Οι “παλιοί” της καλαθόσφαιρας σχολιάζουν

Πολλοί ήταν αυτοί που αντέδρασαν με θυμό, απορία αλλά και λύπη στο άκουσμα ότι η ΑΕΛ δεν θα αγωνιστεί φέτος στο πρωτάθλημα Καλαθόσφαιρας λόγω κάποιων εξελίξεων. Εμείς ρωτήσαμε τον Γιώργο Καζαντζή, ο οποίος αποτέλεσε για 15 χρόνια (1995-2010) μέλος του Δ.Σ. της ΕΝΑΔ Αγ. Δομετίου (τους τελευταίους 4 μήνες αποτέλεσε και πρόεδρος) και από τους πολύ καλούς γνώστες του αθλήματος, να μας πει λίγα λόγια για το δυσάρεστο αυτό γεγονός.

Συγκεκριμένα τα σχόλια του ήταν: “Λυπήθηκα χθες όταν άκουσα τα άσχημα μπασκετικά νέα της Α.Ε.Λ. Ανάλογα λυπήθηκα όταν και η δική μου ομάδα, η Ε.Ν.Α.Δ., επέλεξε (και με τη δική μου ψήφο) προ διετίας, λόγω οικονομικού, να αγωνιστεί στην Β’ κατηγορία – χωρίς να είχε υποβιβαστεί. Λυπήθηκα παλαιότερα όταν ακόμη μια μπασκετομάνα, ο Αχιλλέας Καϊμακλίου, αντιμετώπιζε παρόμοια προβλήματα. Περισσότερο απ’ όλα όμως λυπούμαι διότι όταν άρχισα να ασχολούμαι –διοικητικά – με την καλαθόσφαιρα, πριν 20 περίπου χρόνια, είχαμε πρωτάθλημα 12 ομάδων στην Α’ κατηγορία, και καταντήσαμε σήμερα, με το ζόρι να βγαίνουν 7.

Λυπήθηκα αλλά ειλικρινά δεν εκπλάγηκα. Δυστυχώς ανέμενα αυτές τις εξελίξεις. Η Κ.Ο.Κ. και τα Σωματεία μας, διότι τα Σωματεία ψηφίζουν στις Γενικές Συνελεύσεις, δεν έλαβαν έγκαιρα τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία του αθλήματος και των Σωματείων. Μεθυσμένοι από τις πρόσκαιρες επιτυχίες, παρασύρθηκαν και άπλωσαν το χέρι τους μακρύτερα, πολύ μακρύτερα, από εκεί που έφτανε. Η ευθύνη βαραίνει και τους Κύπριους καλαθοσφαιριστές, εκείνους που ζητούσαν εξωπραγματικά ποσά για να παίξουν και έσπρωχναν τις διοικήσεις σε άλλες επιλογές. Την νύφη όμως στο τέλος την πληρώνει το άθλημα, και οι νέοι που ποτέ δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να παίξουν και να ανελιχθούν.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια γενική συνέλευση πριν 6-7 χρόνια. Είχαμε όλα τα Σωματεία συμφωνήσει από την προηγούμενη χρονιά για πρωτάθλημα με 6 + 6 (6 Κύπριους + 6 ξένους/κοινοτικούς). Άλλαξαν δύο τρία άτομα στις διοικήσεις των ομάδων και το σκηνικό ανατράπηκε. Ψήφισα μόνο εγώ, εκ μέρους της Ε.Ν.Α.Δ., για 6+6 και προς το τέλος της συζήτησης με υπεστήριξε και ο εκπρόσωπος της Ομόνοιας. Όλοι οι άλλοι ήθελαν το ελεύθερο. Και το κερασάκι στην τούρτα; Το επόμενο θέμα εκείνης της συνέλευσης αφορούσε την Εθνική Κύπρου. Χαμογέλασα ειρωνικά και κράτησα το στόμα μου κλειστό!!!!

Δύσκολα τα πράγματα δυστυχώς, τόσο για την Α.Ε.Λ. όσο και τα άλλα Σωματεία μας.”