82 χρόνια ιστορίας, πρόσωπα πολλά…μα η ιδέα μία! [Ο Λεμεσιανός]

Σαν κεραυνός έσκασε σε όλους εμάς τους ΑΕΛίστες η είδηση για την αποδέσμευση του Πάμπου Χριστοδούλου. Ακούσαμε πολλά τον τελευταίο καιρό αλλά κανείς δεν πίστευε πως θα είχαμε τόσο σύντομα διαζύγιο.

Η απόφαση φαίνεται ότι ανήκει προσωπικά και μόνο στο πρόεδρο της ομάδας, όπου μια σειρά από γεγονότα και αφορμές τον οδήγησαν να πάρει αυτή την απόφαση. Σωστό ή λάθος η ουσία είναι ότι πλέον η ΑΕΛ μας είναι αναγκασμένη να συνεχίσει την πορεία προς τη κορυφή και την καταξίωση.

Αναμφίβολα όμως η χρονική στιγμή που επέλεξε ο Αντρεάς Σοφοκλέους να απομακρύνει τον Πάμπο Χριστοδούλου δεν είναι και η καλύτερη τόσο σε αγωνιστικό, όσο και σε επικοινωνιακό επίπεδο. Σίγουρα όμως το πιο πάνω αναιρείτε αν και εφόσον διαδραματίστηκε κάποιο νέο επεισόδιο το οποίο ο γραφών δεν γνωρίζει. Επίσης θα ήταν πολύ πιο σωστό προς τον κόσμο της ΑΕΛ αυτοί που χειρίζονται την επικοινωνιακή πολιτική να μην διαψεύδουν τα πάντα λέγοντας ουσιαστικά ψέματα στον ΑΕΛίστα, αξίζουμε περισσότερο σεβασμό.

Πλέον όμως η μόνη αντίδραση που αρμόζει σε μια ομάδα του βεληνεκές μας δεν είναι άλλη από την ανασύνταξη, συγκρότηση και συσπείρωση γύρο από την ιδέα που λέγεται ΑΕΛ. Ας παραμερίσουμε στην άκρη της όποιες ευθύνες και ας επικεντρωθούμε στη νέα εποχή που έρχεται μπροστά μας.

Ο Πάμπος Χριστοδούλου, το Παμπούι μας, πρόσφερε στην ΑΕΛ αυτό που κανείς δεν κατάφερε για τόσες δεκαετίες, ένα τίτλο και συνάμα ανεπανάληπτες χαρές σε όλους εμάς τους απλούς ΑΕΛίστες. Δυστυχώς φαίνεται ότι διαδραματίστηκαν κάποια γεγονότα, τα οποία λίγοι γνωρίζουν, που άλλαξαν άρδην τα δεδομένα και τι σχέση του με τον Πρόεδρο. Το ιδανικό για μας θα ήταν να μην έφευγε κανείς, αλλά αυτός που αποφασίζει είναι ο πρόεδρος.

Απλά για προβληματισμό, θα προτιμούσαμε τη δεδομένη στιγμή να έφευγε ο πρόεδρος;

Η ΑΕΛ είναι μια ιδέα που πλανιέται στη Λεμεσό και σε όλο το κόσμο για 82 και πλέον χρόνια, η ΑΕΛ δεν είναι κανένας προπονητής, κανένας πρόεδρος, κανένας παράγοντας. ΑΕΛ είναι μόνο και μόνο ο μεγάλος και περήφανος κόσμος της που πέρασε τόσα πολλά αλλά δεν λύγισε ποτέ.

ΠΑΜΠΟ ΠΡΟΣΦΕΡΕΣ ΠΟΛΛΑ, ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ, ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΕΡΣΙΝΟ ΘΡΙΑΜΒΟ ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΘΕΣΗ ΣΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΑΕΛΙΣΤΑ.

Τρόπαια πολλά, τα περισσότερα από όλους, αλλά τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει το κάθε λεπτό, τη κάθε στιγμή, τη κάθε ανάμνηση που έχουμε από την μάνα μας ΑΕΛ.

82 χρόνια ιστορίας, πρόσωπα πολλά…μα η ιδέα μία! Αυτή δεν αλλάζει ΠΟΤΕ, γι’ αυτή ζούμε, γι’ αυτή αναπνέουμε και όσο ζούμε θα την υπηρετούμε.

Ούτε Παμπικός, ούτε Προεδρικός…απλά ΑΕΛίστας!