Φεύγει η χρονιά της δικαίωσης -Π.Σ-
Θα διηγούμαστε πολλά στα παιδιά και στους επόμενους, μα για μια χρονιά θα λέμε περισσότερο, σε μια χρονιά θα σπαταλάμε τον περισσότερο χρόνο των διηγήσεων μας και σε μια χρονιά θα σκορπάμε περισσότερο δάκρυ και χαμόγελα απ’ όλες. Σε μια χρονιά θα ανατριχιάζουμε ακόμα περισσότερο και θα αναπολούμε για πάντα, κι’ αυτή είναι η χρονιά που σε λίγες ώρες φεύγει και θα δώσει τη θέση της σε μια νέα άλλη χρονιά.
Φεύγει το 2012 λοιπόν, η χρονιά της δικαίωσης του ΑΕΛίστα για όλα όσα έκανε και όσα άντεξε για την ιδέα της Αθλητικής Ένωσης Λεμεσού. Φεύγει μα κανένας δε θα ξεχάσει όσα χρόνια κι’ αν περάσουν το 2012 το οποίο θα μείνει χαραγμένο για πάντα στις καρδιές μας. Ήταν εκείνη η στιγμή με το σλάλομ του Μπεμπέ, που έκανε το Τάσο να το μεταφέρει, το Μάριο να το σηκώσει και εμάς να δακρύζουμε και να φωτίζουμε την Λεμεσό μας, την πόλη του ΑΕΛίστα.
Μια χρονιά που ζήσαμε όσα ονειρευτήκαμε και σαφέστατα πρέπει να νοιώθουμε τυχεροί που ήμασταν εμείς, μια χρονιά που ζήσαμε τον παράδεισο και την κόλαση στην πόλη που ίδρυσε αυτή την ιδέα, μια χρονιά που την κάναμε να μοιάζει τόσο όμορφη όσο ποτέ. Η Λεμεσός μας σε πρωτόγνωρους ρυθμούς και σα λουλούδι που άνθιζε για 44 μέρες λόγω της ΑΕΛ, λόγω εμάς, λόγω της τρελής και αθεράπευτης αγάπης μας. Πράγματα που ποτέ δε θα ξαναγίνουν, πράγματα που θα θυμόνται ακόμα και αυτοί που προσπαθούν να τα ξεχάσουν.
Εύχομαι η νέα χρονιά να είναι καλύτερη για κάθε άνθρωπο σε όλη τη γη, να εξαλειφτεί το μίσος, η πείνα, η ανανδρία και να ανθίσει η ανθρωπιά, ο σεβασμός και η αξιοπρέπεια, όσο ουτοπικό κι’ αν ακούγεται αν θελήσουμε να αλλάξουμε όλοι τον εαυτό μας τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα για όλους τους ανθρώπους στον κόσμο που δεν έχουν ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Εύχομαι σε όλους σας πάντα υγεία και χαμόγελα γιατί αυτό έχει σημασία, οι μικρές στιγμές της ζωής να είναι όμορφες με ανθρώπους που μας αγαπούν γιατί περνάει ο καιρός γρήγορα και περνάνε τα χρόνια.
Είναι καλό να ευχόμαστε, είναι καλό να ελπίζουμε μα αν δεν κάνουμε κάτι ουσιαστικό δε πρόκειται τίποτε να γίνει πραγματικότητα και οι ευχές θα χαθούν στον αέρα σαν μπαλόνια που φεύγουν από παιδικά χέρια. Θα ήταν καλό να προσπαθήσουμε όλοι μας να κάνουμε τις ζωές εμάς και των άλλων ανθρώπων -μέχρι εκεί που φθάνουμε- καλύτερες, με αλληλοβοήθεια, κατανόηση, αλήθεια και πάνω απ’ όλα Ανθρωπιά που εξαλείφτηκε στις μέρες μας.
Εύχομαι να υπάρξει μια χρονιά μια μέρα γεμάτη από Ανθρωπιά, χωρίς άστεγους και πεινασμένους, χωρίς τρομοκρατία από τα ΜΜΕ, χωρίς ρομπότ, χωρίς μπάτσους αλήτες, χωρίς πολιτικούς ψεύτες και γενικά χωρίς οτιδήποτε άλλο υποβιβάζει-εξευτελίζει-καθοδηγεί το ανθρώπινο γένος. Εκεί που οι άνθρωποι θα δρουν συλλογικά και αυτόνομα, δε θα κατευθύνονται από τίποτα, δε θα σκύβουν το κεφάλι σε τίποτα, χωρίς να φοβούνται τίποτα. Κάπου όπου οι όλοι άνθρωποι θα είναι ίσοι και προπάντων Άνθρωποι.
Θα ήθελα μέσα από τη ψυχή μου να ευχαριστήσω τον κάθε ένα σας ξεχωριστά για το χρόνο που διαθέτει κάθε φορά για να διαβάσει τα άρθρα του Π.Σ, μακάρι να μπορούσα να σφίξω με σεβασμό το χέρι σε όλους εσάς και να σας πω μπροστά σας με σκυφτό το κεφάλι, ταπεινά, Ευχαριστώ.
Εύχομαι να έχουμε ένα καλό χρόνο και να στε πάντα καλά, ευχαριστώ ξανά. Με σεβασμό σε κάθε λέοντα αδερφό. Π.Σ.