Συνέντευξη με τον κύριο Δημητράκη Παπαχαραλάμπους

Ένα απολαυστικό απόγευμα πέρασαν ορισμένα από τα μέλη της συντακτικής ομάδας του lions–radio.com αφού πέρασαν αρκετές ώρες συζητώντας για το παρελθόν, το παρών αλλά και για το μέλλον της αγαπημένης μας ομάδας με ένα άνθρωπο που έβαλε και αυτός τις δικές του πινελιές στη χρυσή ιστορία της ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ. Συναντηθήκαμε με τον Κύριο Δημητράκη Παπαχαραλάμπους ο οποίος μας υποδέχτηκε με χαρά και φιλία στο σπίτι του ηρεμώντας μας από το δέος που νοιώθαμε μπροστά στο όνομα του μιας και ήταν τιμή και περηφάνια για εμάς η συνεύρεση και η συνομιλία μαζί του. Ο κύριος Δημητράκης είναι πρώην περιφερειακός Διευθυντής της Τράπεζας Κύπρου. Η συνέντευξη που ακολουθεί ασχολείται με όλα τα θέματα του παρελθόντος, συζητάμε για το παρών αλλά και για το μέλλον. Δεν θα μπορούσαμε να αποκόπταμε πληροφορίες της συνέντευξης για να μικρύνουμε το μεγέθους της, θα ήταν τουλάχιστον αμαρτία.

Lions–Radio: Κύριε Δημητράκη ας ξεκινήσουμε λέγοντας μας πως έγινε και «ακολουθήσατε» το δρόμο της Αθλητικής Ένωσης Λεμεσού;

Εγώ έγινα οπαδός της ΑΕΛ όταν ήρθα στο γυμνάσιο το ΄50 και ο συγκάτοικος μου μια Κυριακή μου είπε να πάμε να δούμε ένα match. Εγώ δεν ήξερα τι ήταν το ποδόσφαιρο, διότι πάνω στα χωριά μας ούτε μπάλα είχαμε ούτε τίποτε. Ήταν θυμούμαι.. ‘Έπαιζε ΑΕΛ, με μια ομάδα των αγγλικών βάσεων. Ήταν φιλικό παιχνίδι. Κέρδισε η ΑΕΛ 3-0. Αυτό που σας λέω ήταν πριν 60 χρόνια. Μου άρεσε πάρα πολύ ήταν το 1950 -51. Και τότε έγινα φανατικός με την ΑΕΛ.

Lions–Radio: Και από τότε ακολουθήσατε την ΑΕΛ;

Nαι, και η ΑΕΛ ήταν δύναμη τότε του Κυπριακού ποδοσφαίρου. Τότε δημιουργήθηκε μια ομάδα με πολύ καλές προοπτικές από τον Αργύρη Γαβαλά. Εγώ τον θεωρώ σαν τον πατέρα της ποδοσφαιρικής ΑΕΛ που έβγαλε σωρεία ταλαντούχων ποδοσφαιριστών και έτσι δημιουργήθηκε το υπόβαθρο για μια μελλοντική πορεία της ΑΕΛ. Γι’ αυτό άρχισε να αποδίδει αυτή η προσπάθεια του από το ’52- ’53 που πήρε το πρωτάθλημα, διότι ήταν ο Αργύρης ο Γαβαλάς. Το ’54 –’55 επίσης επειδή υπήρχε αυτή η καλή πάστα των ποδοσφαιριστών και προπονητής ήταν ένας αυστριακός ο Κέμπλαρ. Πήραμε το πρωτάθλημα τότε πριν να τελειώσουν όλες οι αγωνιστικές, κερδίσαμε την Τσεττιν Καγια με 3-2 στη Λευκωσία, ήταν Ιούνιος του ’55.

Lions–Radio: Πήγαινε κόσμος? Είχαμε κόσμο τότε?

Πάρα πολύς κόσμος.

Lions– radio: Ξεκινούσε aπό την Λεμεσό και ταξίδευε όπου έπαιζε η ΑΕΛ? Ναι ,ναι. Και πριν δεν υπήρχαν μέσα, ήταν τα λεωφορεία της γραμμής. Αλλά υπήρχε έτσι μια εμπιστοσύνη, ενθουσιασμός με την ΑΕΛ γιατί έπαιζε και ποιοτικό ποδόσφαιρο και δεν φοβάτουν κανένα αντίπαλο σε καμία έδρα.

