Σήμερα γιορτάζουν όσοι δεν συμβιβάστηκαν ΠΟΤΕ!

4 Οκτωβρίου 1930 …

Πριν 89 χρόνια ορισμένοι τρελοί και ονειροπόλοι, άνθρωποι παθιασμένοι χάραξαν ένα δρόμο που έμελλε να γίνει όχι μια τεράστια λεωφόρος αλλά να καταλήξει σε μια τεράστια πόλη, με κίτρινα δρομάκια, οδούς, πλατείες, πάρκα και αμέτρητους ρομαντικούς που όσο δυσκολεύεται τόσο πεισμώνουν, όσο γερνάει τόσο την λατρεύουν.

Μια ομάδα, μια πόλη, μια ιδέα που πρεσβεύει τον αθλητισμό αλλά και τον πραγματικό πολιτισμό, την παιδεία και την ανθρωπιά.

Μια ιδέα που στάθηκε δίπλα στην προσφυγιά κι’ ας μην την έζησε η ίδια, όπου χρειάστηκε στήριξε τόσο τους εσωτερικούς πρόσφυγες που εξαναγκάστηκαν να φύγουν από τα σπίτια τους αλλά και τους πρόσφυγες πολέμων στις γύρω περιοχές.

Οι άνθρωποι που ακολουθούν τον ΑΕΛισμό δεν ξέχασαν ποτέ τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος, συμμετέχοντας σε πολλές κοινωνικές εκδηλώσεις στηρίζοντας έμπρακτα.  Από τον αγώνα για την φτώχεια, τους άστεγους και τα ψηλά ενοίκια, στον αγώνα για τον Ακάμα και το ξεπούλημα της μάνας γης.

Αυτή η ιδέα έχει χρόνια 89 και εμείς πιστοί στο πλάι της αλλά το όσα πρεσβεύει και υποστηρίζει δεν μπορεί να τα κατανοήσει κανείς αν δεν την αγαπήσει και σταθεί δίπλα μας κρατώντας τα πανό και ανεμίζοντας τις σημαίες μας.  Τα ματωμένα δάκτυλα που κτυπούν τα τύμπανα και τα γδαρμένα μας λαρύγγια ούτε σωπαίνουν ούτε σταματούν, απλά μεγαλώνουν και γερνούν.

89 χρόνια μετά και η ιδέα αυτή παραμένει στις καρδιές όσων την ακολουθούν άσβεστη και δυνατή, μια φλόγα που κάποτε λαμπυρίζει στα μάτια τους και άλλοτε τους τρώει τα σωθικά.

Αυτή η ιδέα είναι εδώ, 89 χρόνια μετά και εμείς πιστοί ακόλουθοι της.

ΑΕΛ, ΑΕΛ μια ζωή και για πάντα.

Να μας ζήσει αδέρφια, να τη χαιρόμαστε.

Πάντα θα αγαπούμε την ΑΕΛ αλλά θα στεκόμαστε απέναντι σε όσους την εμπορεύονται, κερδοσκοπούν και συμπεριφέρονται ότι τους ανήκει.  Από τον πιο μικρό που θεωρεί την ΑΕΛ τσιφλίκι του μέχρι τον πιο μεγάλο.

Κομμάτι της ΑΕΛ είμαστε όλοι μας και ο καθ’ ένας ξεχωριστά απαρτίζουμε την οικογένεια της Αθλητικής Ένωσης Λεμεσού, της περήφανης αυτής ιδέας.

Και στα 100 θα ‘μαι πάλι εδω να σου τραγουδώ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *