Καλό ταξίδι ξάδερφε! Καλό ταξίδι Βαλεντίνο μας! -Π.Σ-

Προσπάθησαν να μου το κρύψουν ξάδερφε, να μην το μάθω για να γράψω σ’ αυτές τις γαμημένες εξετάσεις.  Μα τι είναι αυτές μπροστά στη δική σου ζωή; Τι τα πτυχία; Tι τα χρήματα και τα άγχη; Τίποτα μπροστά στη ζωή σου, στην ανθρωπιά και την δίψα σου για ζωή.  Δεν θα ξεχάσω ποτέ που ήρθα στην Νατά και πήγαμε στον καφενέ κράταγες κάτι ψηλά μόλις που έφταναν για ένα άτομο, και εσύ παράγγειλες ένα καφέ για μένα κι’ ας έμενες εσύ έτσι, δεν σε ένοιαζε, ήθελες να ικανοποιήσεις τους άλλους, να είναι ευτυχισμένοι και χαρούμενοι που βρίσκονται μαζί σου.

Αυτός ήταν ο Βαλεντίνος όλο ανθρωπιά, αγάπη και δύναμη.  Αυτός ήταν ο Βαλεντίνος όλο γέλιο, ζωντάνια, ζωή.

Και τώρα ο καταραμένος καρκίνος όπως πήρε τη Θεία Μαρία παίρνει και σένα από κοντά μας, παίρνει και σένα μακριά μας και ψάχνω την αιτία, το γιατί.  Λίγοι έμειναν άνθρωποι εδώ κάτω αδερφέ, σε θέλαμε υπόδειγμα και σε πήραν από εδώ .  Θα σε προσέχει και θα την προσέχεις είμαι σίγουρος.

Και τώρα που σου γράφω ταξιδεύεις, ταξιδεύεις στους ουρανούς για πάντα, χωρίς γυρισμό. Μα είμαι σίγουρος, μας βλέπεις και γελάς. Μας βλέπεις και χαίρεσαι αφού έκανες 2 χρόνια να μας δεις καθαρά και να μας χαμογελάσεις αφού ο πόνος όλο και τρύπωνε βαθιά στο κεφάλι.

Δεν ξέρω αν πάλεψαν κι’ άλλοι σαν εσένα, αλλά η συμπεριφορά σου το σθένος και η δύναμη σου ήταν μάθημα ζωής για πολλούς από εμάς, ποτέ δεν λύγισες, ούτε και τώρα τίποτα δεν σε λύγισε λιοντάρι απλά κουράστηκες να ταλαιπώρησε από τον καταραμένο καρκίνο.

Τρία χρόνια μαχόσουν ασταμάτητα , έδειξες και δίδαξες πολλούς για την αξία της ζωής, για την δύναμη της ψυχής και για το τι θα πει μεγάλη αγάπη.  Ποιος θα ξεχάσει όταν βγήκες απ’ το χειρουργείο και ενώ είχες αμνησία η γιατρός σε ρώτησε το όνομα σου, εσύ απλά της είπες ΑΕΛ.  Κι’ όταν δεν θυμώσουν κανένα μας, θυμόσουν μόνο αυτήν, μόνο την μεγάλη σου αγάπη, την ΑΕΛ σου.  Όταν μετά βίας σταύρωνες δυο-τρείς λέξεις σε εμάς, μπορούσες να τραγουδήσεις ολόκληρο σύνθημα της ομάδας μας κι’ ας ήσουν στο κρεβάτι με τόσους πόνους, παράλυτος, αδύναμος και με μηδενική μνήμη.

Δεν θα ξεχάσω την τελευταία μας συνομιλία στο τηλέφωνο, όταν με δύναμη μου φώναξες ΑΕΛΛΛΑΚΚΑ ΣΙΙΙΙΗΗΗΛΛΛΑΑΑΑ και στη συνέχεια μου φώναξες  «εν βλέπω, εν βλέπω».

