Το στραβοπάτημα με καμπανάκι και ο σπουδαίος κόσμος

Η ομάδα μας δεν ήταν η ομάδα που μας είχε συνηθίσει τα προηγούμενα παιχνίδια.  Δεν ήταν η ομάδα με τα τόσα χαρίσματα και τις τόσες αρετές που καθήλωναν τον αντίπαλο που παραδομένος την άφηνε να κάνει το παιχνίδι της.  Που το πάθος και το πείσμα ήταν τα στοιχεία που χαρακτήριζαν κάθε ένα από τους ποδοσφαιριστές.

Το στραβοπάτημα στο Γ.Σ.Π από τον ολυμπιακό αν το δούμε από τη θετική του σκοπιά είναι σαν ένα καμπανάκι κινδύνου το οποίο προειδοποιεί «έρχονται play-offs αν δεν δίνετε τον καλύτερο σας εαυτό σε κάθε παιχνίδι δεν πρόκειται να κερδίσετε κανέναν απ’ αυτά».  Μόνοι τους, μαζί μας να δίνουμε το καλύτερο μας εαυτό για τη νίκη και όλα θα παν καλά.  Εμείς δεν θέλουμε ούτε φιλικά, ούτε παράγκες, ούτως η αλλιώς μόνοι επιβιώνουμε τόσα χρόνια.

Ας καταλάβουν και οι ποδοσφαιριστές που έχουν φτάσει, να σπρώξουν ακόμη λίγο τους εαυτούς τους για το καλύτερο και η παρουσία μας είναι δεδομένη μιας και ο κόσμος της ΑΕΛ ποτέ δεν έκανε βήμα πίσω. Ο σπουδαίος κόσμος της ΑΕΛ δεν έχει ανάγκη κανένα να του υποδείξει να πάει στο γήπεδο, τόσα χρόνια  εκεί, πλάι της πιστός, αλώβητος και πωρωμένος για την αγάπη της ζωής του.

Ο κόσμος της ΑΕΛ είναι ένα φαινόμενο και παρεπιπτόντως ξανά μετρήστε τα εισιτήρια την Τετάρτη πριν πείτε πως ήμασταν 100 άτομα αντί 5000.