Για σκέψου… -Π.Σ-

Αν δεν γεννιόμουν στην Λεμεσό κι αν δεν γνώριζα κι’ αγαπούσα την ΑΕΛ, κι αν δεν βρισκόμουν εκεί στην ανατολική από παιδί, πόσο άκυρη ζωή θα είχα, πόσο ψεύτικη και αναξιοπρεπή.  Ευτυχώς όλα κύλησαν όπως έπρεπε και είμαι εδώ μαζί σας, γιατί η ΑΕΛ είναι η ζωή μας, η οικογένεια μας. Και είμαι χαρούμενος και ευτυχισμένος που περπατώ στην καθημερινότητα μου με ψηλά το μέτωπο μου με ήθος και συνείδηση, γιατί πρώτα εκπροσωπώ την ΑΕΛ και μετά τον εαυτό μου.  Γιατί πρώτα είναι η ΑΕΛ και μετά εγώ.  Πρώτα η ΑΕΛ και μετά εμείς.

Χωρίς αυτήν όλα θα ήταν διαφορετικά και ίσως να γινόμασταν ένα με την μάζα, μα επιλέγοντας να είσαι ΑΕΛ επιλέγεις να είσαι και αντίθετος με κάθε τι που καθηλώνει και υποκινεί τον άνθρωπο.  Αντίθετος και αντιμέτωπος με κάθε λογής κατεστημένο.

Για σκέψου λίγο την ζωή σου χωρίς τη Λεμεσό χωρίς ΑΕΛ, χωρίς τους τρελούς στο ΣΥ.Φ.ΑΕΛ, χωρίς την αρρώστια μας την καθημερινή, χωρίς τα τραγούδια και τους μονολόγους με ΑΕΛίστικα συνθήματα μέσα στους δρόμους.

Για σκέψου λίγο χωρίς το στρογγυλό το σήμα πως θα ήταν η ζωή σου, τόόόόσα πολλά κρυμμένα σε τρία γράμματα, και εσύ τα ακολουθεις πιστά.

Για σκέψου χωρίς εσένα τι θα ήταν η ΑΕΛ, πόσα κοινά θα είχε με τις άλλες ομαδούλες αυτού του τόπου, αλλά εσύ, η πίστη και η αφοσίωση σου την κάνουν ξεχωριστή και μοναδικό φαινόμενο.  Την κάνουν να ξεχωρίζει απ’ όλες τις ομάδες του πλανήτη, γιατί η ψυχή σου καθρεφτίζεται σ’ αυτήν, και η ψυχή σου είναι μοναδικά δυνατή, σπουδαία και θαρραλέα. Δημιουργώντας έτσι μια ιδέα-ομάδα και οπαδούς φαινόμενο.

Εσύ κάνεις την ΑΕΛ μεγάλη, η κατάθεση ψυχής, εμάς των χιλιάδων πιστών προσκυνητών της την κάνουν να αποτελείται από το είναι και τις ζωές όλων εμάς, γι’ αυτό κάθε καλό ή κακό που της συμβαίνει έχει αντίκτυπο στην καθημερινότητα μας, στην διάθεση μας και στο τρόπο που κυλάει ζωή μας.

Για σκέψου τι θα ήσουνα, τι θα έκανες, και τι θα υπεράσπιζες αν δεν υπήρχε η ΑΕΛ, αν δεν γεννιόσουν σ’ αυτόν τον τόπο.

Μα όλα ήταν αποφασισμένα από πριν… να γεννηθείς εδώ και η ψυχή σου να δοθεί ολοκληρωτικά στην Αθλητική Ένωση Λεμεσού…

Μα όλα ήταν αποφασισμένα από πριν… να την αγαπήσεις σαν τη ζωή σου, να της χαρίσεις τη ψυχή και το κορμί σου.

Και η αγάπη σου γι’ αυτήν περισσότερη από το απέραντο της όμορφης θάλασσας της Λεμεσού.

Και έτσι με βρίσκει το χάραμα, να σκέφτομαι αν δεν άνηκα σ’ αυτή την τεράστια κίτρινη οικογένεια πόσο καινός, ψεύτικος και μονότονος άνθρωπος θα ήμουν συμβιβάζοντας εμένα και τη ψυχή μου σε μια ζωή χωρίς περιεχόμενο και αξίες.

Τώρα σε τούτη τη ζωή έχω αξίες και σκοπούς και ευχαριστώ. Μα αγχώνομαι και θλίβομαι … σκέφτομαι, διερωτώμαι …  γίνεται σας παρακαλώ αν ξαναγεννηθώ, να γεννηθώ εδώ … στη Λεμεσό, ξανά, με μια κίτρινη φανέλα, ένα κίτρινο κασκόλ και άφθονη τρέλα, αν δεν γίνει αυτό, οπουδήποτε αλλού, εκτός από αχρείαστος θα είμαι και άχρηστος.

Και έτσι με βρίσκει το χάραμα κι’ αυτό συνάδει με μια ακόμη γαμημένη ρουτίνα, μα γιατί παραπονιέμαι, έχω εσάς, τους ανθρώπους μου και ανήκω στην πιο όμορφη οικογένεια του κόσμου … στην οικογένεια της ΑΕΛ.

ΑΕΛ μου θα σου έδινα τη ζωή μου … μα μου την έχεις πάρει ήδη.

Ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο σας. Π.Σ