Αν έπαιζε το πάθος μας…

Της ύμνησαν και της τραγούδησαν όπως έπρεπε οι οπαδοί της ομάδας μας.  Ξεκινούσε η Θύρα 3 και ο υπόλοιπος κόσμος ακολουθούσε με τη μάχη της κερκίδας να σου στέλνει το μήνυμα πως αυτό το κύπελλο δε χάνεται με τίποτα.

Δυστυχώς τα πράγματα ήρθαν αλλιώς και εν τέλει αν παίζαμε εμείς στο γήπεδο σίγουρα δε θα χάναμε κανένα αγώνα.

Ο κόσμος ήταν παρών σώμα, ψυχή και φωνή, κατάθεσε ότι είχε και δεν είχε για να σπρώξει τους ποδοσφαιριστές προς το πολυπόθητο τρόπαιο και παρέδωσε μαθήματα οπαδισμού και τρέλας από την στιγμή της προπώλησης μέχρι το τέλος της σημερινής ημέρες.

Οι εκπλήξεις που επιφύλαξε το ΣΥ.Φ.ΑΕΛ στην είσοδο της ομάδας (εικόνα πιο κάτω) έκαναν την ατμόσφαιρα στο γήπεδο φανταστική και την ανατολική καμίνι να κοχλάζει.

Μπάλα είναι και γυρίζει, η ατυχία, η κακή συγκέντρωση και άλλες συγκυρίες δε βοήθησαν να φύγουμε Κυπελλούχοι από τον αγώνα, όμως φύγαμε με ψηλά το κεφάλι αφού ότι ήταν να κάνουμε από μεριάς μας το κάναμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο με πολλές φορές τους αντιπάλους να απολαμβάνουν το θέαμα και να παραμένουν σιωπηροί.

ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΑΔΕΡΦΙΑ – ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