Όλοι ήταν υπέροχοι

Πιο κοντά από ποτέ, μια ανάσα μακριά του, απίστευτο μα όμως τόσο αληθινό. Όλοι μας θα ζήσουμε ξανά την απόλυτη ηδονή του ’12. Τα πάρτη έχουν ήδη αρχίσει , οι σούβλες γυρνάνε και η μπύρα ρέει ασταμάτητα.

Μαγική  χθες η ομάδα, όλοι τους ήταν απίστευτοι. Τεράστιο πάθος και μέγα θέληση για  νίκη, πάλεψαν σαν λυσσασμένα σκυλιά, συνήλθαν στο καλύτερο χρονικό σημείο του πρωταθλήματος και πλέον μας βάζουν όλους ξανά στην χύτρα μέχρι και το επόμενο.

Φεγκρούς: Κέρβερος κάτω από τα δοκάρια, χρειάστηκε να επέμβει μόνο σε μια φάση και φώναξε παρόν. Ίσως να ακουστεί υπερβολικό όμως ο τερματοφύλακας της ομάδας μας εξελίσσεται σε νέο Ντεγκρά. Το πάθος που βγάζει στα γκόλ της ομάδας σε κάνουν να πιστεύεις πως είναι γέννημα θρέμα της ΑΕΛ.

Καρλίτος: Αυτός είναι ο Καρλίτος που θέλουμε να βλέπουμε, αυτόν τον Καρλίτος υμνούσαμε το 2012 και χθες μας θύμισε ξανά γιατί θεωρείτε ένας από τους καλύτερους αριστερούς μπάκ στην Κύπρο. Απίστευτο πάθος, ασταμάτητο τρέξιμο, καθάρισε οποιαδήποτε απειλή από τα αριστερά κάνοντας ποιο εύκολο το έργο της ομάδας στα μετόπισθεν .

Κρίστης: Κρίμα που είσαι 34 χρόνων. Το πάθος που βγάζει στο γήπεδο, η τρέλα που κουβαλά για το ποδόσφαιρο σε κάνουν να πιστεύεις πως αυτός ο άνθρωπος είναι ένα παιδί 20 χρόνων που θέλει να ανεβάσει τις μετοχές του παίρνοντας μεταγραφή για το εξωτερικό. Και χθες απλά απολαυστικός ο Κρίστης, καθάρισε ότι περνούσε από μπροστά του κλείνοντας όλους τους χώρους που οδηγούσαν προς την εστία.

Ποτοκάρ: Και όμως,  χθες είδαμε έναν εντελώς διαφορετικό Ποτοκάρ σε σχέση με προηγούμενα παιχνίδια. Ποιο σωστές μεταβιβάσεις, ποιο σωστές τοποθετήσεις πολύ καλύτερα διωξίματα και πολύ δυνατός στο ψηλό παιχνίδι με λιγότερα λάθη. Ας ελπίσουμε να ανέβει και να μας δείξει τον λόγο που τον έφερε στο βοηθητικό ο Πέτεφ το Ιανουάριο.

Ελευθερίου:  Αυτός ο ποδοσφαιριστής μπορεί να μην έχει την αναγνώριση που έχουν οι άλλοι ποδοσφαιριστές(Αιρόσα, Καρλίτος, Κρίστης, Ουον, Ντεντε) όμως όποτε αγωνιστεί μοιράζει ‘’χαστούκια’’ στον κόσμο υπενθυμίζοντας του πως σέβεται και παλεύει για το σήμα στο στήθος όσο λίγοι. Απίστευτος και αυτός χθες με περίσσιο πάθος συνέβαλε στα μέγιστα για το διπλό και το +6. Καθάρισε ότι προσπαθούσε να περάσει από δίπλα του, με πολύ καλές μεταβιβάσεις και πολύ τσαγανό αξίζει και αυτός την αναγνώριση από τον κόσμο γιατί παλεύει και φωνάζει παρόν όποτε και αν του ζητηθεί.

