Ψήφισε ποιος θα σε «σφάξει» -Π.Σ-

Kάθεστε και τσακώνεστε για τα κόμματα, για τον καλύτερο, πιο άξιο και πιο καταρτισμένο υποψήφιο που θα σε βγάλει από τη δύσκολη θέση.  Αλήθεια πιστεύεις πως θα νοιαστεί κανείς για σένα;  Ο πιο έξυπνος καταρτισμένος και άξιος είναι ο εαυτός σου, τα χέρια και τα πόδια σου.  Κάνε ότι είναι δυνατόν να βγεις από το κομματικό μαντρί σου και να δεις τον κόσμο καθαρότερα, χωρίς παρωπίδες και σταμάτα να χειροκροτείς την κάθε μπούρδα που μια ζωή σου τάζουν πριν τις εκλογές.

Σταμάτησε να υποτάσσεσαι τρομοκρατημένος μπροστά τους, εκλιπαρώντας για ζωή, εσύ την κρατάς στα χέρια σου και κανένας άλλος, εσύ είσαι ο κύριος του εαυτού σου και αυτός που θα σε βγάλει από οποιοδήποτε αδιέξοδο ενωμένος χέρι χέρι με τους δίπλα σου.

Η κοινωνία έχει ανάγκη από καλοσύνη και αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων, αγάπη και σεβασμό, αντί να κάθεστε να τσακώνεστε μεταξύ σας για τα κόμματα σε χαλεπούς καιρούς και που αύριο θα πεινάς αν δεν έχεις πεινάσει ήδη όπως πολλοί γύρω σου, ασχολείσαι με το ποιο θα βολέψεις σε μια δημοκρατία ανάπηρη εως ανύπαρκτη.  Σε ένα σάπιο πολιτικό σύστημα, σε μια κρατική μηχανή διαλυμένη και σε μια δημοκρατία που ότι κι’ αν κάνεις πάντα θα αποφασίζουν για σένα οι άλλοι.

Ασχολείσαι, αγχώνεσαι και υποτάσσεσαι για το ποιος θα έχει την ευθύνη της κρεμάλας στην επερχόμενη σφαγή σου.  Γιατί το ξέρεις και εσύ ήδη πως η σφαγή είναι δεδομένη όπως και η εκμετάλλευση σου, η υποτίμηση σου, το κέρδος και η χαρά που θα αντλούν και θα επιβιώνουν εις βάρος σου ρουφώντας το αίμα από τους κόπους και τον ιδρώτα σου.

Κανένα πρόβατο δε σώθηκε ποτέ βελάζοντας λέει μια κουβέντα, γιατί να συμμετέχω στη βρωμιά τους, κάνε κάτι ουσιαστικό, είσαι ο κύριος του εαυτού σου και κανένας δεν αξίζει το σκυφτό σου κεφάλι μπροστά του, αυτοί θα σε ψήφιζαν άραγε; Ή είναι τόσο ανώτεροι από εσένα;

Υποτίθεται πως είμαστε όλοι ίσοι, που είναι η ισότητα μεταξύ εμάς και των πολιτικών; Που είναι η δικαιοσύνη και η αλήθεια, η διαφάνεια και οι ποινές στις ατασθαλίες και τις βρομιές τους.

Έχουμε ανάγκη από ισότητα και ελευθερία, χωρίς δολιοφθορά, δολοπλοκία.  Η ζωή τούτη σου ανήκει, μη τη χαραμίζεις να μιλάς για ανθρώπους και πράγματα που δεν το αξίζουν.  Εξ’ άλλου πότε έγινε κάτι υπέρ του απλού κοσμάκη;  Πότε ήρθε κάποιος να νοιαστεί για την οικογένεια σου, για τους ανθρώπους σου, αν ζεις;  Πως περνάς κι’ αν αναπνέεις ακόμα απ’ τις βρωμιάς το μουχλιασμένο τους σύστημα που όλο και παραπαίει και θύμα πάει ο απλός άνθρωπος που του γίνεται όλο και δυσκολότερο να συντηρήσει ένα σπίτι ή να δώσει τα βασικά στα παιδιά του.  Θύμα όλων αυτών που ψηφίζει, όλων αυτών που ψηφίζει στα 5 λεπτά δημοκρατίας κάθε 5 χρόνια και μετά στον ίδιο παρονομαστή.

