Η ΑΕΛ δεν υπήρξε ποτέ απλά μια ομάδα και ούτε και εμείς απλοί οπαδοί -Π.Σ-
Όταν η ζωή μας εξαρτάτε από σένα, όταν η χαρά και η λύπη μας αποκτούν αξία γιατί είναι για πάρτη σου. Όταν τα όνειρα, οι ευχές, οι επιθυμίες μας σε έχουν στο επίκεντρο, και το μυαλό μόνιμα γεμάτο μ’ ότι σ’ αφορά, πως γίνεται να είσαι απλά μια ομάδα, πως γίνεται να ‘σαι απλά ένα σωματείο, μια ιστορία. Μαζί μ’ όλα αυτά είσαι μια τεράστια αγάπη, ένα μοναδικό ιδανικό που μπροστά σε σένα τα προβλήματα και η ρουτίνα μας ξεχνιούνται, είναι τόσο ασήμαντα εξάλλου στο μεγαλείο της αγάπης σου, και η καρδιά να τρέμει, να χτυπάει σαν τρελή στο άκουσμα τ’ ονόματος σου. ΑΕΛ. Τόσο «μικρή» λέξη, τρία απλά γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου ρε γαμώτο, πως γίνετε να κρύβουν τόσα πολλά, να έχουν τόση αξία στη ζωή και τα όνειρα του καθ’ ενός μας.
Όσο κι’ αν ψάξουν δεν θα καταλάβουν κανείς τους. Όσο εμπεριστατωμένα και επιστημονικά το προσπαθήσουν να αναλύσουν τη συμπεριφορά και ψυχοσύνθεση μας δεν θα φτάσουν σε κανένα εξαιρετικό συμπέρασμα παρά μόνο σ’ αυτά που είναι εμφανές τόσα χρόνια. Το πάθος, η αγάπη και η ατσαλένια υπομονή και δύναμη που μας διακατέχουν είναι χαρακτηριστικά που δεν βρίσκεις σε κανένα άλλο άνθρωπο στον πλανήτη.
Για όσους ΜΗ- ΑΕΛίστες με διαβάζετε, μην διερωτάστε τη πίνω, τίποτα δεν πίνω πάρα μόνο κίτρινο νέκταρ που το πάγκρεας μου στέλνει άφθονο στο συκώτι μου για να ζω, να υπάρχω, να αντέχω, να είμαι εδώ να με φοβάστε και να με θαυμάζετε. Αν ακόμη διερωτάστε, προσπαθήστε να αναλύσετε τη συμπεριφορά και τις κινήσεις του διπλανού σας ΑΕΛίστα, όλοι οι ίδιοι είμαστε, φτιαγμένοι από άλλο υλικό, άλλα αισθήματα, άλλες αρχές, ιδανικά και αξίες. Από παιδιά έτσι μάθαμε να ζούμε, αυτή είναι η ζωή που θέλουμε. Φτιαγμένοι για τα δύσκολα, για τις φουρτούνες και τα λασπόνερα για τις λύπες και τις πίκρες.
Η ικανότητα μας να τα ξεπερνούμε όλα αυτά, να σηκώνουμε το ανάστημα και το κεφάλι μας ψηλά, να περπατάμε περήφανοι γεμάτοι πάθος και δύναμη είναι που μας κάνει μοναδικούς, φανταστικούς, μπροστάρηδες και προστάτες αυτής της μαγικής ιδέας, του τεράστιου ιδανικού δίνοντας όλοι όλο το εγώ μας για να την κρατήσουμε ψηλά, εκεί ψηλά που κανένας άλλος δεν μπορεί να κοιτάξει, εκεί ψηλά που της αρμόζει, που οι προγονοί μας και η ιστορία μας το διέταξαν. Είναι η μοίρα μας μαζί με το εγώ χιλιάδων κίτρινων ψυχών, τρία γράμματα φτιαγμένα από χιλιάδες εγώ τρία γράμματα όλη η ζωή μας. Γι’ αυτό και η ΑΕΛ δεν φτιάχτηκε για να είναι απλά μια ομάδα, ούτε εμείς για να είμαστε κάποιοι απλοί οπαδοί.
Ονομαστήκαμε ΑΕΛίστες γιατί επιλέξαμε να ζούμε ΑΕΛίστικα, να αναπνέεμε , να σκεφτόμαστε, να ονειρευόμαστε, να πονάμε, να γελάμε, να ζούμε, να πεθαίνουμε ΓΙΑΤΙ εμείς το επιλέξαμε γιατί εμείς το θέλουμε, γιατί αυτή είναι η ζωή μας και αυτή γουστάρουμε. Αγαπώντας την ΑΕΛ αγαπάς και τη ζωή σου, είναι ένα και το αυτό και ο νοών νοείτο .
Δεν με συγκινούν τα προβλήματα πάντα τα είχαμε, το γνωρίζω όμως ότι τα πράγματα πήραν μια άγρια τροπή αλλά ακόμα κι αν η αγαπημένη μας πέσει, δεν παύει να είναι η ΑΓΑΠΗΜΈΝΗ ΜΑΣ, Η ΖΩΗ ΜΑΣ, Η ΑΕΛ ΜΑΣ.
Οφείλω να αναφέρω όμως πως δεν αρμόζει αλλά ούτε και αξίζει στην Αθλητική Ένωση Λεμεσού στην Ιστορία ενός ολόκληρου τόπου να βρίσκετε σ’ αυτό το επικίνδυνο σημείο και να κρατά τόσες χιλιάδες κόσμο σε τέτοια αγωνία. Ότι κι αν συμβεί εμείς εκεί θα είμαστε, ότι κι αν συμβεί εκεί θα τραγουδάμε, εκεί θα χορεύουμε, εκεί θα υποφέρουμε και εκεί θα χαμογελάμε, μαζί της, δίπλα της, πλάι της.
Κι αν κάποτε –δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει το μέλλον- πάψει να υπάρχει στην πραγματικότητα η ΑΕΛ. Θα εξακολουθεί να υπάρχει μέσα στη καρδιά μας, στα όνειρα μας, ακόμη και τότε θα λεγόμαστε ΑΕΛίστες, θα πίνουμε μπύρες στο ΣΥ.Φ.ΑΕΛ, θα περπατάμε περήφανοι με τα κίτρινα, με ψηλά το κεφάλι και θα ζούμε γι’ αυτήν. Θα ζούμε γι’ αυτήν κι’ ας μην υπάρχει γιατί θα ζει. Θα ζει όσο θα ζούμε ΕΜΕΊΣ. Και…….. παρεμπιπτόντως………. ΘΑ ΖΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.
Αφού τα μελλοντικά απογεύματα θα ομορφαίνουν με ΑΕΛίστικες Ιστορίες τα μικρά αυτάκια των καθισμένων στα γόνατα παιδιών μας, γιατί η ΑΕΛ υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει στο αίμα, στον οργανισμό και το DNA μας, γιατί η ΑΕΛ μεταφέρετε, γιατί η ΑΕΛ δεν υπήρξε ποτέ απλά μια ομάδα και ούτε και εμείς απλοί οπαδοί.
ΑΕΛ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ, ΑΕΛ ΖΩΗ ΜΟΥ!
Υ.Γ 1 Ήταν όπως αντιληφθήκατε μια κατάθεση ψυχής, το είχα ανάγκη άλλωστε και το μοιράζομαι μαζί σας.
Υ.Γ2 Όλοι δασάκι χωρίς πολλά πολλά
Μέχρι και την επόμενη φορά….. η ΑΕΛ μαζί σας αδέρφια μου.Π.Σ
