Έμαθες και για την αδικία; -Π.Σ-
Όσο κάποιοι δεν μπορούσαν να αντιληφθούν τη τόσο μεγάλη αδικία που προσπαθούσαν ετσιθελικά να τους επιβάλουν, εσύ βγήκες στους δρόμους να πανηγυρίσεις. Δεν ενοχλήθηκα καθόλου με τη βλακεία σου ούτε προτίθεμαι. Εκείνο που δε σκέφτηκες τότε είναι ότι με το που άναψες τον πυρσό να γλεντήσεις την αδικία κάποιου άλλου, άρχισες να την καλλιεργείς και να γίνεσαι κομμάτι της.
Όταν επαινείς και επικροτείς την αδικία μόνο και μόνο γιατί δεν την υφίστασαι νομιζόμενος ότι δε θα έρθει η δική σου σειρά ποτέ επιδεικνύοντας αδιαφορία για το «θύμα» της και κλείνοντας επιδεικτικά το μάτι σ’ αυτόν που την διαπράττει συγχαίροντας τον, τότε γίνεσαι το ίδιο συνένοχος μαζί του.
Δε σκέφτηκες όμως πως όταν την καλλιεργούσες θα έβρισκε την πόρτα σου για να σε ψάξει και σένα; Να που δεν χρειάστηκε πολύ για να έρθει η σειρά σου και σε βρήκε. Γιατί την άφησες εκεί, αντί να σταθείς απέναντι της και να την πολεμήσεις. Εσύ αδιαφόρησες ή την συνεχάρηκες, της είπες συνέχισε και μπράβο σου … και να που την άρπαξε και ο κώλος σου και δεν έχεις που να κρυφτείς. Και μην περιμένεις να φωνάξει κανείς για σένα.
Τώρα, ανακάλυψες την τασχινόπιττα, έμαθες τι σημαίνει αδικία και βίωσες ένα πάρα πολύ μικρό δείγμα όσων ζήσαμε εμείς πέρσι.
Μου θυμίζεις λογής λογής βολεμένους, παρτάκηδες και πολιτικάντηδες που εκ του ασφαλούς μιλάνε για τον όμορφο και δίκαιο τούτο κόσμο, όσο ο κοσμάκης υποφέρει από την αδικία, την ασυδοσία, και ζει με τον πόνο που επέφεραν οι συνέπειες των πράξεων ή των αποφάσεων τους. Πηγαίνουν στη βολεψιά τους, αγκαλιάζουν τα γόνατα τους, κάθονται κάπου σε μια γωνιά και αρχίζουν να προσεύχονται μη τυχόν και το κακό ή το άδικο περάσει κάτω απ’ την πόρτα τους. Αν σφαδάζει ο γείτονας αρχίζουν τα χαμόγελα, μπορεί τώρα να βγουν έξω να διασκεδάσουν τη μιζέρια τους και να συντηρήσουν την υπάρχουσα κατάσταση … μέχρι την επομένη μέρα, μέχρι αύριο που αν δεν είμαστε εμείς αυτοί που θα κλαίνε και θα υποφέρουν δε μας καίγεται καρφί.
Λυπάμαι για την αδικία μα να ξέρεις πως και στη ζωή αν αδιαφορήσεις γιατί δεν σε αγγίζει θα έρθει η ώρα που θα σε ο επόμενος της στόχος. Μη γίνεις ποτέ σύμμαχος της ούτε να τη συνηθίσεις. Οι αδικίες πρέπει να σπάζουν σαν τείχη που χωρίζουν τους ανθρώπους και να κόπτονται σαν σύνορα που γεμίζουν με μίσος τις καρδιές τους.
Αν με νιώθεις, κατάλαβες. Αν όχι, θεωρώ πως η επιθυμία σου είναι να γίνεις εσύ ο θύτης, αυτός δηλαδή που θα διαπράττει τις αδικίες έναντι των άλλων. Τότε επέτρεψε μου να σου πω, πως το πρόβλημα σου είναι σοβαρότερο από το δικό μου, που ονειρεύομαι ισότητα και δίκαιο για όλους.
Απόλαυσε τη ζούγκλα που έκτισες θερίζοντας ότι έσπειρες, μόνο πρόσεχε με το δρεπάνι, έτσι;
Υ.Γ Βγήκα το πρωί χθες να πάω σε μια υποχρέωση, από την απέναντι πλευρά του δρόμου μου γνέφει κάποιος με μοτοσικλέτα, του γνέφω πίσω. Κλείνει τη γροθιά και σηκώνει τον αντίχειρα του σαν να μου έλεγε μπράβο, την ίδια στιγμή ανοίγει τρία δάκτυλα και σχηματίζει τον αριθμό τρία. Χαμογελούσα για ώρα μέχρι να φτάσω στον προορισμό μου, ήταν πρωί και το να ξεκινάς τη μέρα σου ανάμεσα σε ανθρωποφάγους, ανταγωνιστές των δεικτών των ρολογιών δεν είναι το αγαπημένο μου, δεν είχα ούτε όρεξη για πολλά πολλά … αλλά εσύ μάγκα μου έφτιαξες τη μέρα, να ‘σαι καλά που βρέθηκες στο δρόμο μου.
Υ.Γ2 Για τις τιμές των εισιτηρίων σκεφτείτε τον βιοπαλαιστή, τον άνεργο, τον οικογενειάρχη που αγαπά αυτή την ιδέα. Δεν γίνεται να λέμε ”αυτή η ομάδα είναι ο κόσμος της” αλλά όταν μπαίνει το χρήμα στη μέση να το ξεχνάμε. Σήμερα, κάποιοι παλεύουν καθημερινά για την ΕΠΙΒΙΩΣΗ αν μπορείτε να αντιληφθείτε τι σημαίνει αυτό. Τίποτ’ άλλο.
Ευχαριστώ ολόψυχα για το χρόνο σας, Π.Σ