Κι’ αν δε τα ζήσεις πως θα καταλάβεις, όταν κοιμάσαι σε ένα σπίτι που δε ξέρεις αν θα είναι η τελευταία σου βραδιά ‘κει μέσα, όταν δανείστηκες χιλιάδες για σπουδές και απεγνωσμένα ψάχνεις μια δουλειά να ξοφλήσεις τις τράπεζες που σε κυνηγούν, να στέρησε, να βλέπεις τους δικούς σου να παλεύουν για ένα πιάτο φαΐ  να βλέπεις ρομπότ και θύματα του συστήματος και των κομμάτων του, θύματα των κλεφτών πολιτικών και των διεφθαρμένων γραβατών.

Ρώτα, ναι ρώτα αυτόν που κάθεται τα βράδια σε ένα παγκάκι που δεν έχει στέγη, παγώνει και δεν έχει φαγητό, ούτε ακριβό τηλέφωνο, ούτε κλουβί πλύσης εγκεφάλου όπως εσύ, ρώτα τον τι θα ψηφίσει, ρώτα τον ποιος θα τον βοηθήσει και μετά αναλογίσου ποιος θα νοιαστεί για σένα, τα παιδιά σου που ίσως φύγουν μετανάστες για αλλού και τα όνειρα σου που θα ξεπουληθούν όσα όσα αναρωτήσου, αναρωτήσου …. τι θα κάνεις την άλλη πενταετία αφού δεν θα αλλάξεις ποτέ.

Τέλος τα περί δε νοιάζομαι για τη χώρα μου και αφήνω τους άλλους να αποφασίζουν για μένα άστε τα για άλλο παραμύθι εσείς που θα το πείτε.  Νοιάζομαι για τους ανθρώπους της χώρας μου και για τους ανθρώπους οποιασδήποτε χώρας και ντρέπομαι για την ταπείνωση που υφίσταται το ανθρώπινο είδος την περίοδο των εκλογών.  Εξ’ άλλου μη ξεχνάς στο πολιτικό σύστημα που ζεις πάντα οι άλλοι θα αποφασίζουν για σένα και είναι απλά γελοίο να λες πως αφήνω τους άλλους να αποφασίζουν για μένα.  Γελοίο είναι και το όταν λες «αφού δε ψήφισες δε δικαιούσαι να μιλάς», αρχικά να ξέρεις ίσως προβληματίζομαι περισσότερο από εσένα για την κοινωνία που ψηφίζεις τυφλά τον υποψήφιο που σου διέταξε το κόμμα, αν το δούμε έτσι όπως λες θα επωμιστείς εσύ το βάρος κάθε μ*λακίας που θα κάνει ο «ηγέτης» σου αφού εσύ τον επέλεξες.  Αφού πληρώνω τους ετσιθελικά επιβαλλόμενους φόρους για να αμείβονται αυτοί αδρά, δικαιούμαι να μιλώ και να φωνάζω όσο θέλω.

Αρνούμαι να χειραφετηθώ από τον οποιοδήποτε, να γίνω ένα από τα αντικείμενα του που θα «συσπειρώσει» πολλά μαζί σε ένα μαντρί.  Όχι, προτιμώ να βαδίζω στον αντίθετο δρόμο, κόντρα στο ρεύμα κι’ αν είναι δύσκολα θα έχω καθαρή συνείδηση και κούτελο μη ανεχόμενος τα ψέματα, τη βρωμιά και τη σαπίλα του συστήματος που καταστρέφει όνειρα και βλέψεις, που μας διαλύει το αύριο και μας περιθωριοποιεί σαν κατώτερης κλάσης ανθρώπους.

