Η κερκίδα της ΑΕΛ(Σαββας Κοσιάρης)

Καλημέρα σας,
«Για να μπορέσει το κάθε σωματείο να αντεπεξέλθει, χρειάζεται τη βοήθεια και τη στήριξη από τον κόσμο. Ο κόσμος απολαμβάνει το προϊόν που η κάθε διοίκηση προσπαθεί να δώσει, γι’ αυτό και πρέπει να αγοράσει το εισιτήριο διαρκείας για να βοηθήσει τη διοίκηση», είπε στη χθεσινή διάσκεψη Τύπου ο πρόεδρος της ΑΕΛ Λεμεσού, Ανδρέας Σοφοκλέους. Σωστή η τοποθέτησή του σαν γενική εκτίμηση, δικαιολογημένη και η προτροπή του στον κόσμο της ΑΕΛ. Ένας κόσμος, όμως, που τη «στήριξη διαρκείας» την παρέχει υπομονετικά στην ομάδα του εδώ και δεκαετίες, με το δικό του ξεχωριστό τρόπο…
Δεν έχουμε, λοιπόν, καμιά αμφιβολία ότι και τώρα θα πράξει τα δέοντα, ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα της διοίκησης…
Το έχουμε ξαναγράψει, το επαναλαμβάνουμε και σήμερα…
Η διαχρονική αγάπη του κόσμου της ΑΕΛ στο σωματείο, είναι μοναδική!
Από το 1968 έχει να γευτεί τη χαρά του τίτλου της πρωταθλήτριας Κύπρου, ανανεώνοντας κάθε χρόνο την υπομονή του…
Αν λογαριάσουμε τις υποσχέσεις και τα όνειρα που κάθε διοίκηση έφτιαχνε για την πορεία της ομάδας του, γεμίζουμε δεκάδες βαπόρια, εκεί στο λιμάνι…
Δεκάδες και τα βαπόρια της απογοήτευσης, της διάψευσης των προσδοκιών,  της πίκρας…
Κι όμως, κάθε αρχή της νέας περιόδου, ο κόσμος της ΑΕΛ ανεμίζει με ενθουσιασμό την αισιοδοξία του και την αγάπη του…
Ακόμη και την ώρα που ένιωθε την κοροϊδία από περαστικούς «μεγαλοπαράγοντες», ο κόσμος έβαζε μπροστά την ΑΕΛ…
Και δεν το έβαζε στα πόδια…
Αυτή την αφοσίωση, έχουμε την εντύπωση πως, καμιά άλλη μεγάλη ομάδα στον τόπο μας δεν την έζησε σε τέτοιο βαθμό…
Γιατί άλλο να στέκεσαι κοντά στην ομάδα σου μετρώντας και τίτλους πρωταθλητή και άλλο να είσαι εκεί χωρίς κανένα για 43 χρόνια…
Άλλωστε, είδαμε πόσο εύκολα αδειάζουν οι κερκίδες των μεγάλων ομάδων, όταν αυτές αντιμετωπίζουν αγωνιστικά ή άλλα προβλήματα…
Αυτό το άδειασμα, όμως, η κερκίδα της ΑΕΛ σπάνια το έζησε…

**Ενα αθρο του Σαββα Κοσιαρη!