Δεν υπάρχει κανένα αντίδοτο

Για άλλη μια φορά η ομάδα μας απογοήτευσε με την αγωνιστική της παρουσία.  Έμοιαζε για άλλο ένα απόγευμα άνευρη και αποσυντονισμένη στο γήπεδο με αποτέλεσμα να δεχθεί βαριά ήττα με 4-0.  Αυτό το χάλι, αυτή η ταπείνωση δεν είναι ΑΕΛ.  Υπήρξαν χρονιές που έβγαιναν δεν έβγαιναν αλλά αν μη τι άλλο βλέπαμε λίγο πάθος, βλέπαμε λίγη προσπάθεια, λίγη ελπίδα.

Η φετινή ΑΕΛ εκτός από το ότι απογοητεύει όλο και περισσότερο, δεν δίνει το παραμικρό σημάδι ότι μπορεί να ανακάμψει, ότι μπορεί με κάποιο τρόπο να βγει απ’ αυτή τη δύσκολη κατάσταση.

Το αγωνιστικό είναι ένα.  Το διοικητικό είναι άλλο. 

Η διοίκηση με την ξεροκεφαλιά και τον εγωισμό της δεν άκουσε τις φωνές του κόσμου που διαμαρτυρόταν για τον Σατσιά βλέποντας στο πρόσωπο του τον μεσία που θα βελτιώσει την ομάδα και θα την κάνει καλύτερη, δυστυχώς αυτό το χάλι μόνο χειρότερο μπορείς να το πεις. Οι 25 σελίδες του Σατσιά και η κοροιδία στον κόσμο της ΑΕΛ συνεχίζεται ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.  Μια ΑΕΛ που δεν υπάρχει στο γήπεδο.

Οι ευθύνες δεν βαραίνουν μόνο τον Γιάννου, τον οποίο επικαλούνται συχνά τα τσιράκια και οι δημοσιογράφοι, ο οποίος να θυμίσουμε πως έφυγε, βαραίνουν και αυτούς που κάνουν τις προσλήψεις, αυτούς που έφεραν με εγωισμό και πατώντας πόδι αυτά τα πρόσωπα στην ομάδα.  Οι αποφάσεις αυτές μας φέρνουν στη σημερινή δύσκολη θέση.  Μια ματιά στον βαθμολογικό πίνακα θα σας πείσει κύριοι ότι τα κάνατε μαντάρα για άλλη μια φορά.  Ούτε τις από κάτω ομάδες με τέτοια απόδοση δεν θα μπορέσουμε να κερδίσουμε για να ξεφύγουμε από τις θέσεις του υποβιβασμού.

Ο Σατσιάς και η διοίκηση δεν είναι κούππες άπαννες και καλό είναι να αναλάβουν τις ευθύνες τους άμεσα, δώσαμε αρκετό χρόνο και κάναμε αρκετή υπομονή, ο χρόνος μειώνεται και ο κλοιός στενεύει, το πρωτάθλημα προχωρά και δεν φαίνεται να υπάρχει κανένα αντίδοτο για μια τόσο άρρωστη κατάσταση που φτιάξατε στην ομάδα.