Ίδιο έργο – άλλοι “πρωταγωνιστές” -Π.Σ-
Επειδή αύριο σκοπεύω να έχω κλειστό το μόντεμ του διαδικτύου, την τηλεόραση βγαλμένη από το ρεύμα και το ράδιο στο αυτοκίνητο κλειστό σας γράφω με αφορμή την αυριανή γαμημένη μέρα που όλοι θα σας πρήξουν για να σας αναγκάσουν να πάτε σαν πρόβατα στη σφαγή για να ψηφίσετε το επόμενους «σωστούς», τους επόμενους «άξιους», τους επόμενους «καλούς», τους επόμενους «σωτήρες» της γειτονιάς, του χωριού ή της πόλης σας. Ξέρετε αυτούς που «ενδιαφέρονται» για εσάς, που «νοιάζονται» για το καλό σας. Αυτούς που σας «Αγαπούν», σας «συμβουλεύουν» και σας «τάζουν». Αυτούς που θέλουν τα πόστα τα «καλά» και τις μεγάλες θέσεις. Αυτούς που νοιάζονται αν είστε καλά μόνο για μια μέρα, την μέρα που θα ρίξετε στην κάλπη τ’ όνομα τους και μετά ποιος σας ξέρει, ποιος σας είδε και ποιος σας σκέφτεται.
Θα προσπαθήσω να μην σας κουράσω αρκετά, σας κούρασαν αυτοί.
Θα ψήφιζα φίλοι μου, θα ψήφιζα εάν ήξερα ότι αυτοί που θέλουν τη ψήφο μου θα νοιάζονταν στ’ αλήθεια. Θα ψήφιζα φίλοι μου αν ήξερα πως μετά τις εκλογές τους αυτοί θα κανόνιζαν να φάνε όλα τα παιδιά που πεινάνε, να βρίσκανε τα σπίτια όλων αυτών που παλεύουν κάθε μέρα για να ζήσουν και θα τους πρόσφεραν συνθήκες ανθρώπινες, όχι φρου φρου και γραβάτες απλά ένα πιάτο φαί και μια στέγη να μην μπάζει αέρα ούτε και νερά.
Θα ψήφιζα αν ήξερα πως θα νοιάζονταν για εκείνον τον άπορο στον δρόμο που δεν έχει ούτε το ένα ούτε τ’ άλλο και να του δίνανε στο χέρι μια ζεστή μπουκιά και ένα χαμόγελο.
Θα ψήφιζα φίλοι μου αν ήξερα πως θα τρέχανε στα νοσοκομεία και θα νοιάζονταν για όλα τα παιδάκια και για όλους τους ενήλικες που είναι στα κρεβάτια. Θα έδιναν διαταγές και αποφάσεις που θα έσωζαν όποιον σώζεται και όσους δεν, ένα χαμόγελο, λίγη στοργή μέχρι να φύγουν παρά αντίξοες συνθήκες και το γνωστό «εν τελειωμένος» αιστε τον τζιαμέ. Προσωρινοί είμαστε όλοι ούτως ή αλλιώς.
Θα ψήφιζα με τη ψυχή μου αν έκαναν τα πάντα να μειωθεί το έγκλημα, τα αίσχη και η ταπείνωση που υποβάλλουν τον λαό, τον απλό κοσμάκη που καθημερινώς παλεύει με νύχια και με δόντια για 2 μπουκιές ψωμί αλλά τα ¾ απ’ αυτά καταλήγουν στα στόματα εκείνων. Με δόλο, πουστιά και αφθαρσία.
Θα ψήφιζα με πάθος αυτόν που στ’ αλήθεια θα νοιαζόταν για κάθε πονεμένη οικογένεια, και θα ταυτιζόταν με το κάθε της πρόβλημα. Παρά το ταύτισμα τους με την καρέκλα, το χρήμα, τη βρωμιά και την ασυδοσία.