Lions–Radio: Πέστε μας λίγα λόγια για την επόμενη χρόνια.

Όταν τελείωσε εκείνη η περίοδος πήγαμε στο ’55- ’56. Πρώτο παιχνίδι στην Λεμεσό μες τον Σεπτέμβρη ΑΕΛ – Ανόρθωσης. Η ΑΕΛ αντιμέτωπη με την ομάδα της Ανόρθωσης η οποία μεγαλουργούσε, κερδίσαμε 7-0 το πρώτο παιχνίδι.

Lions–Radio: Εσείς πότε μπήκατε στο συμβούλιο της ΑΕΛ;

Eγώ μπήκα στο συμβούλιο της ΑΕΛ το ’58, το ’57 προσλήφθηκα στην τράπεζα Κύπρου, το ’58 βρεθήκαμε με το Νίκο Σολομωνίδη τον τότε πρόεδρο της ΑΕΛ, γνωριστήκαμε, έγινα μέλος και μπήκα στο συμβούλιο. Θυμάμαι σε μια περίοδο γύρω στο ‘63-’64-’65, κοντεύαμε να πάμε διαβάθμιση και κρινόταν η παραμονή της ομάδας στην πρώτη κατηγορία στο τελευταίο παιχνίδι απέναντι στον Ορφέα στο ΓΣΟ. Την Παρασκευή επήγα εγώ με την ομάδα και τον προπονητή στις Πλάτρες και εμείναμε στο ξενοδοχείο Splendid, και επιστρέψαμε την Κυριακή με το λεωφορείο στο γήπεδο και κερδίσαμε τον Ορφέα με 3-1 και γλυτώσαμε.

Lions–Radio: Mετά;

Μετά αρχίσαμε να σκεφτόμαστε διαφορετικά, αρχίσαμε να φέρνουμε νέους ποδοσφαιριστές. Πολλούς τους βρίσκαμε από τις συνοικίες. Χτίσαμε δυνατή ομάδα και καταφέραμε να πάρουμε το πρωτάθλημα. Το κοινό του ’68 με σήμερα είναι ότι ξεκινήσαμε το πρωτάθλημα με χαμηλούς τόνους, δεν είχαμε στόχο να πάρουμε τίτλο. Το πρώτο παιχνίδι θυμάμαι νικήσαμε 2-1 την Ομόνοια με δύο γκολ του Τσαγγάρη. Σίγα σιγά πήραμε είδηση ότι μπορούμε να φτάσουμε ακόμη πιο πέρα.

Lions–Radio: Πείτε μας και λίγα πράγματα μετά την κατάκτηση του τίτλου του 68’.

Μετά από τον τίτλο του 68’ η ομάδα έλαβε μέρος στην Α’ εθνική. Οι ποδοσφαιριστές κουράστηκαν από το πήγαινε έλα αλλά και ο κορμός που είχαμε δεν έμεινε, έτσι η τότε ομάδα δεν είχε συνέχεια τα επόμενα χρόνια. Ο Παμπουλλής πήγε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, ο Τσαγγάρης έφυγε για σπουδές, ο Μιχάλης έφυγε για την Αγγλία, ο Αντρέας αν δεν κάνω λάθος πήγε στον εθνικό Πειραιώς. Έτσι ελπίζω το έμψυχο υλικό που έχει η φετινή ΑΕΛ να παραμείνει και με 3-4 προσθήκες μπορεί να γίνει ακόμη καλύτερη η ομάδα και να έχει διάρκεια στα επόμενα χρόνια.

Lions–Radio: Θα ζήσουμε ξανά το 68’ κύριε Δημητράκη;

Είμαι αισιόδοξος, το ματς της Κυριακής είναι πολύ κρίσιμο αλλά έχω εμπιστοσύνη στους ποδοσφαιριστές και στο τεχνικό επιτελείο. Αυτό το πάθος που νοιώθει ο κόσμος μεταφέρθηκε και στους ίδιους τους ποδοσφαιριστές. Ο Πάμπος γνωρίζει πολύ καλά τι πρέπει να κάνει. Για το παιχνίδι της Κυριακής νοιώθω ότι θα πάρουμε ένα καλό αποτέλεσμα.