Εντμάρ: Ίσως η φετινή χρονιά του Εντμαρ να είναι η ποιο ‘’άσχημη’’ από την μέρα που εντάχθηκε στο δυναμικό της ΑΕΛ. Σε αρκετές περιπτώσεις χθες σου έδινε να καταλάβεις πως απλά δεν μπορεί. Ίσως να τον κυριεύει το άγχος για την κατάληξη του πρωταθλήματος και να μην τον αφήνει να αποδώσει τα αναμενόμενα στο εκάστοτε παιχνίδι που καλείται να αγωνιστεί. Μπορεί πολύ καλύτερα και το ξέρει και ο ίδιος.

Μπεμπέ: Όταν ο κοντός είναι στα πάνω του δεν τον σταματά ΚΑΝΕΙΣ. Είναι απίστευτο το πώς μπορεί ένας τύπος σαν και αυτόν να τρέχει ασταμάτητα να κόβει αντιπάλους να μοιράζει παιχνίδι να διεκδικεί στον αέρα κεφαλιές και να παρασέρνει όλους τους συμπαίκτες του στο δικό του ρυθμό. Είναι 34 χρόνων και σου δίνει και αυτός την εντύπωση όπως και ο Κρίστης πως είναι 20 χρόνων και ψάχνει μεταγραφή στο εξωτερικό. Και αυτός απλά απολαυστικός χθες χωρίς κανένα λάθος οργώνοντας κυριολεκτικά όλα τα πλάτη και μήκη του γηπέδου.

Νικολάου:  Απλά σήκωσε το και ΤΕΛΟΣ. Πραγματικός αρχηγός χθες ο Μάριος,  παλεύοντας όλο το 90λεπτο. Έτρεχε σαν λυσσασμένος, άκουγε τον κόσμο να του τραγουδά το γνωστό σύνθημα και ήταν λες και έτρεχε να το βρει και να το πετάξει στην κερκίδα. Εξαιρετικός και μοναδικά αποτελεσματικός σε όλες τις μονομαχίες που έδωσε. Κατάπιε πολλά χιλιόμετρα και κατάφερε να μηδενίσει το κέντρο του αντιπάλου. Εύγε ρε Μάριε και εύχομαι να φοράς το σήμα με τα τρία ιερά γράμματα για πολλά χρόνια ακόμα. Είσαι άξιος αρχηγός της ΑΕΛΑΡΑΣ μας και τιμάς και με το παραπάνω αυτήν την ιδέα.

Οχένε: Είναι 21 χρόνων και σου δίνει την εντύπωση πως κουβαλά μαζί του χρόνια εμπειρίας λες και αγωνιζόταν στα καλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης. Είναι άξιον απορίας πως ένας ποδοσφαιριστής στην ηλικία του Οχένε βγάζει στο γήπεδο αυτήν την σιγουριά  χωρίς να δείχνει φόβο για κανένα αντίπαλο. Χθες ήταν και αυτός απολαυστικός δίπλα στον Μάριο βοηθώντας σημαντικά στο παιχνίδι του κέντρου ενώ ήταν και σε αρκετές φάσεις έτοιμος να σκοράρει άλλοτε με πλασέ και άλλοτε με σουτ εκτός περιοχής. Ευτυχώς που έχει συμβόλαιο με την ΑΕΛ για ακόμη 4 χρόνια.

Μοντέιρο: Μην σταματάς να τους γ@μ@ς. Δεν βρέθηκε ακόμη ο άνθρωπος που θα τον σταματήσει χωρίς φάουλ. Όταν χάσει την μπάλα 99% είναι φάουλ υπέρ του. Και όταν αναλάβει την εκτέλεση απλά περιμένεις σε ποια γωνιά θα τιναχθούν τα δίχτυα. Έγινε μαές τρος στα κτυπήματα φάουλ ο Μοντειρο, κάτι που η ΑΕΛ ίσως να μην είχε και ποτέ. Έναν ποδοσφαιριστή που να σκοράρει με τέτοια συχνότητα από φάουλ. Και χθες ο Μοντέιρο μας μάγεψε με όσα έδωσε στον αγωνιστικό χώρο, περνούσε τους πάντες μοίραζε παιχνίδι, σταματούσε αντιπάλους, έτρεχε από την επίθεση στην άμυνα για να σταματήσει ενδεχόμενη επίθεση των αντιπάλων. Ήταν παντού σε όλες τις φάσεις και απέδειξε για ακόμα μια φορά πως όλα όσα ακούγονται για αυτόν είναι μ@λ@κίες που σκοπό έχουν να χάλασουν το καλό κλίμα που επικρατεί στις τάξεις της ΑΕΛΛΑΡΑΣ μας.

