ΑΕΛ ΘΥΜΗΣΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ -Π.Σ-


Επόμενη μέρα το πρωί και το σύνθημα αντηχεί ακόμη στ’ αυτιά μου ΑΕΛ ΘΥΜΗΣΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΊ ΣΟΥ.


Το ζήσαμε κι’ αυτό αδέρφια μου, ήμασταν εκεί και βλέπαμε για ώρα τον τίτλο να απομακρύνεται από τα δικά μας χέρια, να φεύγει και να πηγαίνει σε ένα χωριουδάκι.

Και αρχίζω γιατί αν δεν το γράψω αυτό θα σπάσω…

ΑΕΛ –ανόρθωση 0-0 (3-5 στα πέναλτι) 2002 – 2003

Η ομάδα μας χάνει το κύπελλο στα πέναλτι, ένα κύπελλο που κερδίζει για πρώτη φορά στη ζωή του ο Αντρέας Μιχαηλίδης του οποίου οι οπαδοί στην Κύπρο είχαν βγάλει και σύνθημα για την «ατιτλία» του.

ΟΙ ΛΕΟΝΤΕΣ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ


Επόμενη Χρονιά

ΑΕΛ- αεκ 1-2 2003-2004

Η ομάδα μας χάνει το κύπελλο από μια κατά πολύ μικρότερη ομάδα, τόσο ποδοσφαιρικά αλλά και ιστορικά. Η αεκ κατακτά τον πρώτο τίτλο στην ιστορία της πάνω μας.

ΟΙ ΛΕΟΝΤΕΣ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ

 

ΑΕΛ-αποπ πέγειας 0-2 2008-2009

Το συγκεκριμένο κύπελλο είχε κλαπεί από μια πολύ μικρή ομάδα της Πάφου, από ένα μικρό χωριό και στην παρθενική της εμφάνιση η ομάδα αυτού του χωριού σε τελικό πήρε και τον πρώτο τίτλο στην ιστορία της.

16 000 ΛΕΟΝΤΕΣ ήταν εκεί και είδαν την καθαρή κλοπή από τον Τράττο ο οποίος θα έρθει μέρα που θα πληρώσει για όλα.

 

ΑΕΛ-εθα 2010-2011

Η Εθα κατάκτησε χθες τον πρώτο τίτλο στην ιστορία της επάνω μας. Το ίδιο και ο προπονητής τους.

ΟΙ ΛΕΟΝΤΕΣ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ

 

Αξίζουν στην ΑΕΛ όλα αυτά; Υπάρχει γι’ αυτούς όλους ΘΕΟΣ και για μας όχι; Γιατί εμείς; Γιατί σε εμάς; Πόσες δοκιμασίες;

To ζήσαμε και αυτό, πέρασε κι’ αυτό.

Δεν ξέρω αλλά μετά από κάθε ήττα, από κάθε αποτυχία νοιώθω πιο δυνατός και έτοιμος.

Η ΑΕΛ είμαστε εμείς αδέρφια μου, η ΑΕΛ θα είναι πάντα ΑΕΛ, ούτε μικραίνει ούτε μεγαλώνει περισσότερο, έτσι κι αλλιώς είναι τεράστια.

Η ΑΕΛ είμαστε εμείς, η ΑΕΛ θα είναι πάντα ΑΕΛ. Και εμείς πάντα εκεί.

Η Έθα θα είναι πάντα εθα, χωρίς κόσμο, χωρίς ιστορία, χωρίς ψυχή.

Πάρτε το σαν μια δοκιμασία, έπρεπε να το ζήσουμε αυτό, έτσι κι’ αλλιώς ζήσαμε τόσα και τόσα όλα αυτά τα χρόνια που η παρουσία μας είτε στις χαρές είτε στις λύπες είναι δεδομένη. Γι’ αυτό άλλωστε είμαστε μοναδικοί και οι μόνοι οπαδοί σ’ αυτό τον τόπο.

Η ομάδα μπορεί να μας πότισε φαρμάκι αλλά τα τελευταία 15 λεπτά του αγώνα φροντίσαμε από μόνοι μας να το αποβάλουμε με τα τραγούδια και τις εκδηλώσεις μας και όλοι όσοι ήταν στο γήπεδο έμειναν με ανοιχτό στόμα να μας παρακολουθούν.

