Το νήπιο … μας έφερε στα συγκαλά μας για λίγο -Π.Σ-

Τo πως η αρπαγή ενός μικρού αγοριού μας ταρακούνησε και μας έφερε στα συγκαλά μας έστω και για λίγο είναι απίστευτο.  Το πώς αυτό το συμβάν έκανε όλους τους ανθρώπους ανεξαιρέτως να ενώσουν τις δυνάμεις τους για την ανεύρεση του είναι άξιο θαυμασμού.

Για λίγο πάψαμε να ακούμε τις πορδές του κάθε πολιτικατζή και για λίγο έπαψε κάθε πρόβατο που τον ακολουθεί να τις αναπαραγάγει.  Για λίγες ώρες υπήρχε πραγματικό νοιάξιμο και αγωνία από την κοινωνία αν θα βρεθεί αυτό το παιδί και πως συνέβηκε να χαθεί από τη βεράντα της γιαγιάς του.

Λίγοι δεν είναι κι’ αυτοί που αμέσως άρχισαν να φταίνε τους ξένους, αυτοί φταίνε για όλα που ψάχνουν καλύτερη ζωή στη ξενιτιά.  Κάνουν κακά όπως και εμείς, το καλό και το κακό βρίσκεται μέσα σε κάθε άνθρωπο.  Έτσι  καλό είναι να μετρούμε 2 και 3 φορές τα λόγια μας και να είμαστε σίγουροι πριν αραδιάζουμε ότι μας κατέβει.  Δεν ήμαστε ούτε ο καλύτερος λαός του κόσμου, ούτε έχουμε τους πιο ειλικρινείς, τίμιους και άξιους πολίτες.

Στα δύσκολα όλος ο κόσμος ενώνεται και αλληλοβοηθείται, δεν είναι λίγες οι φορές που το είδαμε σε διάφορες καταστάσεις.  Στην Κύπρο μάλλον ο κόσμος δεν έχει καταλάβει σε πόσο δύσκολη θέση βρίσκεται ο απλός άνθρωπος, ότι κανείς δε νοιάζεται για εμάς πλέον και μόνη έννοια όλων αυτών είναι να μας ξεζουμίσουν, να μας διαφθείρουν και να μας πετάξουν (βλ. Ελλάδα, Ισπανία κλπ).

Έχω στη ζωή μου γνωρίσει λίγους πραγματικούς Ανθρώπους, μα κάποτε ελπίζω  πως μια μέρα όλοι οι άνθρωποι θα ανοίξουν τα μάτια τους, θα χτυπήσουν το χέρι τους στο τραπέζι και θα πουν ‘’Δε πάει άλλο, απ’ εδώ και πέρα θα ζούμε ανθρώπινα, όλοι ανεξαιρέτως’’.  Και θα βγουν έξω απ’ το σπίτι, θα πουν καλημέρα σ’ αυτόν που περνάει, θα καλέσουν τον άστεγο στο σπίτι για φαγητό το βράδυ και θα προσπαθήσουν όλοι μαζί να κάνουν την κοινωνία καλύτερη, μια κοινωνία που θα λατρεύεις να ζεις.

Έρχονται πείνες και διχόνοιες, αυτοί τις σπέρνουν και καλό είναι να συνειδητοποιήσει ο καθένας μας  -όπως σήμερα στην περίπτωση με το μικρό νήπιο- πως η επιβίωση μας είναι θέμα όλων μας και είναι κάτι που δεν θα το δώσει καμία ψήφος και κανένας πολιτικός.  Πρέπει όλοι μας να βγούμε στο δρόμο και να ζητήσουμε τα δίκαια μας που μας τα έχουν ποδοπατήσει με τα ακριβά τους παπούτσια, να μάθουμε για τα δικαιώματα μας που δε γνωρίζουμε και είναι καλά κλειστά στα συρτάρια των ακριβών τους γραφείων.

Όλοι οι πολίτες , σ’ όλο τον κόσμο ενώθηκαν και βγήκαν στο δρόμο, ήταν φυσιολογικό άλλωστε μετά από τέτοιες άθλιες αποφάσεις εναντίων του απλού κοσμάκη, στην Κύπρο ο κόσμος κρύβεται μέσα στο κομματικό του μαντρί και κινείται με βάση αποφάσεις άλλων, περιμένει οδηγίες πριν να πράξει.

Ας σκεφτούμε καλά και ας αναλογιστούμε όλοι τον πιο πάνω παραλληλισμό που θέλησα να κάνω.  Στα δύσκολα πρέπει να βγάλουν όλοι τις κομματικές τους παρωπίδες και συμφέροντα, να νοιώσουν τον πόνο του κοσμάκη, τον άνεργο, το παιδί που δεν έχει γάλα και ψωμί, τον άστεγο που δεν έχει μια κουβέρτα γιατί δεν είναι υπερβολικά πια όλα αυτά είναι στη Κύπρο του σήμερα.

Μα τι λέω … ποιος νοιάζεται; Άντε άλλαξε κανάλι, ‘’αύριο’’ ψήφισε, μεθαύριο τράβα τα μαλλιά σου.  Που ξέρεις;  Στα χειρότερα που έπονται ίσως να αναγκαστείς να νοιαστείς και για τους άλλους, εκείνους που τόσα χρόνια περιφρονείς  μπορεί να αναγκαστείς να γίνεις και ένα μαζί τους για να επιβιώσεις. Ίδωμεν.

Υ.Γ  Πάλι καλά που βρέθηκε το παιδάκι, ελπίζω να είναι όλοι οι γονείς πιο προσεκτικοί στο μέλλον σ’ αυτή τη ζούγκλα που ζούμε.  Και τώρα που βρέθηκε μπορείτε κομματόσκυλα να σφαχτείτε.

Με σεβασμό αλλά και στεναχώρια. Π.Σ