Οι τελευταίες στιγμές των διδύμων
Τα δίδυμα αδέλφια Μίλτος και Χρίστος Χριστοφόρου, που είχαν διαταγή να ραντίζουν με λάστιχο επί καθημερινής βάσης τα εμπορευματοκιβώτια, για το περιεχόμενο των οποίο είχαν απόλυτη άγνοια, προτίμησαν να μείνουν δίπλα στον αγαπημένο τους Διοικητή και να παλέψουν μαζί του, άνισα, με τις φλόγες. Αψηφώντας κάθε κίνδυνο. Μα ο Διοικητής δεν το ήθελε.
Κάλεσε εκ νέου τα δυο παλληκάρια να απομακρυνθούν, μα αρνήθηκαν και πάλι. Τότε καλεί τον οδηγό του να πείσει τον αδελφό του να απομακρυνθεί, χωρίς αποτέλεσμα. «Θα μείνουμε και οι δυο εδώ», είπε και έτσι έγινε. Λίγα λεπτά μετά τις τέσσερις στη Βάση μένουν μόνο, ο Διοικητής της Βάσης, τα δίδυμα αδέλφια και οι άλλοι εννέα ήρωες, περιμένοντας τη φονική έκρηξη.
Η συνομιλία τους με την τραγική μάνα
Ο Χρίστος και ο Μίλτος στις 4 τα ξημερώματα, περίπου, αποφασίζουν να ενημερώσουν την αγαπημένη τους μητέρα, για το τι συνέβαινε εκείνη την ώρα στη Βάση, έτσι ώστε αν ακούσει τίποτα να μην ανησυχήσει. «Μάμα, πήραν φωτιά τα εμπορευματοκιβώτια στη Βάση. Είμαστε με τον Διοικητή μας και προσπαθούμε να τη σβήσουμε». Έντρομη ρωτά ευθύς, πόσο επικίνδυνη είναι. Οι δυο λεβέντες την καθησυχάζουν. «Μην ανησυχείς, θα τη σβήσουμε. Θα σε ξαναπάρουμε σε λίγο». Έτσι και έγινε. Η επικοινωνία της τραγικής μάνας με τα άξια τέκνα της, διαρκείς μέχρι τις πέντε παρά τέταρτο.
Τέσσερα λεπτά, δηλαδή, πριν από την έκρηξη. «Πώς πάτε; Θέλετε κάτι να έρθουμε να σας φέρουμε ή να σας βοηθήσουμε;», ρώτησε η κ. Ποπη «Όχι, όχι. Θα τα καταφέρουμε», απάντησαν. Δυστυχώς, όμως, δεν τα κατάφεραν. Τέσσερις και 49 λεπτά, ακούγεται η εκκωφαντική έκρηξη, που θέρισε στο διάβα της δεκατρείς ψυχές και άφησε άλλους 61 τραυματίες, εκ των οποίων ο ένας κρίσιμα, και ενώ κατευθύνονταν προς τη Βάση ελικόπτερα της Πυροσβεστικής, τα οποία κλήθηκαν μετά από διαταγή του Διοικητή σε Αξιωματικό, που ήταν μαζί του.
Προσεύχονταν να πάνε όλα καλά
Οι υπόλοιποι, όμως, που έφυγαν παρακολουθούσαν, έστω και από μακριά, τις προσπάθειες κατάσβεσης της πυρκαγιάς. Πίστευαν και ήθελαν να πάνε, κι αυτή τη φορά, όλα καλά. Έβλεπαν τον Διοικητή τους και τους άλλους ήρωες να μάχονται, χωρίς να μπορούν να κάνουν κάτι, γιατί έλαβαν διαταγή να απομακρυνθούν από την πυρκαγιά για να γλιτώσουν. Ένιωθαν κάθε δευτερόλεπτο που περνούσε σαν ώρες. Είχαν αγωνία και φόβο για την κατάληξη. Προσεύχονται ο Θεός να βοηθήσει, για να πάνε όλα καλά και να μη γίνει κανένα κακό. Δεν πίστευαν και δεν θέλουν να πιστέψουν αυτό που έγινε, μα είναι αναγκασμένοι να ζήσουν την υπόλοιπή τους ζωή, μαζί με αυτή την τραγική ανάμνηση, της φονικής έκρηξης της Δευτέρας.
Αυτά μαρτύρησαν στη «Σημερινή» οι θείοι των δίδυμων παλληκαριών, που έπαιξαν τη ζωή τους κορώνα-γράμματα, ο γνωστός ηθοποιός Μιχάλης Μουστάκας και ο Πολύδωρος Μιχαηλίδης. Επιπρόσθετα, μας είπαν πως οι δυο άγγελοί τους είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη στον Διοικητή τους και τον αγαπούσαν πολύ, και ότι προτίμησαν να πεθάνουν, παρά τον εγκαταλείψουν και να θυσιάσουν τη ζωή τους για την αγαπημένη τους πατρίδα.