Lions–Radio: Απ’ ότι ξέρουμε έχετε απίστευτη μνήμη και θυμάστε μέχρι και ενδεκάδες πολλών χρόνων πριν. Ισχυεί;

Ναι, αν θέλετε μπορώ να σας τις πω.

Lions–Radio: Βεβαίως και θέλουμε να μας τις πείτε Κύριε Δημητράκη.

Το 68’ έπαιζαν, Τρύφωνας Χαριλάου, Αντρέας Κωνσταντίνου, Σταύρος, Νόντας, Χρίστος Πόντζιος, Κίνας, Τσαγγάρης, Ζηνωνής, Πανίκκος, Παμπουλλής, Μιχάλης Κόκκινος, έπαιξαν κι’ άλλοι όπως ο Μάρκος, ο Στέλιος, Κάκος, Ο Χάρης Παπαδόπουλος, ο Καιρίνος. Θυμούμαι επίσης και τη σύνθεση της ΑΕΛ που έπιασε το πρωτάθλημα το 53-54 και αυτή του 54-55. Ενώ θυμούμαι και ενδεκάδες των ανταγωνιστών μας. Οι ποδοσφαιριστές του 52-53 ήταν: Καραπέτ Καρογιάν, Γεώργιος Κίνας, Κρίτων Πηλαβάκης, Χριστάκης Ιωάννου, Κρίστης Βέβης, Κώστας Πάμπου, Αντρέας Παπαδήμας, Αριστόδημος Μιχαηλίδης, Σεβήμ Εμπέογλου, Φοίβος Ονησιφόρου και Γιάννος Αντρέου. Μέσα στην ίδια ομάδα αγωνίστηκαν κι’ άλλοι όπως ο Ττουλής, ο Φανής, ο Γιώργος Παπαδόπουλος. Η ίδια σύνθεση ήταν και το 53-54 μόνο έφυγε ο Καρογιάν και ήρθε ο Βούργος, το 55-56 ήρθε και ο Χριστάκης Κωνσταντίνου, ο Κωστάκης Αντωνίου (Φκιακάς), ο Πανίκος Κρυστάλλης

Lions–Radio: Κύριε Δημητράκη θέλεις να μας πεις καμιά ιστορία απ’ τις πολλές που έχεις εκείνης της παλιάς όμορφης εποχής;

Θυμάμαι που ήμουν στο Λουβαρά την Κυριακή των Βαΐων το 55’ η ώρα 11 καβάλησα το ποδήλατο και κατηφόρισα από το χωματόδρομο και ήρθα στη Λεμεσό για να δω την ΑΕΛ απέναντι στην ΑΕΜΑ. Μπήκα στο γήπεδο και χάναμε 2-0, στη συνέχεια εγυρίσαμε το παιχνίδι με 4-2. Διαιτητής ήταν ο κύριος Μουφτιζατέ. Άλλο παιχνίδι που δεν θα ξεχάσω ήταν στο τέλος Ιουνίου του 55, έπιασα το λεωφορείο της ΚΕΜ (σ.σ Κυπριακή εταιρεία μεταφορών) και πήγα στο Θείο μου στη Λευκωσία να μείνω για να δω την επόμενη μέρα τον αγώνα Τσετιν Κάγια – ΑΕΛ στο παλαιό Γ.ΣΠ. Εκρίνετουν το πρωτάθλημα. Προηγηθήκαμε με τον Σεβίμ και ισοφαριστήκαμε σε 1-1, στη συνέχεια ξανά προηγηθήκαμε με τον Φοίβο Ονησιφόρου σε 2-1 και ξανά ισοφαριστήκαμε σε 2-2. Το δεύτερο ημίχρονο βάζαμε στα γκολπόστ που έβλεπαν προς τη Λευκωσία, έπιασε τότε ένα βολέ ο Άριστος που τα 35μέτρα και κάρφωσε την μπάλα στο «Γάμμα» του Εττέμ και νικήσαμε 3-2. Πανηγύρια στη Λευκωσία, χαμός, ο κόσμος όλη νύχτα στη Λευκωσία και αργότερα στη Λεμεσό.