Κι όμως έβλεπες ξάδερφε έβλεπες με την κίτρινη ψυχή σου που είμαι σίγουρος πως σε καθοδηγούσε και σε στήριζε αυτά τα τρία χρόνια, σε κράταγε να αντέχεις και να μην φύγεις.  Είχες το λιοντάρι μέσα σ’ αυτήν  και την ΑΕΛ μας, μα τι λέω ακόμα τα  έχεις,κανένας καρκίνος δεν είναι ικανός να νικήσει την άφθαρτη κίτρινη ψυχή σου, ΚΑΝΕΝΑΣ.Δεν είχα ήρωες ποτέ μου ξάδερφε, δεν έδινα αξία σε κανένα χωρίς να την κερδίσει.  Είσαι ότι πιο αληθινό, ότι πιο δυνατό και αυθεντικό γνώρισα ποτέ στη ζωή μου.  Θα είσαι εσύ ο φάρος και ο οδηγός στην δική μου ζωή, θα είσαι ο ήρωας και το πρότυπο μου, ο άνθρωπος που με δίδαξε πολλά με την στάση του, που μου δίδαξε πάντα να αντέχω με πείσμα και θάρρος.

Δεν ξέρω για πόσο θα πάει το δικό μου νήμα Βαλεντίνο μου μα όταν έρθει ώρα κι’ ανταμώσουμε, θα σου φέρω το τραγούδι που γούσταρες να ακούς στις εκπομπές μας εδώ στο ράδιο, θα φέρω και 2-3 σάρπες να κρεμάζουμε στα σύννεφα όταν παίζει η ΑΕΛ μας, θα φέρω και κανένα ναργιλέ να τα βλέπουμε όλα κίτρινα και μπλε.

Θα σε υποδεχθήκαν μέχρι να τελειώσω αυτά που γράφω στην είσοδο τα παιδιά του ΣΥ.Φ.ΑΕΛ ουρανού, είναι πολλά και πολλοί από χρόνια πριν μέλη του, μα ακόμα έχουν το ίδιο κοινό πάθος μαζί σου, την ΑΕΛ μας.

Τελειώνω αυτά που γράφω, μα ακόμα διερωτώμαι ποιος αποφασίζει, ποιος κρίνει;

Και είμαι σίγουρος ξάδερφε πως κάθε παιχνίδι θα ‘σαι εκεί, πλάι στην αγαπημένη σου, θα ταξιδεύεις με τους άλλους με το αεράκι και θα περιφέρεστε ανάμεσα μας, να τραγουδάτε και να χορεύετε μαζί μας, να δίνετε παλμό και νόημα στα όνειρα μας γιατί μια μέρα θα το πάρουμε, θα το πάρουμε και θα το σηκώσουμε ψηλά για εσάς, να το πάρετε γιατί το αξίζετε περισσότερο από εμάς, γιατί εσείς είστε διπλάσιοι από εμάς, γιατί εσείς είστε η ιστορία μας, ο λόγος να παλεύουμε και να προστατεύουμε αυτή την ιδέα.  Για εσάς ,για όλους μας, εκείνη την μέρα θα ανταμωθούμε όλοι, και με το τρόπαιο παρέα θα είναι η ανάσταση όλων μας κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Υ.Γ Δεν ξέρω σε ποια κατάσταση βρίσκομαι και δεν ξέρω αν μπορέσω να γράψω ξανά, μαζί με αυτόν τον άνθρωπο χάθηκε κάθε τελευταία ελπίδα για να δώσω στη ζωή, στη χαρά, στο δάκρυ, στον πόνο, στο γέλιο, αξία.

Υ.Γ2 Η κηδεία του Βαλεντίνου μας θα τελεσθεί αύριο 13.1.2011 στις 1 η ώρα στον ναό Αγίου Νικολάου στην Νατά της Πάφου.

Ποτέ δεν είχα ήρωες ξάδερφε, ποτέ … μα τώρα έχω εσένα.

Καλό σου ταξίδι Βαλεντίνο μου, καλό σου ταξίδι λιοντάρατσε μου

Με θλίψη, Π.Σ