Τη σημερινή ημερομηνία … μη τη ξεχάσεις ΠΟΤΕ!

Ήταν 16/5, δεκαέξι του πέμπτου του δυο χιλιάδες εννιά.  Η Λεμεσός γιόρταζε για μέρες, τα εισιτήρια έκαναν από νωρίς φτερά.  Πάνω από 8000 (διόρθωση: έφυγαν 9600) έφυγαν από την πρώτη ημέρα και ο κόσμος ανέμενε τον τελικό όπου η ομάδα μας θα αγωνιζόταν απέναντι στην Πέγεια.

Τα υπόλοιπα λίγο πολύ γνωστά, ο Τράττος πήρε με τα χέρια του το τρόπαιο και το χάρισε στην Πέγεια ενώ ακολούθησαν τρομερές τυμπανοκρουσίες από υπουργούς και αρχιεπίσκοπο για το επίτευγμα της Παφίτικης ομάδας.

Πέρασαν 7 χρόνια όμως δε μπορούν να ξεχαστούν οι 15000 λέοντες που κατέκλυσαν τη Λεμεσό και έπειτα τη Λευκωσία και το Γ.Σ.Π.  Παντού βουβαμάρα, ακουγόταν μοναχά ο κόσμος της Αθλητικής Ένωσης Λεμεσού που έσπευσε να τραγουδήσει της αγαπημένης του για τον τίτλο, για ένα κύπελλο που της άξιζε δικαιωματικά όμως της κλάπηκε.

Πέρασαν 7 χρόνια, 7 ολόκληρα χρόνια όμως κανείς μας δε ξεχνά.  Ήταν η μέρα που έγινε μια τεράστια κλοπή μπροστά σε 15.000 ΑΕΛίστες μέσα στη πρωτεύουσα του κατεστημένου, μέσα στο γήπεδο των αιώνια ευνοημένων.

Πέρασαν 7 χρόνια και δε ξεχνούμε τη σφαγή του Τράττου, μια μέρα που θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη μας.  Η Πέγεια διαλύθηκε, το τρόπαιο μπορεί και να σκούριασε ή να το εφάν οι αζαγιές.  Τα όσα διαδραματίστηκαν δε θα τα ξεχάσουμε ποτέ.

Τράττο ΔΕ ΞΕΧΝΩ. 16/5/2009.

Για να θυμηθούν οι μικρότεροι.

Διαβάστε ακόμα το αφίερωμα της στήλης “Aναδρομή στο Παρελθόν”: Κάθε Tελικός Μια Ξεχωριστή Ιστορία