Lions–Radio: Έχουμε πληροφορίες ότι γυρίζατε παλιά με την μοτοσικλέτα σας και ψάχνετε να βρείτε ποδοσφαιριστές για την ΑΕΛ. Ισχύει;

Είχα μιαν simpson τότε και όταν εγίνουμουν δέκτης πληροφοριών, πήγαινα στις αλάνες έβλεπα που έπαιζαν ποδόσφαιρο και αν μου άρεσαν τους έβαλα πάνω στην μοτόρα και τους πήγαινα στο γήπεδο. Ακόμα και πριν 1-2 χρόνια μου έλεγαν που έχει καλούς παίκτες και πήγαινα και τους έβλεπα, αλλά σήμερα δυστυχώς δεν βρίσκουν ανταπόκριση οι νεαροί, ποιος θα τους χρησιμοποιήσει ενώ τότε αξιοποιούνταν τα ταλέντα. Τον Αντρέα Κωνσταντίνου, τον Σταύρο Στυλιανού, τον Καιρίνο που έπαιζε στον Άρη, τον Κάκο, τον Παμπουλλή, τον Τσαγγάρη, τον Χάρη Παπαδόπουλο και άλλους πολλούς πάνω σε εκείνη την μοτοσικλέτα τους μετέφερα και πήρα τους στο γήπεδο.

Lions–Radio: Ήσουν δηλαδή ο Ρούι Τζούνιορ της εποχής σου με διαφορετικά μέσα. Έχετε το χάρισμα.

Με διαφορετικά μέσα ναι, αλλά έχει να κάνει και με το ένστικτο, το ίδιο έκανα και στη δουλειά μου στην τράπεζα. Έπαιρνα νεαρά άτομα τα οποία τα εκπαίδευα, ήμουν σαν τον προπονητή τους, ήμουν ο μέντορας τους. Είναι κάτι το οποίο φέρνεις μαζί σου νομίζω, ακόμα και τώρα αν εδώ έξω έπαιζαν παιδιά και τα έβλεπα, με το δικό μου φακό θα σας έλεγα ποιοι μπορούν να αγωνιστούν επαγγελματικά.

Lions–Radio: Θυμάσαι κανένα περιστατικό με κανένα ποδοσφαιριστή να μας το περιγράψει;

Έπαιζε ΑΕΛ-ΑΠΟΕΛ στη Λευκωσία, κερδίζαμε 1-0 με τον Λάουτα και εν τέλει χάσαμε 4-1. Ήμουν πάνω στην κερκίδα σκεπτικός και ήρθε ο τερματοφύλακας Ανδρέας Κωνσταντίνου κοντά μου και μου λέει «Να μπον Κύριε Δημήτρη;» Του είπα θυμούμαι «Ρε Αντρέα δεν με νοιάζει που χάσαμε, ικανοποιήθηκα που είδα δύο παιδιά στη δεύτερη ομάδα που νικήσαμε 3-2 την αντίστοιχη ομάδα του Αποέλ, το νούμερο 10 και το νούμερο 11» μου απάντησε ότι θα μου τους στείλει και τους δύο την επόμενη μέρα στο γραφείο μου. Ξέρετε ποιοι ήταν; O Μάριος Χριστοδούλου και o Μάριος Αγαθοκλέους. Τον Αγαθοκλέους τον είχα και υπό την επίβλεψη μου.

Lions–Radio: Πως βλέπετε τη σημερινή ΑΕΛ, τι έχετε να πείτε;

Βλέπω μέσα από την φετινή ΑΕΛ την αρχή για ένα λαμπρό και καλύτερο μέλλον. Έχουν δημιουργηθεί οι προϋποθέσεις για να διακριθεί και μετέπειτα η ΑΕΛ στο ποδοσφαιρικό στερέωμα. Η επιτυχία της φετινής ΑΕΛ είναι η επιλογή του Πάμπου Χριστοδούλου που έφερε 17 ποδοσφαιριστές και κατάφερε να κάνει ένα συμπαγές σύνολο σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Η φετινή ομάδα με 3-4 ποδοσφαιριστές θα γίνει ακόμη καλύτερη και είμαι αισιόδοξος ότι το αύριο θα είναι ακόμη καλύτερο με σωστούς χειρισμούς για την ομάδα μας. Η φετινή ΑΕΛ απέδειξε ότι μπορεί για τα πάντα. Ο Πρόεδρος δείχνει πιο ώριμος από ποτέ και μπράβο του, όπως και ο κόσμος το ίδιο που είναι υπόδειγμα για το καλό της ΑΕΛ. Μπράβο στον Αντρέα Σοφοκλέους, αν δεν ήταν αυτός μπορούσε πριν 5 χρόνια να είμαστε κλειστοί, έμαθε από τα λάθη του.

