Πως τα φέρνει καμιά φορά η ζωή ε; -Π.Σ-

Πως τα φέρνει η ζωή καμιά φορά ρε αδερφέ μου;  Όλα εδώ πληρώνονται τελικά καλά, κακά θα έρθει η μέρα που θα πληρώσεις αδρά ότι κι’ αν έκανες.

Όταν πριν 3 χρόνια κάποιοι γελούσαν και κορόιδευαν τους χιλιάδες ΑΕΛίστες που διέσχισαν θάλασσες και ωκεανούς, ταξίδεψαν απ’ όλο τον πλανήτη για να βρεθούν στο ΓΣΠ παρακολουθώντας τον χειρότερο και βρομερότερο τελικό που διεξήχθει ποτέ στην μπανανία.  Κάποιοι γελούσαν με τη λύπη μας και την έκανα χαρά τους, άλλοι έβγαιναν στα ΜΜΕ και έκαναν τις πάπιες.  Μα όλα εδώ πληρώνονται και όπως έγραψα παλιά μετά τον τελικό, είμαι περήφανος που ανήκω εδώ γιατί και μετά το χαμένο τίτλο η πέγεια πάντα πέγεια θα μείνει.  Και να που πάει από το κακό στο χειρότερο και της εύχομαι ακόμα παραπέρα.

Κανείς δεν ξεχνά και τίποτα δεν ξεχνιέται, ούτε 5 χρόνια δεν χρειάστηκε να περιμένω για να σας δω να καταστρέφεστε σιγά σιγά, όχι με μίσος αλλά με απόλαυση και οίκτο για όσα κάνατε για να πάρετε ένα κάλπικο τσίγγενο τίτλο ξεπουλώντας κάθε τι που είχατε. Και τώρα;  Τι είσαστε; Ποιος σας ξέρει και ποιος μιλά πια για σας;  Ενώ εμείς συνεχίζουμε ακάθεκτοι τον τρόπο ζωής που μάθαμε απ’ τους προγόνους μας, σε κάθε πέταλο με ψηλά τη σημαία, σε κάθε γήπεδο τραγουδώντας για αυτήν με πάθος και λεβεντιά.

Έχω να προτείνω κάτι, να το πάρετε το τσίγγενο να το στήσετε στην μέση του χωριού και όσοι καύλιαζαν και έβριζαν τον πιο πιστό οπαδό αυτής της κολόχωρας και την καθαρότερη  ομάδα της μπανανίας να πιάνουν σειρά και να κάθονται πάνω στο τσίγγενο.  Να κάθεστε πάνω όχι με την πονηρή έννοια, έτσι απλά για να δούμε πόσο σας σηκώνει, πόσο αντέχει αυτό το κάλπικο να είστε οπαδοί μιας ομάδας του χθες που έκλεψε ένα τίτλο -όπως τις περισσότερες σ’ αυτό το τόπο-  και για πόσο θα συνεχίσετε να την ακολουθείτε.

Όταν τα αντιληφθείτε όλα αυτά αναλογιστείτε πόσο μεγάλος είναι ο κόσμος της ΑΕΛ μπροστά απ’ όλους σας ακόμα και εκείνους που ήταν μαζί σας στον τελικό και πανηγύριζαν μαζί σας την κλεψιά και τη λύπη του κάθε ΑΕΛίστα.

Ο Κόσμος της ΑΕΛ ούτε τίτλους θέλει, ούτε κλεμμένα τρόπαια για να ακολουθεί πιστά την αγάπη του.  Η ΑΕΛ δεν είναι ούτε ποδοσφαιρική ούτε καλαθοσφαιρική ομάδα, ούτε βόλεϊ ούτε ποδηλασία ούτε μπόουλινγκ, η ΑΕΛ δεν είναι απλά ένα άθλημα.  Η ΑΕΛ είναι κουλτούρα, ένας ιδιαίτερος τρόπος ζωής γεμάτος αξίες και ιδανικά και δυσκολοδιάβατους δρόμους που κανένας δεν μπορεί να ακολουθήσει, μόνον ο περήφανος ΑΕΛίστας.

Πήρατε ότι σας άξιζε και γίνατε ξανά ότι σας άξιζε.  Τράττο μην νομίζεις ότι σε ξεχάσαμε, κανείς δεν ξεχνά, θα πληρώσεις και εσύ αργά ή γρήγορα, θα τα φέρει και σε σένα η … ζωή.

Όσο για το κάλπικο σας κύπελλο τι να το κάνουμε, έχουμε την αξιοπρέπεια μας και καθαρό το κούτελο μας, έχουμε ο ένας τον άλλο και ενωμένοι μπορούμε να κάνουμε θαύματα.  Γιατί η αγάπη και η πίστη του ΑΕΛίστα δεν ισοδυναμούν ούτε με 10 δισεκατομμύρια κάλπικα στολισμένα με ασήμι.

Και παρεπιπτόντως φέτος, τη χρονιά 2012 πρωταθλήτρια τερμάτισε η πιο καθαρή ομάδα και δεν ξέρω από πότε έχει να γίνει αυτό στο κυπριακό πρωτάθλημα κάτι που είμαι σχεδόν σίγουρος πως δε θα ξαναγίνει.

Πώς τα φέρνει η ζωή ρε αδερφέ μου εκείνοι που έστηναν πλεκτάνες και γέλαγαν τώρα βρίσκονται στον αναπνευστήρα και εσύ συνεχίζεις ακόμα να πανηγυρίζεις πρωταθλητής, δικαιωμένος και περήφανος παρέα με τα άλλα αδέρφια σου, ενωμένοι και δυνατοί.

Γιατί η ΑΕΛ είναι ανεξήγητο φαινόμενο, δεν θα την καταλάβεις ποτέ αν δεν την νοιώσεις.

ΟΣΑ ΤΡΟΠΑΙΑ ΚΙ’ ΑΝ ΠΑΡΕΤΕ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ, ΠΑΝΥΓΗΡΙΣΑΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΤΑ ΖΗΣΑΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΑ, ΔΗΛΩΝΟΝΤΑΣ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΑΕΛ ΜΑΣ,  ΓΙΑΤΙ Η ΑΕΛ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ, ΕΙΝΑΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ  Η ΑΝ ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ, Η ΙΔΙΑ Η ΖΩΗ ΜΑΣ.  Ευχαριστώ, Π.Σ   

Δείτε εδώ όλα τα άρθρα του Π.Σ