Aναμονή … για Μουσείο

Με το που ο παλαίμαχος της ομάδας μας Πανίκος Παπαδόπουλος αναφέρθηκε σε πεταμένα τρόπαια μέσα σε σακούλες, ξαφνικά υπήρξε άμεση απάντηση από την επίσημη ΑΕΛ δια στόματος Αντωνίου και Γιαννέλη, πως η ομάδα θα κάνει μουσείο μέσω εθελοντών και θα βάλει μέσα όλα τα τρόπαια.

Είναι στενάχωρο και σε πιάνει κατάθλιψη να ξέρεις πως όλη η ιστορία αυτού του σωματείου βρίσκεται πεταμένη σε μαυροσάκουλα, οι κόποι κάποιων ανθρώπων που πολλές φορές μάτωσαν για την ιδέα της ΑΕΛ, βάζοντας την πάνω απ’ τη ζωή και την οικογένεια τους, όσα κέρδισαν να βρίσκονται πετάμενα χωρίς ίχνος σεβασμού.

Εμείς προαναφέραμε και παλαιότερα πως θα ήταν πολύ ορθό να δημιουργηθεί ένα μουσείο το οποίο θα διδάσκει σε τουρίστες και γενικά επισκέπτες αυτής της πόλης, τη σημασία της ΑΕΛ για τη Λεμεσό, τη σχέση της πόλης με την ιδέα της ΑΕΛ και τη σημαίνει να είσαι Λεμεσιανός ΑΕΛίστας.  Από το 1930 μέχρι σήμερα.

Θυμίζουμε όσα είπε ο παλαίμαχος μας και ελπίζουμε να μην πέρασε άλλο ένα σοβαρό θέμα στο ντούκου από τους ιθύνοντες.

”Δεν υπάρχει η πρέπουσα αγάπη από το νυν διοικητικό συμβούλιο της ΑΕΛ, το οποίο δεν θέλει τους παλαίμαχους να είναι κοντά στο σωματείο, μας αφήνουν μακριά από την ιστορία του σωματείου. Πρώτον δεν έχουμε οίκημα να πάμε να βρεθούμε σήμερα να πάμε να βρεθούμε με τους φίλους μας, με όλους τους ΑΕΛίστες. Δεύτερο όλα τα τρόπαια που πήραμε σε τόσα χρόνια είναι πεταμένα σε μία αποθήκη, μέσα σε σακούλες. Δεν υπάρχει σεβασμός για αυτό το σωματείο και την ιστορία του. Εμείς σαν παλαίμαχοι έχουμε ζητήσει από το σωματείο να κάνουμε ένα μουσείο, με έξοδα δικά μας, χωρίς να επιβαρύνουμε το σωματείο. Δυστυχώς δεν είχαμε ανταπόκριση”.