Η ηλιθιότητα είναι πολύχρωμη – Μα η προσφυγιά δεν έχει χρώμα

Στο πρόσφατο μας κείμενο ”Όταν ο οπαδισμός συναντά την ανθρωπιά’‘ επεξηγήσαμε αρκετά πράγματα σχετικά με το τι αναγκάζει τόσους ανθρώπους να αφήσουν τα σπίτια τους, να πάρουν τα παιδιά τους και να βρεθούν στην απέραντη θάλασσα με προορισμό το άγνωστο μέχρι να πατήσουν στεριά και να προσπαθήσουν να επιβιώσουν από τα υπόλοιπα κράτη που ως επί το πλείστων τους φέρονται σαν εγκληματίες.

Η Κύπρος έζησε προσφυγιά πρόσφατα, είναι άξιον απορίας πως αρκετοί από εμάς είμαστε τόσο μισάνθρωποι και ξενοφοβικοί, πως από τη βολεψιά μας κατηγορούμε ανθρώπους που δε γνωρίσαμε ποτέ ενώ προτιμούμε να πέθαιναν παρά να μας κοντέψουν.

Θα άνηκαν στην σφαίρα της φαντασίας και εμείς δε θα ασχολούμασταν αλλά δυστυχώς μετά τη διάσωση των προσφύγων χθες το πρωί αυτά που είδαν τα μάτια μας ήταν ντροπιαστικά ;eως εμετικά.  Aνάμεσα στους 115 άνθρωπους που διασώθηκαν και οι κυπριακές αρχές θα τους κάνουν το βίο αβίωτο μέχρι να τους δώσουν χαρτιά να παν παρακάτω, να διευκρινήσουμε πως μόνο 20 άτομα έκαναν αίτηση για άσυλο να μείνουν στην Κύπρο.  Από τα 115 που λέτε άτομα, τα 35 είναι παιδάκια (ανήλικα), κάποια από τα οποία ήρθαν ασυνόδευτα (5), ξυπόλητα και χωρίς ρούχα.  Πιθανό οι γονείς τους να χάθηκαν στα μισά ή σε άλλες βάρκες ή μπορεί και να τους ξεβγάλει θάλασσα νεκρούς σύντομα.

Για να καταλάβετε οι άνθρωποι είναι απογοητευμένοι που έφτασαν εδώ, καθόλου τυχαίο αφού είμαστε η χώρα της ταλαιπωρίας, της μίζας και δεν ξέρουμε πως να συμπεριφερθούμε.  Πάλι καλά που έτρεξαν ορισμένες οργανώσεις, ορισμένες από τις οποίες έφαγαν και πόρτα έτσι για να τα λέμε όλα. Δείτε εδώ τι έγραψε χθες το ΚΙΣΑ.

Πάντως ήλπιζαν να καταλήξουν κάπου άλλου, σε κάποιο άλλο ευρωπαϊκό προορισμό, είτε στη Γερμανία είτε στη Σουηδία.  Αξίζει να σημειωθεί πως στο Μόναχο και στην Φρανκφούρτη αλληλέγγυοι και άνθρωποι πάνω απ’ όλα μαζεύτηκαν και χειροκροτούσαν τους πρόσφυγες καλοσωρίζοντας τους στην χώρα τους και δίνοντας τους ρούχα και φαγητό.  Πατήστε πάνω στις χώρες για να δείτε τα συγκινητικά βίντεο.

Πάντως στο Κυπριακό διαδίκτυο που ξεχειλίζει από χριστιανική αγάπη, το βραβείο το παίρνει ένας τύπος ο οποίος το παίζει πατριώτης με τους δικούς ”μας” πρόσφυγες αλλά οι άλλοι εν ψεύτες, παραπόττιες και ούτω κάθε εξής.

Η τύπισσα πιο πάνω ξεπέρασε κάθε ανταγωνισμό, να γελάσεις ή να κλάψεις μ’ αυτά που διαβάζεις.

Δυστυχώς όμως την παράσταση έκλεψε κάποιος με φωτογραφία της ομάδας μας, όταν οι πρόσφυγες ήρθαν στη Λεμεσό η ομάδα μας τους έβαλε μέσα στο κλειστό και τους στήριξε δίνοντας ρούχα και τροφή μαζί με αρκετό κόσμο, όσο διάφοροι ξενοφοβικοί καθώς τάιζαν τα μωρά τους τους έλεγαν ”φάε το φαή σου και εν να σου το φαν οι πρόσφυγες”.

Πόσο σκατόψυχος πρέπει να είσαι για να ζητάς να σπάσουν τα κεφάλια ανθρώπων που μόλις γλίτωσαν το βέβαιο θάνατο, πόσο μάλλον αν είναι και παιδιά.  Τα υπόλοιπα τα αφήνουμε στη σκέψη σας.

Την απάντηση του την πήρε πάντως από ένα σοβαρό παιδί.

Εξάλλου η απάντηση έχει δοθεί χρόνια τώρα από τον αείμνηστο Ν. Σολομωνίδη ο οποίος είπε ” μη διαχωρίζεται τους αθλητές με βάση τις πολιτικές τους αντιλήψεις, οι αθλητές σε οποιαδήποτε φυλή, θρήσκευμα, χώρα, πολιτική ιδεολογία κι’ αν ανήκουν είναι όλοι φίλοι κι’ αδελφοί”.

Και σίγουρα δεν εννοούσε μόνο τους αθλητές αλλά όλους τους ανθρώπους.

Επίσης θα θέλαμε να δείξουμε λίγο πως πάει η Χριστιανική αγάπη που διδάσκουν χρόνια τώρα στα σχολεία τα παιδιά.  Αγάπη με το γάντι, διαχωρίζοντας ανθρώπους γιατί έτυχε να γεννηθούν κάπου αλλού.

Όλοι είμαστε άνθρωποι, βοηθούμε όπως μπορούμε ο ένας τον άλλο με κάθε τρόπο. 

Λευτεριά στα σάπια σας μυαλά. 

Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες – Καλωσορίσατε στην μπανανία.