Μιλώντας για καλαθόσφαιρα – Συνέντευξη με το κ. Μιχάλη Μιχαηλίδη

To www.lions-radio.com βρέθηκε με έναν παλιό καλαθοσφαιριστή της βασίλισσας μας ο οποίος με μεγάλη του χαρά δέχθηκε να μας μιλήσει και να μας πει αρκετά πράγματα για το άθλημα αλλά και την καλαθοσφαιρική ΑΕΛ της τότε εποχής.

Ήταν χαρά μας να συνομιλήσουμε με τον Κ. Μιχάλη Μιχαηλίδη, πρόκειται για έναν ακέραιο χαραχτήρα, χαμηλών τόνων και προπάντων Άνθρωπο, ο οποίος μας αγκάλιασε και αποδέχθηκε την πρόσκληση μας με χαρά.

Στη προσπάθεια μας να προβάλουμε αθλητές που έδωσαν και προσέφεραν στην ΑΕΛ σας παρουσιάζουμε αυτή τη συνέντευξη με το κ. Μιχάλη Μιχαηλίδη.  Η συνέντευξη πάρθηκε πριν λίγο καιρό και δημοσιεύετε σήμερα 10/11/2012 στο www.lions-radio.com.

L-R Κύριε Μιχάλη καταρχάς να σε ευχαριστήσουμε που αποδεχθήκατε να μιλήσετε στην ιστοσελίδα μας www.lions-radio.com, τόσο για την προθυμία όσο και για την φιλικότητα σας.
Αρχικά θέλουμε να μας πείτε 2-3 λόγια για το ποιος είναι ο Μιχάλης Μιχαηλίδης και για την καριέρα που έκανε στην ΑΕΛ αλλά και στην καλαθόσφαιρα γενικότερα.

Μ.Μ Εγώ προσωπικά καθυστέρησα να ξεκινήσω να παίζω καλαθόσφαιρα . Ήμουνα σχεδόν 13 χρονών ( το 1982 συγκεκριμένα ) όταν μια συγκυρία με έφερε στα γήπεδα της ΑΕΛ ( πίσω από την παλιά ΟΑΣΗ ) σε ένα γήπεδο με άσφαλτο και ξύλινες κερκίδες. Λέω άργησα καθώς ένα παιδί θα πρέπει από πολύ πιο μικρή ηλικία να ξεκινήσει να ασχολείται με ένα άθλημα ούτως ώστε να δημιουργήσει καλύτερες βάσεις που θα το βοηθήσουν να κάνει όσο το δυνατό καλύτερη καριέρα.

L-R Άλλες εποχές τότε, πιο ρομαντικές. σωστά; Μιλήστε μας λίγο για την τότε εποχή. Πως ήταν για ένα νεαρό τότε να φοράει την ιστορική και βαριά φανέλα της ΑΕΛ;

M.M Εκεί με παρέλαβε ο Αντρέας Κατσαμπής μια από τις μεγάλες μορφές του μπάσκετ τότε. Έπαιζε τότε στην πρώτη ομάδα και προπονούσε την δεύτερη ομάδα και τους πιο μικρούς . Ήμουνα ήδη στα 1,80 ύψος και ίσως αυτό να τους κίνησε την περιέργεια και να είδαν ότι είχα προοπτικές. Αγάπησα γρήγορα το μπάσκετ και πέραν από την προπόνηση που κάναμε 3 φορές την βδομάδα, πολλές φορές έπαιρνα την μπάλα και έκανα και ατομική προπόνηση μόνος, καθώς προσπαθούσα να φθάσω τα υπόλοιπα παιδιά της ομάδας. Έπαιξα μέχρι τα 16 στην δεύτερη ομάδα της ΑΕΛ και στα 17 ο αείμνηστος Γιώργος Θυρώτος αποφάσισε να με χρησιμοποιήσει στην πρώτη ομάδα . Μια ομάδα που ήτανε τότε στο απόγειο της δόξας της με σπουδαίους παίκτες αναγνωρισμένης αξίας, όπως Γ. Θυρώτος ( παίκτης και προπονητής ) , Δ. Παλάλας , Λ. Συλβέστρος , Μ. Λοιζίδης , Μ.Θρασυβουλίδης , Α. Ευζωνας, Φ. Καραγιάννης , Μ.Γεωργίου , Σ, Σταύρου, Μ. Χ’’ Νεοφύτου, Κ. Παναγή και άλλοι . Δικαίως ονομάστηκε την περίοδο εκείνη βασίλισσα του Κυπριακού μπάσκετ.Όπως αντιλαμβάνεστε η φανέλα ήτανε πολύ βαριά και η ευθύνη ακόμη μεγαλύτερη. Με την ΑΕΛ είχα την τύχη και την τιμή να παίξω με ιερά τέρατα του Ελληνικού μπάσκετ όπως ο Νίκος Γκάλης και ο Φάνης Χριστοδούλου ( σε αγώνες Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης ) . Εμπειρίες μιας ζωής που θα μείνουν ανεξίτηλες στην μνήμη μου.