Φουάτ: Εάν αυτός ο ποδοσφαιριστής δεν αξίζει τον σεβασμό και την αναγνώριση από όλους μας τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Απέδειξε χθες πως η ΑΕΛ δεν χρειάζεται επιθετικό γιατί πολύ απλά υπάρχει αυτός . Και τη δεν έκανε χθες ο Φουάτ, πίεζε σε όλο το γήπεδο, μοίραζε και αυτός παιχνίδι σκεφτόμενος το καλό της ομάδας. Έχασε κάποιες ευκαιρίες όπου θα μπορούσε να έβγαζε την ομάδα πολύ ποιο γρήγορα από το άγχος του αγώνα όμως χρεώνετε και  αυτός το τεράστιο διπλό χθες. Μπορεί να προσφέρει πολλά στην ΑΕΛ ο συγκεκριμένος παίκτης και  με μια προσθήκη ακόμα η ΑΕΛ θα είναι καλυμμένη στην θέση του καθαρού επιθετικού. Αυτούς τους παίκτες θέλουμε να βλέπουμε στο γήπεδο παλεύοντας και ματώνοντας αυτήν την ιερή φανέλλα.

Οι αλλαγές του Πέτεφ:

(66’)Αιρόσα: Ακόμη τρέχει ο Μάρκο. Μόλις τον είδαμε να μπαίνει στο παιχνίδι μείναμε και τον κοιτούσαμε προσπαθώντας να καταλάβουμε από πού ήρθε. Η πρώτη μας σκέψη ήταν πως έχασε το λεωφορείο της αποστολής και ήρθε τροχάδην από την Λεμεσό και μπήκε στο γήπεδο όπως ερχόταν. Ακόμη τρέχει είμαι σίγουρος. Το πάθος που βγάζει ο Αιρόσα σε ΟΛΑ τα παιχνίδια της ΑΕΛ σε κάνουν και πιστεύεις πως γεννήθηκε έξω από το ΣΥ.Φ.ΑΕΛ και από τότε έγινε ένας από μας,  μη μπορώντας να συμβιβαστεί με το ενδεχόμενο να φύγουμε στενοχωρημένοι από το γήπεδο. Ήταν παντού για όσο αγωνίστηκε και ότι και να γράψουμε για αυτόν είναι πολύ λίγο.

(88’)Οριόλ: Υπάρχουν παιχνίδια που σε κάνει να λες ‘’κρίμα είναι καταστρέφεται στην Κύπρο αυτός ο παίκτης’’. Υπάρχουν στιγμές που θες να μπεις στο γήπεδο και να του δώσεις 2 χαστούκια και να επιστρέψεις στην κερκίδα. Ξέρει πολλά καντάρια μπάλα όμως μερικές φορές υπερβάλει και ‘’καταστρέφει’’ την όποια προσπάθεια κάνουν οι υπόλοιποι μέχρι να φτάσει η μπάλα σε αυτόν. Ισως αυτός να είναι ο λόγος που ο Πέτεφ δεν τον εμπιστεύεται για το αριστερό άκρο και προτιμάει τον Εντμάρ.

(82’)Γκέντσεφ: Συνέχισε από το παιχνίδι με την Ανόρθωση ο Βούλγαρος, αγωνιζόμενος για 10 λεπτά έδειξε πως μπορεί ο Πέτεφ να τον εμπιστευτεί και να του δώσει τις απαιτούμενες ευκαιρίες ούτος ώστε να δείξει στο γήπεδο την πραγματική του αξία. Καλός και χθες αν και αγωνίστηκε για μικρό χρονικό διάστημα.

Ακόμη 270 λεπτά, ακόμη 3 παιχνίδια, ακόμη 3 Σάββατα, ακόμη 13 μέρες, ακόμη 312 ώρες, ακόμη 18,720 λεπτά, ακόμη 1123200 δευτερόλεπτα 1123199 1123198 1123197 1123196.

Ατε ΑΕΛΛΑΡΑ μου..!