Για τον Χρίστο και Μίλτο Χριστοφόρου… -Π.Σ-
Κάποτε τα λόγια χάνονται και οι λέξεις λιγοστεύουν, θέλεις τόσα να πεις μα δεν σταυρώνεις λέξη, νοιώθεις τόσα πολλά μα είναι σαν να μην νοιώθεις τίποτα.
Από πού να ξεκινήσω και από πού να τελειώσω; Δεν ξέρω, είναι τόσα πολλά ερωτήματα, τόσα πολλά γιατί που στριφογυρίζουν στο μυαλό μου που δεν το αφήνουν να ηρεμήσει και να γράψει κάτι για τα 2 αυτά παιδιά που δολοφονήθηκαν κατά τη γνώμη μου απ’ την ίδια τους την πατρίδα. Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω με ότι λένε οι πιο πολλοί περί θυσίας για την πατρίδα, δεν ήταν θυσία, ΗΤΑΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ, ΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ.
Μίλτο και Χρίστο θα ανταμωθούμε κάποτε, θα κουβεντιάσουμε και θα συζητούμε με τις ώρες για την μεγάλη μας αγάπη , αυτό λέω πάντα στα αδέρφια μας που φεύγουν για τον ουρανό, μα εσείς είμαι σίγουρος θα ηγηθείτε εκεί πάνω και με το χαμόγελο σας θα δώσετε μια άλλη πνοή στο ΣΥ.Φ.ΑΕΛ ουρανού. Όλοι εκεί θα καταλήξουμε κάποτε, μα σας έστειλαν τόσο πρόωρα.
Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι πίσω απ’ τα σύννεφα μας βλέπεται, μας βλέπεται και νοιώθετε περήφανοι για εσάς, αηδία για αυτούς που μας κυβερνούν και αγάπη για όλους αυτούς που είναι κοντά στην οικογένεια σας, που τιμούν και σέβονται την μνήμη σας. Να προσέχετε αδέρφια, θα ‘ρθώ και γω μια μέρα, και θα τα πούμε, θα πούμε πολλά για την ΑΕΛ μας της οποίας παίρνεται και από μία φανέλα μαζί σας στο μνήμα. Να την φοράτε και κάθε Σαββατοκύριακο να βγάζετε το κεφάλι σας από τα σύννεφα και να κοιτάτε κάτω στη γη, την αγάπη σας, την κερκίδα της ΑΕΛ μας, εμάς, εμάς όλους αδέρφια που θα ζείτε στο παλμό μας όπως και ο Μάριος, όπως και τ’ άλλα αδέρφια εκεί πάνω, να μας βλέπετε και να μας προσέχετε. Θα σας νοιώθουμε πλάι μας, θα είστε η δύναμη και το στήριγμα μας, θα αντλούμε θάρρος, πίστη και πάθος από εσάς.
Αιωνία σας η μνήμη παιδιά, να προσέχετε εκεί πάνω, και παρακαλέστε εσείς που τώρα ξέρετε την αλήθεια, -αν υπάρχει θεός ή όχι- για την εξιλέωση μας, την δικαίωση μας, που θα αναστήσει όλους, και νεκροί – ζωντανοί θα βγούμε στους δρόμους, θα ανταμώσουμε όλοι μαζί και θα στήσουμε πάρτι, ένα αλλιώτικο πάρτι όπως μόνο εμείς ξέρουμε, σβήνοντας και λειώνοντας κάθε αλήτη αυτού του τόπου.
Σας το φώναξε δυνατά τρείς φορές η μάνα σας, νομιζόμενη ότι θα το ξεχάσετε μα δεν πρόκειται, η ΑΕΛ θα είναι πάντα χαραγμένη στη ψυχή σας, αιώνια, γιατί το ταξίδι της ΑΕΛ δεν τελειώνει σ’ αυτή τη ζωή. Όπου κι αν πάμε, θα βρίσκεστε ανάμεσα μας.
ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ ΣΑΝ ΠΑΤΕ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΤΕ
…και στην άλλη τη ζωή μονάχα για πάρτι σου μόνο για πάρτι σου κι’ αυτή
Υ.Γ Αιωνία η μνήμη και καλό κουράγιο στις οικογένειες και των 13 ατόμων (μέχρι στιγμής) που δολοφονήθηκαν από το κράτος, από την αμέλεια όλων αυτών που αμείβονται αδρά για να κοροϊδεύουν τον κοσμάκη, να τον υποβιβάζουν και στο τέλος να τον δολοφονούν. Απαιτούμε δικαίωση , απαιτούμε τιμωρία όλων αυτών που γνώριζαν και δεν έπραξαν όπως έπρεπε.
Φοβάμαι όμως πολύ, φοβάμαι γιατί ζούμε στην Κύπρο, όπου οι ίδιοι οι εγκληματίες, οι ίδιοι οι υπαίτιοι ψάχνουν τους υπαιτίους, θα συλλάβουν άραγε τους εαυτούς τους; ‘’Κύριοι’’ αν δεν μπορείτε να βάλετε χειροπέδες στα ίδια σας τα χέρια τουλάχιστον δέστε μία πέτρα στο λαιμό σας και πέστε στην θάλασσα. Είστε δολοφόνοι χρόνια τώρα, πλέον είστε και με βούλα.
Υ.Γ2 «Μάλιστα η κορύφωση της συγκίνησης ήταν όταν ο πρόεδρος Αντρέας Σοφοκλέους, ξεσπώντας σε λυγμούς, κατέθεσε στεφάνι εκ μέρους της ΑΕΛ. Η κυρία Πόπη Χριστοφόρου, στο πρόσωπο της οποίας συμβολίζεται η αποκορύφωση της τραγωδίας, αγκάλιασε τον πρόεδρο και σηκώνοντας ψηλά στον ουρανό τα στεφάνια βροντοφώναξε «ΑΕΛ».
Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά καταλαβαίνετε όλοι την δύναμη που ασκεί η ΑΕΛ στον ανθρώπινο οργανισμό. Την μοναδικότητα της κίτρινης ιδέας και πόσο καλά οχυρωμένη βρίσκεται μέσα μας έτσι ώστε ότι κι αν περνούμε να είναι εκεί, να μας απαλύνει τον πόνο, να μας στηρίζει και να μας ενθαρρύνει.
Η οικογένεια της ΑΕΛ είναι η σπουδαιότερη οικογένεια όλου του κόσμου.
Eυχαριστώ, Π.Σ