Είναι λύση η αποχή;;; [Ο Λεμεσιανός]

Από την αρχή της συζήτησης για τον τρομονόμο προσωπικά ήμουν κοντά στο θέμα και προσπαθούσα με κάθε τρόπο να ενημερώνομαι για τις λεπτομέρειες.

Η ιστοσελίδα μας ήταν η πρώτη και ίσως και η μοναδική μέχρι στιγμής που ασχολήθηκε σε τόσο βάθος με τον τρομονόμο παρουσιάζοντας με κάθε λεπτομέρεια όλες τις πρόνοιες του. Είναι ηλίου φαεινότερο πως πρόκειται για ένα φασιστικό νομοσχέδιο με κεντρικό άξονα την καταστολή και το φακέλωμα, με όλο το σεβασμό προς αυτούς που δεν βρίσκουν κάτι το κακό απλά εγώ τους θεωρώ ως άτομα που γενικά στη ζωή τους έμαθαν να συμβιβάζονται.

Με αφορμή το πρώτο εντός έδρας επίσημο παιχνίδι της ΑΕΛάρας μας άρχισε εκ νέου η συζήτηση περί της ορθότητας την απόφασης του ΣΥ.Φ.ΑΕΛ το οποίο αποφάσισε σε ανοιχτή γενική συνέλευση να απέχει από τα γήπεδα. Πολλοί είναι αυτοί που με πόνο καρδίας συμφωνούν και υλοποιούν την απόφαση του Συνδέσμου, δεν είναι όμως και λίγοι οι οποίοι διαφωνούν με την αποχή ενώ ταυτόχρονα εναντιώνονται και στον τρομονόμο. Η συζήτηση συνεχίζεται και τα πρώτα ερωτήματα που πέφτουν στο τραπέζι συγκεντρώνονται στον προβληματισμό κατά πόσο κάνουμε ή όχι στην χάρη στον Υπουργό με το να απέχουμε;;;

Η καθαρά προσωπική μου εκτίμηση είναι υπέρ της αποχής, δεν μπορώ να βρω εύκολα και άλλο τρόπο αντίδρασης που να μην φέρνει νέα περαιτέρω προβλήματα τόσο ατομικά όσο και στο σωματείο μας. Αρκετοί δε που διαφωνούν με τον τρομονόμο υποστηρίζουν πως πρέπει να πηγαίνουμε στο γήπεδο μέχρι το τέλος του χρόνου όταν και εφόσον θα εφαρμοστεί η περιβόητη κάρτα οπαδού. Πιθανών τέτοια αντίληψη να προήλθε από την λανθασμένη προβολή που δόθηκε από όλους μας για το νομοσχέδιο.

Το νέο-τροποποιημένο νομοσχέδιο ΔΕΝ είναι μόνο η κάρτα οπαδού, είναι πολύ απλά, μια σειρά από παραλογίες και ηλιθιότητες που σαν στόχο έχουν τα μετατρέψουν το παλλαϊκό άθλημα που λέγεται ποδόσφαιρο σε ένα ακριβό προϊόν για λίγους και εκλεκτούς. Η κάρτα οπαδού αποτελεί απλά μια βασική πρόνοια του νέου νόμου που είναι ομολογούμενος και η χειρότερη.

Πολλοί δε είναι αυτοί που υποστηρίζουν πως η αποχή από τα γήπεδα είναι μια ήττα των οργανωμένων αφού κατάφεραν να πετύχουν αυτό που ο ίδιος ο Υπουργός ήθελε εξ αρχής. Είναι πράγματί αλήθεια αυτό;;; Προσωπικά θα αντιστρέψω την άποψη αυτή λέγοντας πως η πραγματική ήττα των οργανωμένων θα ήταν αν γίνονται τα μελλοντικά πιόνι-υποψήφια θύματα του νόμου, δείχνοντας πως συμβιβάζονται με την “επικαιρότητα” για χάρη της ομάδας τους. Ποια πιέση θα μπορούσε να μπει αν για παράδειγμα τα γήπεδα γέμιζαν και πάλι, αντίθετα ο Υπουργός θα ένιωθε ικανοποιημένος και τα σωματεία θα σιωπούσαν.

Προσωπική μου άποψη επί του θέματος είναι πως το μόνο μέτρο που μπορεί υπό της περιστάσεις να εφαρμοσθεί είναι αυτό της γενικευμένης αποχής από τα γήπεδα, όχι μόνο των οργανωμένων οπαδών αλλά και ολόκληρου του κόσμου. Σε μια τέτοια περίπτωση εμφανής αποχής από τα γήπεδα τα ίδια τα σωματεία θα αναγκαστούν να βάλουν την κατάλληλη πίεση για αναστολή ή κατάργηση του φασιστικού αυτού νόμου.

Δεν πρέπει να ξεγελιόμαστε, από την μέρα που ψηφίστηκε ο τρομονόμος τρέχει και υφίσταται, ήδη 3 οπαδοί έγιναν θύματα χωρίς να προβούν τα καμία απολύτως πράξη βίας, απλά και μόνο ο ένας έκαψε ένα πανί, ο άλλος μπήκε στο γήπεδα πριν τον αγώνα για να ξεσηκώσει τον κόσμο της ομάδας του και ο άλλος ήταν στον περιβάλλοντα χώρο του γηπέδου με λίγο παραπανίσιο ποτό, είναι άραγε κάποιο αυτό αυτά βίαιη πράξη που να δικαιολογεί σύλληψη, 1000 ευρώ εγγύηση και παράδοση ταξιδιωτικών εγγράφων;;;

Υ.Γ1: Ο τρομονόμος τρέχει

Υ.Γ2: Λευτεριά σε κάθε οπαδό

Υ.Γ3: Υπομονή, μαζί και μαζικά, μόνο έτσι θα νικήσουμε

Υ.Γ4: Ιωνά θα σε θυμόμαστε για χρόνια…μας στερείς ότι πολυτιμότερο έχουμε…