσπαθήσεις να κάνεις κάτι γι’ αυτό, να βοηθήσεις, να δώσεις ένα κομμάτι απ’ το τεράστιο καρβέλι σου και σε ανθρώπους που πάει καιρός να δούνε καρβέλι, να ταΐσεις ένα αδέσποτο, να φροντίσεις λίγο τη φύση, να πεις δυο καλημέρες στο δρόμο, όπως τότε που ήσουν παιδί.

Ας κάνουμε όλοι την αυτοκριτική μας, αυτός ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος αρκεί να το θέλουμε εμείς, αυτές οι μέρες μπορούν να γίνουν το αποκορύφωμα της ολόχρονης ανθρωπιάς μας και όχι ένα πυροτέχνημα κάτι σαν τραλαλα που μας πιάνει επειδή απλά είναι γιορτές. Ας θεωρήσουμε πολύτιμα αυτά που θεωρούμε δεδομένα κι’ ας τα αξιοποιήσουμε σωστά, τα χέρια, τα πόδια, το μυαλό και τη φωνή μας.

Να είστε όλοι καλά, με υγεία, δύναμη και να θυμάστε πως άλλο να σκύβεις το κεφάλι από ταπεινοφροσύνη κι’ άλλο από υποταγή.  Ότι καλύτερο σε όλους, σας ευχαριστώ για το χρόνο σας. Με σεβασμό και απεριόριστη εκτίμηση, Π.Σ

Υ.Γ για την αγάπη μας από ένα παλιό άρθρο: Τα χρόνια περνάνε γοργά, η ζωή μας μεταλλάσσεται και το σώμα μας βαραίνει χρόνο με το χρόνο, μα η αγάπη σου, εκείνη που γνώρισα από μωρό παιδί μένει ζεστή και αναλλοίωτη για πάντα στη καρδιά, στο μυαλό και στα όνειρα μου, όσες μέρες κι’ αν περάσουν, όσα χρόνια κι’ αν αλλάξουν θα είμαι πλάι σου, μαζί σου, ακόμα κι όταν σε κάποιο χρόνο πάψω να υπάρχω, η ψυχή μου στο άπειρο αιώνια θα ταξιδεύει μαζί σου, ολοκληρωτικά δοσμένη σε σένα, εσαεί. Π.Σ