Lions–Radio: Τι πιστεύετε για τον φετινό προπονητή της ομάδας μας, Πάμπο Χριστοδούλου;

Ο Πάμπος με είχε αφήσει έκπληκτο με την παρουσία του σε Δόξα και Ολυμπιακό. Βλέπαμε ένα νεαρό Κύπριο προπονητή να φέρνει ποδοσφαιριστές που μετά το τέλος της χρονιάς έτρεχαν όλοι να πάρουν τους παίχτες τους. Είναι φανερό πως έχει ποδοσφαιρικό μάτι. Ο Πάμπος έχει ένα δικό του τρόπο που δουλεύει, παίρνει παίχτες που χρειάζεται και τους προσαρμόζει πάνω στο σύστημα του. Παράδειγμα ο Σερτζιάο, στην Δόξα έβαλε περισσότερα από 25 γκολ στην ΑΕΛ μόνο 3, εκεί όμως είχε παίχτες δίπλα του να τον στηρίζουν που ο Πάμπος του προσάρμοσε πάνω του. Ο Πάμπος πέρσι πήρε την ομάδα του στους 4 του Κυπέλλου και έπρεπε να περάσει. Μια ομάδα με πολύ λίγους φιλάθλους διέλυσε τον Απόλλωνα μέσα στο Τσίρειο, κι αν ήταν λίγο πιο εύστοχη μπορούσε να πετύχει κι άλλα γκολ. Ως συμπέρασμα θεωρώ πως ήταν η πιο σωστή κίνηση που έκανε ο Αντρέας Σοφοκλέους. Έφερε αυτόν τον προπονητή στην ομάδα. Ο Πάμπος με την σειρά του πήγε, είδε και έφερε 17 νέους παίχτες στην ομάδα και έκανε ένα φανταστικό σύνολο. Πέρσι φέρναμε παίχτες από το internet. Η συνεργασία και η αλληλοσυνενόηση του Πάμπου με τον Ρούι είναι εξαιρετικά σημαντική. Κανένας δεν πετυχαίνει αν δεν έχει καλούς συνεργάτες και αυτό ισχύει παντού όχι μόνο στο ποδόσφαιρο. Η επιτυχία του Πάμπου είναι ότι φέρνει παίχτες πολυσύνθετους. Ακόμα και αύριο στο παιχνίδι με το Αποελ οι απουσίες θα καλυφθούν με άλλους ποδοσφαιριστές.

Lions–Radio: Είστε ο άνθρωπος που πόνταρε σε νεαρούς Κυπρίους ποδοσφαιριστές, που από παιδιά της αλάνας τους κάνατε επαγγελματίες, πως βλέπετε της σημερινές ακαδημίες και τους νεαρούς ποδοσφαιριστές που τις απαρτίζουν;

Στις ακαδημίες υπάρχουν σπουδαία ταλέντα. Παλαιότερα μεγάλες δόξες της ομάδας όπως ο Μαυρουδής, ήταν από πολύ μικροί στην ΑΕΛ και δούλευαν στην ομάδα, έτσι βγάζαμε τους ποδοσφαιριστές. Σήμερα υπάρχουν περισσότερα ταλέντα κατά τη γνώμη μου και οι προπονητές των ομάδων πρέπει να παρακολουθούν τα παιχνίδια των u17 και u21. Οι 17αρηδες στην Αγγλία και στην Ισπανία παίζουν βασικοί σε μεγάλες ομάδες, στη Κύπρο δεν μπορούν να παίξουν; Πρέπει να δουλέψουμε ατομικά στον κάθε νεαρό Κύπριο ποδοσφαιριστή για να τον δυναμώσουμε σε όλους τους τομείς. Γιατί όπως και αν το κάνουμε η σημασία του Κύπριου ποδοσφαιριστή είναι διαφορετική. Θυμάμαι όταν είχαμε κρίση στην ΑΕΛ το 2007 κάναμε μια επιτροπή και μαζέψαμε περίπου 30000 λίρες. Πήγαμε να πληρώσουμε τους ποδοσφαιριστές και οι ξένοι δεν τα έπαιρναν τα χρήματα, τα ήθελαν όλα, σε αντίθεση με τους Κύπριους που δέχθηκαν και συμβιβάστηκαν. Αυτό αποδεικνύει ότι οι δικοί σου οι παίχτες σε πονούν, ενώ τους ξένους δεν τους νοιάζει και τόσο. Φυσικά είναι επαγγελματίες και ίσως να έχουν και δίκαιο. Πρέπει όμως και εμείς να παραδειγματιστούμε και να εμπλουτίσουμε την ομάδα με τους δικούς μας παίχτες. Υπάρχει ποιο ωραία πράγμα από το να παίρνεις τίτλους με τα δικά σου παιδιά;