Σκέψου αυτόβουλα, χωρίς επιρροές.  Είναι στ’ αλήθεια μεγάλη αρετή η αυτονομία σκέψης.

Δε θέλω να επηρεάσω, ούτε να καθοδηγήσω τη σκέψη κανενός, γράφω την άποψη μου και αυτά που αισθάνομαι και ίσως σε κάνει να έρθεις σε διάφορες σκέψεις και αμφισβητήσεις.  Μην επιτρέπεις σε κανένα να σε καθοδηγεί, αμφισβήτησε ακόμα και εμένα απλά μη ξεχνάς πως εγώ δεν εκλιπαρώ για ψήφο ούτε έχω τίποτα απολύτως να κερδίσω.

Το μόνο που ζητάω είναι μια πιο Ανθρώπινη κοινωνία, ανθρωποκεντρική και όχι κομματοκεντρική, μακριά από τα κόμματα, τις παρωπίδες και ότι άλλο τα θυμίζει, πραγματικά έχω μπουχτίσει να βλέπω παντού ριζωμένα τα κόμματα και τους πολιτικούς.  Όταν οι μεν λένε έτσι και οι δε λένε ότι ψεύδονται, όταν οι δε λένε αλλιώς οι μεν λένε ότι ψεύδονται.  Ότι κι’ αν ειπωθεί πάντα υπάρχει κάποιος ψεύτης, εγώ που τα βλέπω απ’ έξω με μάτια καθαρά το μόνο που βλέπω είναι ένα τσουνάμι ψεμάτων να πηγαινοέρχεται και πίσω του γραβάτες με συμφέροντα να βολεύονται και να εξυπηρετούνται εις βάρος εμένα και εσένα.  Οι εκλογές είναι σημαντικές μόνο για λίγους, μόνο για αυτούς που θα βολευτούν σε μια καρέκλα, θα πάρουν μια θέση, θα σε διοικούν και θα ζουν ζωή χαρισάμενη.

Μπορώ να γράφω για ώρες γιατί δε δίνω ψήφο εμπιστοσύνης σε κανένα, μπορώ να γράφω για ώρες τα κακά που έκαναν όλοι αυτοί στον κόσμο και για τα απραγματοποίητα «θα» τους, μπορώ να γράφω για ώρες για την εκμετάλλευση που θα υποστείς απ’ αυτούς αύριο … μα μάθαμε να βλέπουμε κοντόφθαλμα και εξάλλου αρκετή αξία τους έδωσα.

Υ.Γ Nα ξεσηκώνονταν τα πρόβατα και να βγαίναν στο δρόμο ανάκατα, πέρα δώθε, παθιασμένα να πάρουν τη ζωή που τους ρημάξανε τόσα χρόνια πίσω, να διεκδικούσαν το καλύτερο και να κέρδιζαν ένα άξιο αύριο για τα παιδιά τους. Και τότε όλοι να γίνονταν Άνθρωποι με βούληση και τιμιότητα, με Ανθρωπιά και όνειρα …. και να περνούσαμε από την επιβίωση στη ΖΩΗ.

Υ.Γ2 Οι κόρνες σας μετά τις εκλογές «κόκκινες ή μπλε ή άλλο χρώμα», είναι η επιβεβαίωση του βαθύ κοινωνικού λήθαργου που βρίσκεται  η κυπριακή παραπαίουσα κοινωνία.

Δε ξέρω αν θα ξυπνήσω στο ίδιο σπίτι αύριο, μα ξέρω πως αν μου έταζαν παλάτι για μια ψήφο, θα προτιμούσα ένα αξιοπρεπές παγκάκι.

Με σεβασμό Π.Σ