Η ιστορία των PAVLICHENKO

Εδώ και αρκετά παιχνίδια της ομάδας μας θα προσέξατε το πανό που ανεβάζουν οι οργανωμένοι οπαδοί μας το οποίο αναγράφει ”FREEDOM FOR PAVLICHENKO” που θα πει ”Λευτεριά στους Παβλιτσένκο”.

Έτσι έχουμε την υποχρέωση να ενημερώσουμε τους αγαπητούς μας αναγνώστες σχετικά με την ιστορία της οικογένειας PAVLICHENKO και για την οποία αρκετοί οργανωμένοι οπαδοί ανά τον κόσμο ευαισθητοποιήθηκαν και ανεβάζουν παρόμοια πανό όπως οι δικοί μας, αξίζει να αναφερθεί επίσης πως στην Κύπρο οι οπαδοί μας είναι οι μόνοι που έχουν ενημερωθεί λεπτομερώς και ανεβάζουν σε κάθε αγώνα της ομάδας μας πανό για την εν λόγω οικογένεια και αξίζουν αμέτρητα συγχαρητήρια στα παιδιά του Συνδέσμου φιλάθλων.

Σε γενικές γραμμές γίνεται προσπάθεια απ’ όλους τους οπαδούς ανεξαρτήτου ομάδας και χώρας για την απελευθέρωση του Παβλιτσένκο.

Και η ιστορία έχει ως εξής..

Πατέρας και γιος μπήκαν φυλακή ουσιαστικά χωρίς λόγο, ο ένας ισόβια και ο άλλος 13 χρόνια.  Όλα ξεκίνησαν πριν από δυο χρόνια όταν κάποιοι αποφάσισαν να χτιστεί ένα τεράστιο εμπορικό κέντρο εκεί που διέμενε η οικογένεια Pavlichenkο. Αυτό υποδείκνυε στην τετραμελή οικογένεια να εγκαταλείψει το σπίτι της με το έτσι θέλω.

Ο πατέρας προσπαθούσε να βρει μια λύση έτσι πήγε στο δικαστήριο για να βρει το δίκαιο του, όμως αυτό μια μέρα έστειλε την αστυνομία η οποία μπήκε στο σπίτι και είπε στην οικογένεια ότι πρέπει να εγκαταλείψουν άμεσα το σπίτι και να μείνουν στο δρόμο.  Τότε ο πατέρας πήγε ξανά στο δικαστήριο για άλλη μια φορά για να κάνει έφεση ενώ παρέθεσε και συνέντευξη στα κανάλια.  Στη συνέχεια κάποιος σκότωσε το δικαστή ο οποίος πήρε την απόφαση για να μείνει η οικογένεια Pavlichenko στους δρόμους.

Αμέσως η αστυνομία δήλωσε πως ο φόνος πραγματοποιήθηκε από τον πατέρα και τον μεγάλο γιο της οικογένειας Pavlichenko και ότι αυτοί ήταν οι ένοχοι.  Ο δε γιος επειδή ήταν φανατικός οπαδός του ποδοσφαίρου και ο πατέρας επειδή ήθελε να πάρει εκδίκηση για το ξεσπίτωμα που του προκάλεσαν.

Η έρευνα για τα στοιχεία που θα ενοχοποιούσαν πατέρα και γιο διάρκεσε ενάμιση χρόνο ενώ οι δύο τους παρέμεναν εσώκλειστοι στη φυλακή.  Ενώ καμία από τις μαρτυρίες δεν τους ενοχοποιούσε.

Όταν ο αδερφός ήταν στη φυλακή απειλήθηκε και αναγκάστηκε να δηλώσει ένοχος για το φόνο ενώ πρότειναν στον πατέρα να αναλάβει την ευθύνη για το έγκλημα και θα απάλλασσαν τον γιο του από κάθε κατηγορία και δεν θα τον έκλειναν αυτό στο κελί ισόβια.  Ο πατέρας όμως δεν συμφώνησε μαζί τους.

Όταν άρχισε η δίκη της υπόθεσης και οι 6 μάρτυρες – όλοι – είπαν ότι ο πατέρας και ο γιος ήταν αθώοι αφού δεν είχαν καμία ομοιότητα με τους ενόχους.  Ακόμη και ο μάρτυρας κλειδί της υπόθεσης δήλωσε με σιγουριά πως οι δύο Παβλιτσένκο δεν είχαν καμία ομοιότητα με τους πραγματικούς δολοφόνους και ήταν ο μόνος που είδε τα χαρακτηριστικά των δραστών από πολύ κοντά.

Στη συνέχεια η αστυνομία ισχυρίστηκε πως βρήκε στο αυτοκίνητο του πατέρα κάτι πράγματα που έμοιαζαν με σφαίρες αλλά κανείς δεν ήξερε αν αυτό ίσχυε. Ο δικαστής μάλιστα επίπληξε την αστυνομία κιόλας για τους ισχυρισμούς της.

Πιο μετά η αστυνομία σε νέους της ισχυρισμούς είπε πως βρήκε τα δακτυλικά αποτυπώματα του πατέρα στη σκηνή του εγκλήματος αλλά κάποιος ειδικός στη σύγκριση δακτυλικών αποτυπωμάτων δήλωσε πως δεν γνωρίζει ξεκάθαρα από ποιο πράγμα και πότε ακριβώς η αστυνομία πήρε τα δακτυλικά αποτυπώματα.

Ο δικηγόρος της οικογένειας παρουσίασε στοιχεία ότι ο πατέρας την ώρα του φόνου μιλούσε στο σταθερό τηλέφωνο της οικίας που διέμεναν.

Μετά από αυτό ο δικαστής αποφάσισε ότι πατέρας και γιος είναι ένοχοι.

Το γεγονός ότι οι Παβλιτσένκο πατέρας και γιος είναι αθώοι έγινε γνωστό απ’ όλους στη χώρα συμπεριλαμβανομένου και των φίλων του γιου που είναι οπαδοί ποδοσφαιρικής ομάδας της χώρας.

Οι οπαδοί όπως δηλώνει ο μικρότερος αδερφός συνήθιζαν να πηγαίνουν όλοι μαζί έξω από το δικαστήριο.  Τελευταία οι οπαδοί δείχνουν την αγανάκτηση τους με πανό στις κερκίδες  ενώ την υποστήριξη τους δείχνουν και οπαδοί από άλλες πόλεις και χώρες.

Oι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από διάφορες ομάδες τυχαίας επιλογής ενώ υπάρχουν και δύο φωτογραφίες από τους δικούς μας οπαδούς, τους μόνους οπαδούς στην Κύπρο που ασχολήθηκαν τόσο σχολαστικά και με αφοσίωση με το θέμα και ξανά μπράβο στο ΣΥ.Φ.ΑΕΛ.