Είναι δικαίωμα να είσαι ΑΕΛ -Π.Σ-

Πήραν έναν ήρωα μιας ταινίας και τον κλωνοποίησαν, έβγαλαν πολλούς τους ίδιους.  Άτομα άβουλα υποκινούμενα από ασύρματους και αστέρια.  Άτομα με μαρμάρινα συναισθήματα και τσιράκια κυβερνήσεων.  Κι’ αν είσαι άνθρωπος στ’ αλήθεια πως γίνεται να προκαλείς τη βία, πως γίνεται να πράττεις αναίτια τη βία και να συλλαμβάνεις χωρίς λόγο και αιτία άτομα αθώα, ταλαιπωρώντας τα για ώρες μέσα σε σταθμούς.  Μέσα σε σταθμούς στους οποίους θα βγάλετε τη μία και μοναδική ζωή που σας ανήκει με ένα γκλοπ στο χέρι, με βία, χωρίς συναισθήματα και αξίες, χωρίς ιδανικά και ενδιαφέροντα.  Σας λυπάμαι ρε, σας λυπάμαι πραγματικά για την ανυπαρκτοσύνη σας και την απέραντη ηλιθιότητα σας να γίνεται ότι γίνατε.

Εγκλωβίσατε στην περιοχή εναερίου αθώο κόσμο για ώρες, στηθήκατε έτοιμοι για πόλεμο προκαλώντας ακόμα και παιδιά που χτυπήσατε μα την επόμενη μέρα βγαίνετε στα κανάλια και υποστηρίζεται πως η αστυνομία ήταν φιλική.  Δεν θέλω να μακρηγορήσω γι’ αυτό δεν θα αναφέρω συγκεκριμένα περιστατικά. Ταλαιπωρήσατε ανήλικους, ενήλικες και ανθρώπους προχωρημένης ηλικίας εξ’ αιτίας της βλακείας που σας δέρνει.

Σας πονάει τόσο η ανακωχή ακόμη.  Κι’ ας μην είμαι υπέρ της βίας κοιτάζοντας σας Ρόμποκοπ θέλω να γίνω ο κάθε εφιάλτης σας, η εκδίκηση της συνείδησης που δεν έχετε και να βιώσετε όση αδικία δώσατε,  θέλω να αισθανθείτε όπως αισθάνεστε χωρίς την ασπίδα και το γκλοπ, μικροί, ασήμαντοι και ανίκανοι.  Μα πραγματικά και με την ασπίδα και την εξουσία που σας δίνει το ίδιο απάνθρωπα όντα είστε και αυτό θα είστε πάντα.  Υποκινούμενοι και κατευθυνόμενοι από άλλους.

Εν το μεταξύ όσα κι’ αν έχετε έχουμε ψυχή, κι’ όσο κι’ αν σας πονάει όλους “ΕΠΙΑΜΕΝ ΤΟ”, ”ΕΠΙΑΜΕΝ ΤΟ”!!! Αν δεν γουστάρετε μην μας τα κλέβετε για να πανηγυρίζουμε πιο συχνά και ήπια ή μην μας ξανά αφήσετε να πάρουμε τίποτα.

Δεν θα περάσει η τρομοκρατία και μπατσοκοινωνία που μας επιβάλλεται να ζήσουμε.  Και οι ΑΕΛίστες είναι άνθρωποι “κύριοι” κι’ ας μην νοιώσατε ποτέ πως είναι να συμπεριφέρεστε ανθρώπινα.  Θα μπορούσαμε να ζήσουμε με ευκολία σαν αντάρτες στα βουνά ή σαν άγριοι ινδιάνοι σε δάση μα είμαστε άνθρωποι και αυτό δεν αλλάζει.

Το να είσαι ΑΕΛ είναι δικαιώμα και όχι αδίκημα. Ακόμα πανυγηρίζουμε και θα σταματήσουμε όταν θέλουμε εμείς.

Η ελευθερία είναι ανάπηρη στην εποχή της σύγχρονης δημοκρατίας και αυτό το ζήσαμε ψες το βράδυ.  Λευτεριά στους ΑΕΛίστες. Π.Σ

11/5/2012