Δεν γίνεται να ήταν όλοι άχρηστοι ή αχάριστοι!

Ζόρζε Κόστα, Βιντιγκάλ, Πέτεβ, Χριστακής. Αυτοί ήταν που πέρασαν στην “μετα-Πάμπο εποχή” από την ΑΕΛ (για να μην αναφέρουμε και τους παίκτες). Προσωπολάτρες δεν υπήρξαμε ποτέ και ούτε πρόκειται, αλλά μια εκτίμηση και σεβασμό του τα έχεις.

Δεν γίνεται όμως να αλλάζεις συνέχεια τεχνικό τημ, δεν γίνεται όλοι όσοι φέραμε να είναι τόσο άσχετοι. Ή μήπως αυτοί που τους φέρνουν είναι οι ανίδεοι; Η ΑΕΛ χρειάζεται αλλαγή νοοτροποίας, με τέτοια μυαλά όλο τα ίδια και τα ίδια θα συμβαίνουν. Οι προπονητές είναι ναι μεν κομμάτι της ομάδας, σημαντικό μάλιστα αλλά όταν ο ένας είναι έτσι, ο άλλος αλλιώς και πηγαίνοντας σε άλλες ομάδες επιτυγχάνουν κάτι πάει στραβά.

Επίσης οι βαρύγδουπες δηλώσεις εξ’ αρχής είναι λάθος, από τον καιρό του Κλίγκερ μάλιστα θυμόμαστε την διοίκηση να λέει ”βρήκαμε προπονητή για χρόνια”, κάτι παρόμοιο ειπώθηκε πρόσφατα δια στόματος Σοφοκλέους, είπε ”Όσο είμαι πρόεδρος θα είναι ο Χριστάκης προπονητής”.

Όποτε λες κάτι στον Σοφοκλέους σου απαντά κλασσικά “Εγώ βάλλω τα λεφτά”, “Έπιασα σας πρωτάθλημα”, “Ο Πάμπος εν της λίρας, μόνο τα ριάλλια σκέφτεται”. Εμείς λέμε φέρε τον Πάμπο ή αλλάξετε μυαλά ιδαλλιώς άσε ότι κάνεις και όσα έδωσες και πήγαινε στο καλό.

Από το Σάββατο το βράδυ έχουν δυναμώσει οι φωνές ΑΕΛιστών που επιθυμούν την επιστροφή του Πάμπου Χριστοδούλου.

Για τον ΑΕΛίστα ένας ήταν ο προπονητής που κατάφερε γεμίσει το ποτήρι της πίκρας με νέκταρ επιτυχιών και δοξασιών, αυτός ήταν ο Πάμπος Χριστοδούλου για τον οποίον ο κόσμος μέχρι σήμερα διερωτάται γιατί αποχώρησε και φτάσαμε σ’ αυτή την κατάσταση.

Ο νυν προπονητής της Εθνικής Κύπρου μπορεί να έφυγε κακήν κακώς μετά από απόφαση του προέδρου, όμως ο κόσμος στο πρόσωπο του ο κόσμος βλέπει την αναγέννηση της ΑΕΛ που μοιάζει πλέον λαβωμένη και έρημη.