Εγώ θα Σ’ αγαπώ και μην σε νοιάζει όπου κι αν παίζεις θα σ’ ακολουθώ κερδίζεις χάνεις ΑΕΛ δεν πειράζει εγώ θα ζω για να στο τράγουδω ήταν το σύνθημα που έκανε πρώτο τη εμφάνιση του, μετά ακούστηκε … ΑΕΛ να ξέρεις πόσο σ’ αγαπάω Λύπες χαρές παντού σ’ ακολουθάω κι’ όταν μια μέρα ΑΕΛάρα θα πεθάνω εκεί ψηλά πουτάνα θα τα κάνω οεοεοεοε. Και στη συνέχεια ΑΕΛ ΘΥΜΗΣΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.

Και όλοι με ανοιχτό το στόμα διερώτονταν αν είδαμε το σκορ, ή και οι ίδιοι το ξανάβλεπαν ρωτώντας σίγουρα ο ένας τον άλλο αν βλέπουν καλά. Το είδαμε, μα στο μεγαλείο της ΑΕΛ και του ΑΕΛίστα, στο πάθος και την πίστη του τι είναι ένα κύπελλο, τι είναι λίγο ασήμι; Μπροστά στην τρέλα που κουβαλά γι’ αυτήν την ιδέα τα κύπελλα και τα τρόπαια είναι πολύ μικρά, σχεδόν ασήμαντα. Γιατί αν δεν ήταν, η ΑΕΛ δεν θα κουβαλούσε τόσο κόσμο, τόσους ήρωες μετά από τόσα χρόνια ξηρασίας.

Και συνεχίζει να αντηχεί στ’ αυτιά μου το σύνθημα ΑΕΛ ΘΥΜΗΣΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ, και συνεχίζω να ανατριχιάζω και να σκέπτομαι εκείνα τα ηρωικά παιδιά από μια ηλικία και κάτω που η ΑΕΛ τους δεν κατάφερε να τους δώσει λίγη χαρά αλλά αντιθέτως τους πλήγωσε και πάλι. Εύχομαι και αυτά να συνηθίσουν όπως εμάς, να μάθουν να παίρνουν την ουσία και τη σημασία γιατί για μας, κανένας τίτλος δεν έχει τόση σημασία, σημασία έχει η κίτρινη ψυχή μας και όπως είπα και πιο πάνω κανένα ασήμι δεν αξίζει περισσότερο απ’ αυτήν, είναι ανεκτίμητη, μοναδική και θαρραλέα και να την κρατάτε ως φυλακτό μικροί ήρωες όπως κάνουμε και εμείς τόσα χρόνια.

Μα το σύνθημα συνεχίζει ακόμα να αντηχεί στ’ αυτιά μου, το ακούω ΑΕΛ ΘΥΜΗΣΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.

Τίποτα και κανένας δεν θα μας κρατήσει μακριά από σένα, ακόμα κι όταν φύγουμε απ’ τη ζωή θα είμαστε εκεί κοντά σου, γιατί η κίτρινη ψυχή μας δεν πεθαίνει, δεν κουράζεται, δεν σταματά, δεν υποχωρεί, ΓΙΑΤΙ η κίτρινη ψυχή μας δεν ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΠΟΤΕ.

Και τελειώνω το γράψιμο μα το σύνθημα συνεχίζει στ’ αυτιά μου ΑΕΛ ΘΥΜΗΣΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.

Και στη συνέχεια…

Και για μια ζωή…

ΑΕΛ ΘΥΜΗΣΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ

 

Ευχαριστώ για το χρόνο σας. Π.Σ

 

Υ.Γ ΜΑΡΙΕ ΘΑ ΖΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΠΑΛΜΟ ΜΑΣ

Συγνώμη για χθες, μακάρι να το παίρναμε.

 

Υ.Γ 2 Καλό τριήμερο σε όλους, η ΑΕΛ πάντα μαζί σας.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *