Στον κόσμο της η Αριάδνη…
Είναι με ιδιαίτερη λύπη και προβληματισμό που παρακολουθούμε τις δηλώσεις της εκπροσώπου τύπου της ποδοσφαιρικής μας ομάδας σχετικά με την κάρτα οπαδού.
Φαίνεται ξεκάθαρα πως τόσο η ποδοσφαιρική ΑΕΛ όσο και προσωπικά η ίδια η συμπαθέστατη κυρία Αριάδνη δεν έχουν ιδέα περί του θέματος, με αποτέλεσμα να τοποθετούνται με τρόπο που προσβάλουν την ίδια την ΑΕΛ και τον κόσμο της.
Η πρώτη δήλωση έγινε πριν καμιά βδομάδα και είπαμε να το αφήσουμε να περάσει, είχαμε πιθανώς και την αυταπάτη ότι πρόκειται για ολίσθημα της στιγμής και όχι για συνειδητή δήλωση. Συγκεκριμένα τότε λέχθηκε το εξής:
«Είχαμε εκφράσει την άποψη μας πολλές φορές. Είναι ένας νόμος του κράτους που δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι. Όμως καλούμε τον κόσμο να έρθει στο γήπεδο. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ΑΕΛ ο κόσμος».
Ενώ μόλις χθες υπήρξε η νέα δήλωση…
«Έχουν εκφράσει την άποψη τους οι οργανωμένοι μας. Επηρεάζει ως ένα βαθμό αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι καθώς η Πολιτεία αποφάσισε».
Θα τα πούμε όσο πιο απλά γίνεται. Δε ξέρουμε από που προέρχεται η κυρία Αριάδνη μας, αλλά εμείς μεγαλωμένοι και γαλουχημένοι με τις αξίες και τα ιδανικά της Αθλητικής Ένωσης Λεμεσού δεν μάθαμε ποτέ στο συμβιβασμό και την υποταγή. Μπορεί αυτοί που εξουσιάζουν να αποφάσισαν με κάρτες να μας διώξουν από τα γήπεδα, αλλά εμείς δεν πρόκειται να το δεχθούμε. Δεν μας νοιάζει ούτε η πολιτεία, ούτε οι νόμοι της, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για παράλογους, φασιστικούς και αντιδημοκρατικούς νόμους του Ιωνά και της παρέας του.
Η ΑΕΛ σημαίνει αντίσταση στο κατεστημένο, κόντρα και απέναντι σε όσους θέλουν να εξουσιάζουν τη ζωή μας, κόντρα σε εκείνους που καθημερινώς διαλύουν το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό. Η ΑΕΛ δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το ΣΥ.Φ.ΑΕΛ και τους οργανωμένους της, η ΑΕΛ δεν είναι η ίδια χωρίς το μεγαλείο του κόσμου της. Όσο κάρτες μασκαραλίκια και τρομονόμοι καταστολής μας κρατούν μακριά από το γήπεδο, η ΑΕΛ οφείλει να δείχνει στάση αξιοπρέπειας. Εμείς οι ΑΕΛίστες δεν υπήρξαμε ποτέ πελάτες στο γήπεδο, είμαστε εκείνοι που έκαναν τα γήπεδα κόλαση για το μεγαλείο της ΑΕΛ και μόνο.
Και όσο κάποιοι επιλέγουν να ζουν με το κεφάλι σκυφτό και υποταγμένοι, εμείς θα σηκώνουμε ψηλά τη γροθιά και θα συνεχίζουμε να παλεύουμε κρατώντας αναμμένη τη φλόγα του ΑΕΛισμού.
Κυρία Αριάδνη μας…είτε θα το καταλάβεις και θα συστρατευθείς με τον κόσμο της ΑΕΛ, είτε αργά ή γρήγορα θα αντιμετωπίσεις τον λαό της ΑΕΛ.
“Γιατί η ιδέα αυτή, είναι ελεύθερη…πέρα από κάθε λογική προσωπική υπόθεση…”