«Ευχές» -Π.Σ-
Είναι δύσκολο η αλήθεια να γεμίσω μια σκέτη άσπρη κόλα θέλοντας να σας ευχηθώ, έτσι όπως κάνανε όλοι αυτό το διάστημα, σας έδειξαν την αγάπη τους και μετά εξαφανίστηκαν έτσι απλά, μέχρι το πάσχα ή του χρόνου που θα στείλουνε κανά SMS έτσι για αγγαρεία ή θα σε φιλήσουν τυπικά για την προσταγή της εποχής.
Θέλω να σας πω πολλά μα είναι που δε θέλω να παρασέρνω, σας γράφω γιατί το νιώθω κι’ αν δεν το ένιωθα δε θα σας σταύρωνα λέξη.
Τα ήπιαμε απόψε με τα παιδιά, ωραία η μουσική, ήταν ωραίο και το ποτό. «Καλή χρονιά απ’ την μια, καλή χρονιά απ’ την άλλη» και δε θέλω να στεναχωρώ κανένα και κουνάω καταφατικά το κεφάλι χωρίς λέξεις. Είναι που θεωρώ πως ο χρόνος είναι μια ψευδαίσθηση και που ξέρω πως εμείς φτιάξαμε τα ρολόγια, κι’ από τότε τρέχουμε και δεν τα προλαβαίνουμε. Τρέχουμε να τα υπηρετούμε σαν υποταγμένοι, να φθάσουμε σε ένα προορισμό ανύπαρκτο και μια γραμμή αόρατη.
Ξέρω ρε φίλε; Πώς να χαρώ όταν κάποιοι κοιμόνται στα παγκάκια; Κι’ όταν εγώ έτρωγα κάποιοι σε μια γωνιά του κόσμου πεινούσανε; Πώς να ικανοποιήσω εκείνο το κομμάτι του εαυτού μου που με βρίζει σε κάθε μπουκιά που βάζω στο στόμα μου. Αρχίζω να μην ανασαίνω καλά, ούτε σκέφτομαι πολλά απλά θα ήθελα τώρα ετούτη τη στιγμή να εμφανιστεί ένα πιάτο φαί σε κάθε νηστικό πλάσμα επάνω στη γη, σε κάθε ανθρώπινη ψυχή και σε κάθε αδέσποτο επάνω στον πλανήτη, να εξαλειφθεί ο ρατσισμός και η ψευτιά, να γεμίσει σε όλο τον κόσμο αγάπη ρε η καρδιά, να σέβονται και να εκτιμούν το διπλανό τους και να έδιναν κάτι στον συνάνθρωπο τους.
Τρέφω θα πεις ψευδαισθήσεις έτσι; Μα αναλογίστηκες πόσο μικρό είναι το πέρασμα μας σε τούτο το πλανήτη; Πρέπει άραγε να το περνούμε με μίση και στεναχώριες; Με πίκρες και πόνο; Με ανθρώπους φιλοχρήματους, εγωιστές, ψεύτες και ποταπούς;
Κάθε «εις υγεία» αναφέραμε και τ’ όνομα της, πίναμε στην υγεία της και να παν όλα καλά. Κι΄αν δεν παν; Μα όπου κι’ αν παν στο πλάι της.
«Χρόνια πολλά», μα πόση αξία έχουν τα «πολλά» μπροστά στα «καλά» ε; Παρ’ όλα αυτά θα ευχηθώ να έχετε την ικανότητα να εύχεστε, να ελπίζετε και να επιθυμείτε το καλύτερο στο διπλανό σας καθημερινά, κάθε ώρα και στιγμή και όχι μόνο στις «γιορτές». Κάθε μέρα σας να είναι γεμάτη από χαμόγελα, αγάπη και υγεία.
Να έχετε φίλους/ες και αδερφούς/ες που σας αγαπούν, σας σέβονται και σας εκτιμούν και έχω τη τύχη να έχω ορισμένους. Που τσουγκρίσαμε ψες ή προψές τα ποτήρια, σφίξαμε τα χέρια και ταπεινά, απλά και όμορφα γουστάραμε. Δεν είχα αλήθεια και πολλά να τους πω. Τι να πω και εγώ που δεν έχω πολλές ελπίδες, ούτε αισιοδοξώ σε τέτοια κοινωνία βλέποντας την πραγματικότητα μας να περιτριγυρίζεται με τόσα και τόσα. Μόνο αγάπη και υγεία εύχομαι … και όχι μια φορά το χρόνο, και όχι μόνο όποτε επιβάλλεται, και όχι μόνο όταν το λένε οι «γιορτές», και όχι μόνο όταν πρέπει αλλά ΠΑΝΤΑ … ΠΑΝΤΑ ρε αδερφέ, σφίξ’ το χέρι στον άλλον και ευχήσου του αγάπη και υγεία, υπέρτατα δώρα να έχει κάποιος στη ζωή του.
Και πριν αποκοιμηθώ -αφότου ξημέρωσε- μια χτύπαγα σαν τρελός το ρυθμό του ζεϊμπέκικου με τη γροθιά στο τοίχο και μια σιγοτραγούδαγα παλιά ρεμπέτικα … έτσι για να θυμάμαι αυτούς που επαναστάτησαν κόντρα στο κατεστημένο, ανυπότακτοι, χωρίς φόβο και δισταγμό ανάβοντας μου μια μικρή σπίθα να ευελπιστώ κι’ εγώ λίγο πως μες τους σκυθρωπούς ανθρώπους αποκοιμιέται κάτι, ένα θηρίο που εάν ξυπνήσει θα αλλάξει το αύριο προς το καλύτερο, για όλους μας, για πάντα.
Υ.Γ Καλή επιστροφή φίλη μας Α., στο επανιδείν. Το σεβασμό μου στον αδερφό μας Σ. για τη μικρή σε διάρκεια επιστροφή του από τα ξένα για να δει την ΑΕΛάρα και να φύγει και πάλι για τη ξενιτιά.
Υ.Γ2 Αν αποδέχεσαι την φράση «τώρα που είναι και γιορτές…» που συνοδεύει κάθε βοήθεια σου σε κάποιον, είσαι εντελώς παραπλανημένος και καθοδηγημένος, από τη θρησκεία μέχρι και την τηλεόραση.
Δε χρειάζεται καμία αφορμή για να δώσεις βοήθεια στον άλλο, δε χρειάζεται να σου το υποδείξει κανείς. Δε με ξινίζει η πίστη σου, με ξινίζει η ψευτιά σου. Που ολόχρονα κοιτάς την πάρτη σου και μόνο, ενώ τώρα μεταμορφώνεσαι για λίγο και πάλι απ’ την αρχή.
Αναρωτήθηκες ποτέ άραγε τι θα γινόταν αν δε μεταμορφωνόσουν όποτε το ήθελαν οι άλλοι αλλά για να νιώθεις εσύ καλά; Πόσες αλλαγές θα μπορούσε να δει αυτή η κοινωνία;
Σε ευχαριστώ ολόψυχα που με τιμάς με το χρόνο σου αδερφέ μου.
Nα είναι καλό – κάθε σου λεπτό. Π.Σ