Lions–Radio: Είμαστε και κοντά στην δημιουργία δικού μας γηπέδου, που αυτό θα δώσει νέα δυναμική στην ομάδα.

Αυτό που γίνεται σήμερα, να αποκτήσει η ΑΕΛ δικό της γήπεδο είναι απίστευτο, όχι μόνο θα δώσει μεγάλη δυναμική αλλά και θα αποκτήσει η ΑΕΛ δικιά της περιουσία γιατί όπως γνωρίζεται το ολοκληρωμένο έργο θα αποκτήσει υπεραξία. Επίσης ο κόσμος σήμερα είναι πιο εκδηλωτικός, και ένα γήπεδο πραγματική έδρα γεμάτο ΑΕΛίστες θα είναι το κάτι άλλο.

Lions–Radio: Εμείς σαν ιστοσελίδα Κύριε Δημητράκη προσπαθούμε να προβάλουμε πολλές πτυχές της ΑΕΛ, ή ακόμα και πτυχές που δεν προβλήθηκαν ποτέ. Σας ευχαριστούμε για την ευκαιρία που μας δίνετε να προβάλουμε προς τα έξω τέτοιους ανθρώπους σαν εσάς που δούλεψαν με πάθος και ήθος για την ΑΕΛ μας.

Ο κόσμος θέλει να ακούσει κάτι νέο για την ΑΕΛ, να διαβάζει κάτι διαφορετικό, οι εφημερίδες σήμερα γράφουν κάθε μέρα τα ίδια και τα ίδια καταντώντας κουραστικές. Τότε οι εφημερίδες έκαναν περισσότερα λογοπαίγνια. Θυμάμαι κάποια ωραία επίθετα που έγραφαν τότε να σας τα αναφέρω, ο βιρτουόζος, ο παμπόνηρος Σεβίμ, ο αίλουρος τερματοφύλακας της ΑΕΛ, για τον Άριστο έγραψαν τότε «ο Άριστος μέσα δεξιά της ΑΕΛ, ΑΡΙΣΤΟΣ», ο Αβραμίδης έγραφε για τον Κώστα Μαυρόκολο «ο πρύτανης τον Κυπρίων οπισθοφυλάκων». Όταν η ΑΕΛ νίκησε την μεικτή ενόπλων δυνάμεων μέσης ανατολής με 6-1 στο Γ.Σ.Ο την άλλη μέρα η αθλητική εφημερίδα έγραφε «Η ΑΕΛ ΣΤΕΦΑΝΩΘΗΚΕ ΧΘΕΣ ΜΕ ΣΤΕΦΑΝΟ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗΣ ΔΟΞΑΣ, ΕΠΙΒΛΗΘΗΣΑ ΤΗΣ ΜΕΙΚΤΗΣ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΜΕ 6-1».

Lions–Radio: Πως βίωσε το πρωτάθλημα η Λεμεσός τότε, το 1968;

Εγώ πιστεύω δύσκολα θα ξεπεράσουν οι φετινές εκδηλώσεις αν πάρουμε τον τίτλο τις τότε εκδηλώσεις, τόσο μεγάλες ήταν, τόσο έξαλλοι πανηγυρισμοί και πυροτεχνήματα παντού. Η Λεμεσός ξενύχτησε τότε. Ήταν το κάτι άλλο, είχαμε μεγάλη δίψα, κάναμε από το 56 μέχρι το 68’, 12 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα. Χιλιάδες ΑΕΛίστες, με άφθονο ενθουσιασμό και παλμό που έκαναν γιορτινή την πόλη.

