ΑΕΛ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΑΣ -Π.Σ-

Ίσως επειδή την θεωρούμε Θρησκεία την έχει ζηλέψει και ο Θεός μα και ο χάρος, δεν εξηγείτε αλλιώς πως τόσα αδέρφια μας τόσο τακτικά χάνουν τη ζωή τους.  Δεν εξηγείτε και πραγματικά προσπαθώ μέσα στο μυαλό μου να βρω μια εξήγηση, έστω μια μικρή δικαιολογία.

Την θεωρούμε θρησκεία, της δίνουμε όσα έχουμε και δεν έχουμε, μα κι’ αυτή μόνο εμάς έχει τους πιστούς προσκυνητές της, μην μας παίρνεις θεέ μου από κοντά της.

Για πάρτι της θα χαρίζαμε τη ζωή μας, μα δεν το κάναμε γιατί αν φύγουμε και εμείς, οι προστάτες της, κάποιοι θελητά και εσκεμμένα θα προσπαθήσουν να την χτυπήσουν, να την λαβώσουν και να την κατατροπώσουν.  Είμαστε η ασπίδα της, εμείς οι πιστοί και αιώνια αφοσιωμένοι άνθρωποι, για μια ιδέα που μεγαλώσαμε έχοντας την σαν θρησκεία.

Δεν ξέρω αν το αντιλήφθηκες Θεέ μα εκεί πάνω μάζεψες πολλούς δικούς μας, ΝΑΙ δικούς μας γιατί πάντα θα είναι δικοί μας, αδέρφια μας, και πάντα θα βρίσκονται ανάμεσα μας στο τραγούδι, στον ύμνο, στο σύνθημα, στο συναίσθημα της χαράς και της λύπης, πλάι μας σπρώχνοντας με την ψυχή τους και εμάς.

Δεν πεθαίνει η ΑΕΛίτικη ψυχή, δεν πεθαίνει γιατί ακόμα και ο Θάνατος είναι πολύ αδύνατος για να την κοπάσει να χτυπά για την Θρησκεία μας.  Όσα χρόνια κι’ αν περάσουν τα αδέρφια μας από ψηλά θα μας κοιτάζουν,  και όχι το κοιτάζω το απλά βλέπω, το κοιτάζω με την έννοια του φροντίζω, του νοιάζομαι, γιατί είμαστε μαζί, ομάδα ανθρώπων που νεκροί η ζωντανοί δεν έχει καμία σημασία, ενωνόμαστε και σαν μια γροθιά πολεμάμε για την Θρησκεία που χαρίσαμε τα καλύτερα μας χρόνια σ’ όποια ζωή κι’ αν ήταν αυτά.

Για όσους δεν κατάλαβαν το νόημα του συγκεκριμένου άρθρου, συνοψίζοντας θέλω να πω πως τα αδέρφια μας θα ζουν πάντα ανάμεσα μας, στον παλμό μας και δεν πρόκειται κανένας να ξεχαστεί.  Όπως λένε ‘’οι άνθρωποι πεθαίνουν όταν τους ξεχνάς’’, εμείς όχι απλά δεν θα τους ξεχάσουμε, αλλά με αυτούς ανάμεσα μας θα ανεμίζουμε όλο και ψηλότερα τη σημαία, όλο και πιο δυνατά για να νοιώσουν και εκεί πάνω το ανέμισμα της που όλοι μαζί κάθονται τώρα και αναπολούν αληθινές στιγμές της ψεύτικης ζωής τους που έζησαν για μία αληθινή-πραγματική θρησκεία.

Κάποτε θα είμαι και εγώ εκεί, και δεν θα μπορώ να σας γράψω για να σας ενημερώσω, αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος πως κάπως έτσι την ‘’βρίσκουν’’ τα δικά μας αδέρφια εκεί ψηλά.

Στήνουν το δικό τους πάρτι κάθε βδομάδα, έχουν το δικό τους ΣΥ.Φ.ΑΕΛ ουρανού ένα μνημείο που προσφέρεται για Λεοντοκουβέντες όπως και ο τίτλος της συγκεκριμένης στήλης, συζητούν και αναπολούν, στεναχώριουνται και χαίρονται, όλα τα συναισθήματα τους αντίστοιχα με τα δικά μας και η ψυχή τους δραπετεύει και κάθε φορά έρχεται και ταξιδεύει  στ’ αδέρφια τους μέσα στη Θύρα 3 της γης.

Υ.Γ 1 Αιωνία σου η μνήμη φίλε Χριστόδουλε, ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάζει, κουράγιο και δύναμη στους δικούς σου.

Υ.Γ.2 Ελπίζω ο 17χρονος ΑΕΛίστας που βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο Λευκωσίας να γίνει καλά το συντομότερο.

Υ.Γ 3Φίλε Γιώργο εύχομαι να βρεθεί άμεσα δότης, αρκετά ταλαιπωρήθηκες και κουράστηκες εύχομαι να πάνε όλα καλά.

Νεκροί ή ζωντανοί δεν έχει σημασία

Πιστεύουμε και θα πιστεύουμε

Όλοι στην ίδια θρησκεία

Γιατί η ΑΕΛίτικη ψυχή ποτέ δεν  πεθαίνει

μοναχά  ταξιδεύει, και πάντα

σε ουρανό και γη θα βασιλεύει

Σας Ευχαριστώ πολύ Π.Σ