Θα ψήφιζα αν δεν τύπωναν ένα σωρό κόλλες κι’ αν δεν έβαζαν ένα σωρό διαφημίσεις παντού οι οποίες στοιχίζουν, στοιχίζουν ναι. Και σκεφτείτε πόσα άτομα, είχαν ανάγκη αυτά τα λεφτά για βασικές τους ανάγκες, για λίγο ψωμί, γάλα και ένα κομμάτι ρούχο.
Θα ψήφιζα εάν έπρεπε να κάνουν ακριβώς αυτό που «πρέπει» μα βλέπετε κανείς δεν νοιάζεται ούτε για εσάς, ούτε για μένα, ούτε για τις οικογένειες μας παρά μόνο το χρυσό κουτάλι, το μεγάλο γραφείο και το status.
Μα δεν ψηφίζω ούτε πρόκειται να συμμετάσχω σ’ αυτό το θέατρο του παραλόγου, σ’ αυτό το γελοίο show της tv και των Μ.Μ.Ε που θα προβάλλουν αυτά τα ψεύτικα και δήθεν χαμόγελα με τις γραβάτες και τα κοστούμια. Μένω έξω με καθαρή συνείδηση και καθαρό μέτωπο δεν πρόκειται να επιλέξω κανένα που θα κλέψει εσένα, εμένα, τον δίπλα μας και τον παραδίπλα μας. Δεν θα παίξω το παιχνίδι και δεν θα γίνω πιόνι κανενός ψευτοπολιτικού, κόμματος ή ιδεολογίας γεμάτης με σάπιες ιδέες.
Έτσι κι’ αλλιώς μόνοι μας βαδίζουμε, κανένας δεν θα γνοιαστεί για σένα, για τα προβλήματα που σε ταλανίζουν και τις αντιξοότητες που απλόχερα σου προσφέρουν.
Θα συνεχίσω να παλεύω μόνος όπως θα έκανα κι’ όπως θα κάνεις γιατί αν οι εκλογές είναι σημαντικές είναι μόνο γι’ αυτούς που θα κερδίσουν, να βολευτούν πάνω ψηλά κι’ εσύ θα γίνεσαι όλο και πιο μικρός στο αφ’ υψηλού βλέμμα που θα αποκτήσουν. Και θα συνεχίσεις στον ίδιο παρονομαστή όπως και πρώτα ή και χειρότερα.
Στο καινούργιο έργο που ανεβάζουν εγώ δεν συμμετέχω και ούτε καν πρόκειται να καθίσω να το δω.
Υ.Γ Ζω για 20 χρόνια στην ίδια πόλη, στην ίδια γειτονιά, στο ίδιο σπίτι και ουδέποτε είδα έναν οδοκαθαριστή, ουδέποτε. Φέτος, κόντεψαν οι εκλογές απ’ τις 7 το πρωί έξω από το κάγκελο μας να «ξανίζει» μπας και δεν τον ακούσουμε και χάσουνε τη ψήφο, ξυπνητήρι κατάντησε.
Υ.Γ2 Κι’ αν σας φαίνεται δύσκολο το πώς να φάνε όλοι αυτοί που πεινάνε και πώς να πάρουν βοήθεια όλοι αυτοί που την έχουν ανάγκη τα σπίτια μας τα ξέρουν, μα «τυχαία» θυμούνται το δρόμο μόνο όταν κοντεύουν οι εκλογές.
Υ.Γ3 Να θυμάσαι πάντα πως πρωταγωνιστής στην ταινία της ζωής σου είσαι μόνο εσύ, μην επιτρέψεις σε κανένα να σου πάρει αυτόν το δικαιωματικό ρόλο, τον αξίζεις στ’ αλήθεια.
Υ.Γ4 Κι’ αν στ’ αλήθεια πιστεύετε πως έχω άδικο … πραγματικά εύχομαι να είχα.
Σας ευχαριστώ πολύ για άλλη μια φορά. Π.Σ