Lions–Radio: Αν το «σηκώσουμε» σήμερα;

Σήμερα αν τελικά το πάρουμε πιστεύω ειλικρινά θα καεί η Λεμεσός, οι ΑΕΛίστες είναι παντού, πέρασαν τόσα και είναι διψασμένοι για τίτλους και επιτυχίες και το σημαντικό ότι οι ποδοσφαιριστές αφουγκράζονται αυτή τη δίψα του κόσμου.

Lions–Radio: Πότε σταματήσατε την ενεργή εμπλοκή σας στα διοικητικά;

Σταμάτησα το 68, και το 96 μου ζητήθηκε να αναλάβω ως Πρόεδρος. Tο 1968 μετά τον τίτλο, σταμάτησα την ενεργή εμπλοκή μου με την ΑΕΛ και ακολούθησα την επαγγελματική μου ανέλιξη στην τράπεζα. Φυσικά ήμουν πάντοτε κοντά στην ομάδα και ιδιαίτερα το 1996 μου ζητήθηκε να αναλάβω την προεδρία της ΑΕΛ. Λόγω της θέσης μου στην τράπεζα δεν μπορούσα να αναλάβω την ομάδα και έτσι ανάλαβε τελικά ο Δημήτρης Σολομωνίδης για να σώσουμε την ΑΕΛ. Τότε εγώ τους είπα ότι η ομάδα δύσκολα θα σωθεί αφού είναι περιορισμένων δυνατοτήτων. Κάναμε παρ’ όλα αυτά υπεράνθρωπες προσπάθειες για να σώσουμε την ομάδα αλλά δυστυχώς δεν τα καταφέραμε.

Lions–Radio: To 1996 που η ομάδα μας βρέθηκε στην Β’ κατηγορία. Πέστε μας λίγα λόγια για εκείνη την χρονιά.

Σημαντικός παράγοντας ήταν που ο κόσμος στάθηκε δίπλα στην ομάδα και την στήριξε σε μια πολύ δύσκολη στιγμή αλλά κατά τη γνώμη μου έφταιξε και ο νέος αέρας που έφερε ο Δημήτρης Σολωμονίδης τότε ,ο οποίος πολλές φορές ρωτούσε και τις δικές μου απόψεις και συμβουλές για διάφορα θέματα της ομάδας.

Lions–Radio: Πείτε μας μια κουβέντα για το παιχνίδι της Κυριακής απέναντι στο Αποέλ

Είναι σημαντικό ανεξάρτητα του αποτελέσματος να μείνουμε συγκεντρωμένοι και να μην απογοητευτούμε. Το παιχνίδι είναι δύσκολο και κρύβει πολλές παγίδες. Αν μας έλεγαν ότι θα αρχίσει η χρονιά και θα έρθουμε δεύτεροι θα ήμασταν όλοι χαρούμενοι. Μπορούμε να πάρουμε όμως το πρωτάθλημα και εκεί θα δημιουργηθεί μια τεράστια δυναμική.

Lions–Radio: Στείλτε και ένα μήνυμα στον κόσμο που μας διαβάζει κύριε Δημητράκη;

Ο κόσμος όπως είπα και πριν είναι υπόδειγμα και του αξίζουν συγχαρητήρια. Να μείνει προσγειωμένος και δίπλα στην ομάδα, πρέπει να την προφυλάξουμε από τυχών έξωθεν επεμβάσεις, ο κόσμος πρέπει να σταθεί σαν ασπίδα δίπλα στην ομάδα.

Lions–Radio: Θέλουμε να μας πεις κλείνοντας, τι σημαίνει για σένα η ΑΕΛ;

Η ΑΕΛ είναι ένα κομμάτι της ζωής μου, είναι μέσα μας από παιδιά. Θυμούμαι όταν ήμουν μαθητής και έχανε η ΑΕΛ «εν εμιλιούμουν», έπαθα το και φέτος μετά την ήττα από την Ομόνοια. Η ΑΕΛ είναι τρόπος ζωής, είμαστε διαφορετικοί από όλους τους οπαδούς γιατί δεν βλέπουμε την ΑΕΛ απλά σαν ομάδα είναι όπως είπα πριν ένα κομμάτι της ζωής μας.

 

 

 

*Διαβάστε επίσης εδώ τη συνέντευξη που έδωσε ο Γιώργος Παλάλας στην ιστοσελίδα μας