Eίσαι ΑΕΛ γιατί; -Π.Σ-
Το έγραψα και ηχογράφησα, περίπου στην ίδια ηλικία όταν έφτιαξα την ‘’Ζωή του ΑΕΛίστα’’, φαίνεται η εφηβική τότε ΑΕΛίστικη ψυχή μου δεν εφησυχάστηκε με αυτό, καταγράφοντας όσα μέχρι τότε είχε νοιώσει μέσα από προσωπικά βιώματα και εμπειρίες. Κάθε λέξη ήταν βγαλμένη απ’ τη ψυχή κι’ ας αυτοί που δεν καταφέρνουν να το νοιώσουν διερωτούνται τι λέει ο λαλάκας.
Το ονόμασα ‘’Είσαι ΑΕΛ γιατί;’’ Δεν γνωρίζω αν άρεσε στον κόσμο ούτε μιλούσα ποτέ για την ”Ζωή του ΑΕΛίστα” και για το ”Είσαι ΑΕΛ γιατί;”, ήταν κάτι σαν προσωπική κατάθεση ψυχής, μιας εφηβικής τότε ψυχής που άρχιζε να φτιάχνει και να δημιουργεί ιδέες και στάσεις ζωής.
Πάει καιρός να τα ακούσω, μα ελπίζω πραγματικά να εκφράζουν κάποιο από εσάς.
Πάει καιρός να τα ακούσω, μα φεύγοντας και εγώ μια μέρα απ’ εδώ ελπίζω να φροντίσει κάποιος αν πραγματικά όσα έγραψα και έφτιαξα για τον ΑΕΛισμό αξίζουν, να τα μεταφέρει στα παιδιά μας, στα ηρωικά παιδιά μας που θα κληθούν να πάρουν στα χέρια τους την γεμάτη ευθύνες και ιστορία σημαία της ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ κρατώντας την με πάθος και λεβεντιά στα πιο ψηλά σημεία.
Και κάποτε δεν μπορώ να ξεγλιστρήσω από τις σκέψεις μου, που τρυπώνουν στο κεφάλι σαν σπόροι, και φαντάζομαι μικρά παιδάκια με φανελίτσες της ΑΕΛ, να διαβάζουν ένα άρθρο αυτού του Π.Σ ή να ακούνε το ‘’Η Ζωή του ΑΕΛίστα’’ ή το ‘’Είσαι ΑΕΛ γιατί;’’ Ανατριχιάζοντας να αντιλαμβάνεται η μικρή ΑΕΛίστκη ψυχούλα τους τι θα πει η ΑΕΛ και ο μεγάλος ΑΕΛίστας, και τότε να αισθάνονται περήφανα που ανήκουν στην μεγάλη οικογένεια της.
Βλέπετε δεν ήταν πάντα έτσι όμορφα τα πράγματα στην ΑΕΛ, ζήσαμε πολλά ευτράπελα και κακουχίες, πολλές λάσπες και κύματα μα ενωμένοι τα περνούσαμε και μέσα από τις δυσκολίες δυναμώναμε, αγαπούσαμε την ΑΕΛ περισσότερο και την προσέχαμε σαν μάνα μας.
Αρκετά είπα και σας ζητώ συγνώμη γι’ αυτό, σας παραθέτω τα όσα έγραψα για το ‘’Είσαι ΑΕΛ γιατί;’’ καθώς και το βίντεο με τα λόγια.
Είσαι ΑΕΛ γιατί; Για ποιό λόγο; Είναι ανεξήγητο πραγματικά, είναι μοναδικό και σπάνιο. Δεν ξέρεις καν τον λόγο. Κάθε φορά που διερωτάσαι, το κίτρινο το αίμα μέσα σιγοβράζει. Σου υπενθυμίζει γιατί ζεις, γιατί υπάρχεις.
Είσαι ΑΕΛ γιατί; Για τους τίτλους που παίρνεις κάθε χρόνο; Για τις πολλές επιτυχίες; Για τις πολλές χαρές; Όχι. Δεν είναι για σένα αυτά. Δεν τα χρειάζεσαι. Δεν θέλεις τίτλους, τρόπαια και χαρές για να είσαι εκεί. Έτσι είσαι φτιαγμένος. Δεν λυγίζεις. Τίποτα και κανένας δεν κατάφερε να σε λυγίσει. Κανένας δεν κατάφερε να σε σταματήσει. Πάντα ήσουν εκεί δυνατός και ενωμένος με τα άλλα αδέλφια σου. Ακόμα και όταν μέσα στα βουρκωμένα μάτια σου, σου έκλεβαν τα τρόπαια, εσύ ήσουν εκεί, στάθηκες δυνατός. Έκλαψες. Πόνεσες. Μα την επόμενη μέρα τραγουδούσες περήφανος και πιο δυνατός. Μια ανεξήγητη δύναμη σε δυναμώνει, σε πορώνει, σου δίνει δύναμη και νόημα για την συνέχεια. Έτσι και αλλιώς ποτέ δεν ήταν εύκολη η συνέχεια σου. Πολλοί σε κυνήγησαν. Μπάτσοι. Διαιτησίες και ΜΜΕ καθημερινά σε έσφαζαν κομμάτια μα εσύ πάλι ενωνόσουν, γινόσουν πιο δυνατός και αντεπιτεθόσουν. Κτύπαγες τους πάντες μόνος, αυτοί ήταν πολλοί μα εσύ πάντα μόνος. Δεν σε νίκησαν ποτέ. Δεν θα σε νικήσουν ποτέ και το ξέρεις. Μείνε εκεί για πάντα. Εσύ κρατάς την μεγάλη σου αγάπη ζωντανή.
Αλλά αυτό που νιώθεις εξακολουθεί να είναι εξωπραγματικό και ανεξήγητο. Γιατί να αγαπάς κάτι που μόνο πίκρα και πόνο σου προσφέρει; Από που βρίσκεις τη δύναμη και δεν λυγίζεις; Πως γίνεται να μην πάρεις τόσα χρόνια τίτλους μα ακόμα να είσαι εκεί. Πάντα να είσαι εκεί. Σε κρύο και βροχή. Σε λύπες και χαρές. Από που αντλείς δύναμη; Από πού ρε γαμώτο; Αυτά τα ερωτήματα άστα για τους άλλους αδελφέ. Μόνο εμείς ξέρουμε. Μόνο εμείς καταλαβαίνουμε και μόνο εμείς μπορούμε. Αδελφέ είναι προνόμιο να είσαι ΑΕΛ. Είναι υπερηφάνεια. Η μόνη υπερηφάνεια που έχουμε σε αυτό τον άθλιο τόπο που ζούμε. Να είσαι περήφανος που γεννήθηκες και θα πεθάνεις ΑΕΛ.
Γιατί η ΑΕΛ είναι σπάνιο φαινόμενο, δεν θα την καταλάβεις ποτέ αν δεν τη νιώσεις
[youtube id=”ngC0ySHIr70″ width=”600″ height=”350″]
Σας ευχαριστώ απ’ τα βάθη της ψυχής μου για το χρόνο σας. Είσαι σπουδαίος αδερφέ. Π.Σ