Ισόβιο ταξίδι … -Π.Σ-

Γεννιέσαι και το τραίνο έρχεται να σε πάρει από μωρό παιδί … γνώστη η διαδρομή σ’ αυτούς που σ’ έφεραν στον κόσμο, στους περισσοτέρους απ’ αυτούς αφού την έκαναν … είτε στην δική σου ηλικία, είτε λίγο αργότερα, όταν κατάλαβαν ότι χωρίς την εκπλήρωση της συγκεκριμένης διαδρομής η ζωή τους θα ήταν μουντή και άτονη, δειλή και προβλέψιμη.

Η διαδρομή είναι μεγάλη, γεμάτη εμπόδια, μα εσύ την έμαθες απο καιρό, απο μικρός, και τώρα πια έφηβος είσαι έτοιμος να την ζήσεις με … περισσότερη τόλμη και πάθος.

Να ζήσεις το ταξίδι γιατί αυτό έχει σημασία, με τις ξεκούραστες του στιγμές, με τις στιγμές απόλαυσης αλλά και με τις στιγμές αστάθειας απο λάθη του οδηγού ή απο σκαμπανευάσματα που φέρνει η πορεία.

Ζεις το ταξίδι και μεγαλώνεις μ’ αυτό, κάνεις τη ζωή σου, είσαι ενεργός άνθρωπος όσο σου το επιτρέπει η σαπίλα της κοινωνίας, μα το ταξίδι συνεχώς στο μυαλό σου, το ζεις εξάλλου στη ψυχή και στο μυαλό σου, κάθε δευτερόλεπτο.  Το αισθάνεσαι ακόμα και τώρα που διαβάζεις αυτές τις λίγες λέξεις.

Ωριμάζεις, μεγαλώνεις , παντρεύεσαι μα το ταξίδι εκεί, δεν το ξεχνάς, δεν κατεβαίνεις απο το βαγόνι, ακόμα κι αν σου πουν πως οι ράγες είναι χαλασμένες, δεν το αφήνεις μόνο ακυβέρνητο, σε έχει και το έχεις ανάγκη.

Θα ζούσες χωρίς αυτό αναρωτιέσαι κάποτε;

Και το μωρό παιδί που έχεις μέσα σου, εκείνο που μόλις γεννήθηκε μπήκε στο βαγόνι,  σ’ ένα ιερό βαγόνι, σ’ ένα κίτρινο μοναδικό βαγόνι, το μωρό που μεγάλωσε και γαλουχήθηκε με τις αξίες και τις  ιδέες που προσέφερε και ανέπτυξε αυτή η διαδρομή ανάμεσα στους συνεπιβάτες, σου απαντά:

”Το ταξίδι είναι ισόβιο, και η θέση σου στο βαγόνι κλεισμένη αιώνια, γιατί είσαι καταδικασμένος θελητά να είσαι εκεί, γιατί το ταξίδι της ΑΕΛ είναι μέσα στη ψυχή σου …

και το βαγόνι η ίδια ζωή σου, κι’ απλά η διαδρομή μια τύπισσα που πρέπει να πατήσεις γερά κάτω και να ξεπεράσεις κάθε εμπόδιο της”.

Σκύβεις το κεφάλι  … με σεβασμό.

Μα το παιδί σου υπενθυμίζει ”Το ταξίδι δεν σταματά ποτέ, ούτε στην άλλη τη ζωή, η διαδρομή της ΑΕΛ φθάνει και στον άλλο κόσμο, φθάνει όπου φθάνει … η άφθαρτη ψυχή σου”.

Το ταξίδι της ΑΕΛ είναι Ισόβιο και το ζούμε όλοι, ακόμα και όσοι δεν βρίσκονται πια μαζί μας ή δεν βρισκόμαστε εκεί μαζί τους.

Ζήσε και απόλαυσε το ισόβιο αυτό ταξίδι, η πορεία έχει πολλά να σε διδάξει.  Να ξέρεις πως καμία σημασία δεν έχει η Ιθάκη, να θυμάσαι πάντα πως το ταξίδι είναι η ουσία.

Μαζί της, πλάι της κι’ όπου μας βγάλει.

Σας ευχαριστώ πολύ. Π.Σ