L-R Τι θυμάστε από τα χρόνια που αγωνιστήκατε στην ΑΕΛ;

Μ.Μ Τα ιστορικά παιγνίδια που έγιναν εναντίων του Άρη Θεσσαλονίκης στην Κύπρο τον Οκτώβριο του 1987 ( λίγους μήνες μετά που κατέκτησε η Ελλάδα το Πανευρωπαϊκό ) θα μείνουν για πάντα στο μυαλό μου σαν μια υπέροχη ανάμνηση . Το να βλέπεις τον μάγο Γκάλη να παίζει φανταστικό μπάσκετ και να κατατροπώνει μια ολόκληρη Εθνική Ρωσίας και λίγους μήνες μετά να παίζεις στο ίδιο παρκέ ( στην Κύπρο ήτανε τότε πλαστικό σε τσιμέντο !!!)  αντίπαλος ήταν για μένα μια απίστευτη εμπειρία . Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι τα εισιτήρια ήταν sold out από πολύ πριν καθώς ο κόσμος έκανε ουρές να θαυμάσει από κοντά αυτό τον μεγάλο Έλληνα καλαθοσφαιριστή . Το κλειστό του Τσιρείου  αποδείχτηκε πολύ μικρό για να ικανοποιήσει τους θαυμαστές του.Ένα άλλο παιγνίδι που θα μου μείνει αξέχαστο είναι το 3ο από τα τέσσερα παιγνίδια playoffs εναντίων του Αχιλλέα Καιμακλίου την ίδια χρονιά (1987)  . Παίζαμε εκτός έδρας στο Καιμακλί και βγήκε ο Ευζωνας με 5 φάουλ στα μέσα του 2ου ημιχρόνου ( τότε δεν υπήρχαν 10 λεπτα ). Αναγκαστικά να πάρω  ένα πολύ μεγάλο βάρος του παιγνιδιού επάνω μου καθώς ήταν ένα πολύ καθοριστικό παιγνίδι . Μια νίκη θα μας έδινε το πρωτάθλημα αφού το τελευταίο παιγνίδι ήτανε στην έδρα μας και εκεί θα ήτανε πιο εύκολα τα πράγματα. Τελικά τελείωσα το παιγνίδι με 16 πόντους στο ενεργητικό μου και αμέτρητα κοψίματα. Κερδίσαμε το παιγνίδι όπως και τον τελευταίο αγώνα στην Λεμεσό και πήραμε το πρωτάθλημα.

L-R Τι άλλαξε από τότε μέχρι σήμερα κατά την γνώμη σας;

Μ.Μ Ίσως ακούγεται ρομαντικό αλλά πότε δεν συμφώνησα με το τι έχει καταντήσει η Κυπριακή καλαθόσφαιρα αλλά και γενικά τα ομαδικά αθλήματα στην Κύπρο . Η εισαγωγή ξένων καλαθοσφαιριστών ανέβασε την ποιότητα του θεάματος άλλα σίγουρα όχι την ποιότητα του Κυπριακού Μπάσκετ ή των  Κύπριων παικτών οι οποίοι σιγά σιγά εξαφανίζονται από τα γήπεδα αφού τα μικρά παιδιά , βλέποντας τα σωματεία στο χείλος οικονομικής καταστροφής να εξακολουθούν να επιμένουν να εισάγουν ξένους για να παίζουν στο πρωτάθλημα, απομακρύνονται όλο και περισσότερο. Δυστυχώς όταν τα σωματεία καταλάβουν ότι δεν μπορούν άλλο να βασίζονται στους ξένους στρέφονται πίσω ψάχνοντας μέσα από τις ακαδημίες τους που πολύ λόγο επένδυσαν την τελευταία δεκαετία , να βρουν Κυπριόπουλα ταλέντα για να στελεχώσουν τις ομάδες τους  .

L-R Τι νομίζετε ότι πρέπει να γίνει για να κάνει βήματα μπροστά η κυπριακή καλαθόσφαιρα;

M.Μ  Ένα οικοδόμημα για να κτιστεί σωστά θα πρέπει να ξεκινήσεις από την βάση , Σωστά γήπεδα , σωστά καταρτισμένους  προπονητές , κίνητρα για να αγαπήσουν τα παιδιά το άθλημα είναι οι τρεις βασικοί άξονες που θα πρέπει κατά την άποψη μου να κινηθούν οι ομάδες για να ανεβάσουν το επίπεδο της καλαθόσφαιρας στον τόπο μας. Αυτό μαζί με τους λίγους και ποιοτικούς ξένους που θα πρέπει να πλαισιώνουν και ταυτόχρονα να βοηθούν στην εξέλιξη των νέων παιδιών, θα βοηθήσουν επίσης στην ανάπτυξη του αθλήματος.

L-R Κλείνοντας, τι θα λέγατε σε ένα παιδί που θέλει να γίνει καλαθοσφαιριστής;  Ποια η συμβουλή σας;

M.M Η συμβουλή μου για ένα μικρό παιδί που θα ήθελε να ασχοληθεί με την καλαθόσφαιρα δεν θα ήταν άλλη από την σκληρή δουλεία και την αφοσίωση σε αυτό που κάνει . Παράλληλα  όμως θα πρέπει να υπάρχει και η αντίστοιχη αφοσίωση στα μαθήματα του, καθώς η επαγγελματική ανέλιξη μέσα από τον συγκεκριμένο χώρο του αθλητισμού είναι όνειρο απατηλό. Θα πρέπει λοιπόν ένα παιδί που αποφασίζει να ασχοληθεί με το άθλημα να το κάνει για όλα τα καλά που αυτό θα του αποφέρει για όσο καιρό θα μπορεί να παίζει . Συνάμα όμως θα πρέπει να φροντίζει ούτως ώστε όταν σταματήσει να παίζει να έχει τα εφόδια που θα τον βοηθήσουν να σταδιοδρομήσει και να πετύχει σε άλλους τομείς στην ζωή του.

L-R Κύριε Μιχάλη αυτές ήταν οι ερωτήσεις που είχαμε.  Σας ευχαριστούμε μέσα από τη ψυχή μας για την ευκαιρία που δώσατε σε εμάς και τους αναγνώστες μας να γνωρίσουμε ένα τόσο σπουδαίο άνθρωπο και αθλητή.

M.M Εγώ σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που δώσατε.