Ποτέ σου μη ξεχνάς τη κίτρινη καρδιά που κουβαλάς -Π.Σ-
Για την ΑΕΛ δίνουμε καθημερινά τη ζωή μας, έτσι απλά θα την καταθέτουμε για να δώσουμε κάτι καλύτερο στις επόμενες γενιές, αυτές που θα κληθούν να πάρουν το βάρος της ιδέας της ΑΕΛ στους ώμους τους και αντικαθιστώντας ότι έχουν ιερό με τα τρία πλέον ιερότερα γράμματα του σύμπαντος, άλφα, έψιλον και λάμδα.
Σκεφτείτε κάθε παιδί πριν ακόμα μπει στην εφηβεία πόσο ηρωική ψυχή, πόση δύναμη και πάθος κρύβει μέσα του για να επιλέξει τον δυσκολοδιάβατο δρόμο της ΑΕΛ, ενώ έχει τόσους πιο εύκολους δρόμους γύρω του. Δρόμους με πρωταθλήματα, κατεστημένα, μειωμένες εως ανύπαρκτες λύπες, δρόμους με στήριξη και βοήθεια κόμματων και πολλά άλλα τα οποία απλά ακούμε και βλέπουμε.
Ποτέ δεν θελήσαμε ούτε ζητήσαμε τέτοιους δρόμους, στα μονοπάτια της ΑΕΛ μεγαλώσαμε, σ’ αυτά μάθαμε να ζούμε. Αυτά, άλλοτε στενά και άλλοτε απόμερα γεμάτα λάσπες και αδιέξοδα, πολλές φορές επικίνδυνα, κάνοντας σε να ξεσπάς. Να ξεσπάς όμως με το δικό σου τρόπο. Εκεί που κάθε φορά που ο δρόμος δυσκόλευε, έμοιαζε ανίκητος, θέλοντας σε εκτός μάχης και σκυφτό εσύ απλά άρχιζες να σιγοτραγουδάς μέσα από τη ψυχή σου και ενωμένος μαζί με τις υπόλοιπες χιλιάδες αδέρφια σου πέρναγες τα εμπόδια ένα-ένα. Διδάσκοντας όλους αυτούς που σε παρακολουθούν με το στόμα ανοιχτό τόσα χρόνια να μην λυγίζεις, να μην σταματάς, να μην κωλώνεις σε τίποτα. Διδάσκοντας αυτούς τι στ’ αλήθεια σημαίνει αγάπη για μια ιδέα, τι στ΄αλήθεια σημαίνει η ΑΕΛ για μας, τι στ’ αλήθεια είναι ο ΑΕΛισμός και η δύναμη που πρέπει να έχεις μέσα σου για να τον ακολουθήσεις πιστά.
Γράφω σήμερα για να σας υπενθυμίσω γιατί μέσα από τη ρουτίνα της ζωής σας ξεχνάτε πόσο ήρωες είστε. Γράφω για να σας πω πως δεν υπάρχουν άλλοι τέτοιοι στον κόσμο σαν τον ΑΕΛίστα. Κανένας δεν θα κατάθετε τη ζωή του για μια ιδέα όπως εμείς, όπως ο απλός, αγνός ΑΕΛίστας που έχει τοποθετήσει την ΑΕΛ δίπλα από την οικογένεια του ή την μάνα του. Τόσα χρόνια ξηρασίας δεν θα άντεχαν πολλοί 1-2 χρόνια χωρίς τίτλο και έχουν άδειες κερκίδες, κάνουν αποχές, αλλάζουν ομάδες, ενώ μέχρι η ομάδα τους τα πηγαίνει καλά το παίζουν και «παςς» οπαδοί.
Κανένας δεν μπορεί να μας φτάσει, ούτε να ακολουθήσει το δρόμο που χαράξαμε γιατί αν δεν έχεις τη κίτρινη ψυχή δεν περνάς, μένεις απλά και παρακολουθείς εκείνους με τα κίτρινα μπουφάν να διδάσκουν τον οπαδισμό, από το ΛΟΥΚΑΣ ΜΠΑΡ το 79’, στο ΣΥΦΑΕΛ του 89’, μέχρι σήμερα το 2012 ακόμα εδώ, πιστοί, τρελοί και έτοιμοι να ξεπεράσουμε κάθε εμπόδιο για το καλό της θρησκείας μας, παραδίδοντας σε όλους μαθήματα ΑΕΛΙΣΜΟΥ.
Για την ΑΕΛ δίνουμε καθημερινά τη ζωή μας, κι’ αν ψάξεις να την βρεις εκεί μαζί της θα ναι, κάπου στο χώμα του ΓΣΟ, στις γειτονιές εκεί στο παλιό μας οίκημα στη Γλάδστωνος, στο Τσίρειο και αργότερα στο Φύσκο Λότους Πλάζα, στους δρόμους της Λεμεσού της πόλης που ίδρυσε αυτή η ιδέα. Σε κάθε ξενιτεμένο παλικάρι που κρατά ψηλά τη σημαία, σε κάθε ήρωα που έχει το κεφάλι ψηλά. Aπό το ΣΥ.Φ. ΑΕΛ στον εναέριο, στο ΣΥ.Φ.ΑΕΛ στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη μέχρι και στα λιοντάρια της Αγγλίας. Σε κάθε σπρέι στον τοίχο της πόλης και σε κάθε αλάνι με τα κίτρινα, όπου υπάρχει ζωή, όπου υπάρχει ζωή υπάρχει και ΑΕΛ μα χωρίς ΑΕΛ δεν υπάρχει ζωή.
Μην τραγουδάς μόνο για σένα, τραγούδα για τα παιδιά μας αδερφέ μου, το μέλλον μας, για τα αδέρφια μας ψηλά και την περηφάνια μας, για το κάθε αλάνι με τα κίτρινα, τραγούδα για τη ψυχή και τη ζωή σου, για τη ζωή μας, ΤΗΝ ΑΕΛ ΜΑΣ.
Σας ευχαριστώ. Π.Σ